การพัฒนาท้องถิ่นในยุคไทยแลนด์ 4.0 โดยการมีส่วนร่วมของประชาชนกรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนตําบลโมถ่าย อําเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Abstract

การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาระดับและรูปแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่นภายใต้กรอบ นโยบายไทยแลนด์ 4.0 เปรียบเทียบความแตกต่างของการมีส่วนร่วมจําแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และเสนอแนวทางการ ขับเคลื่อนการพัฒนาที่สอดคล้องกับหลักธรรมาภิบาลและการกระจายออำนาจ กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลโมถ่าย อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ใช้รูปแบบการวิจัยแบบผสานวิธี ทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ประชากรศึกษาคือ ประชาชนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งในเขตพื้นที่จํานวน 4,326 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรทาโร ยามาเน ได้จำนวน 370 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพคัดเลือกผู้ให้ข้อมูลสำคัญแบบเจาะจง ได้แก่ ผู้บริหาร และสมาชิกสภาองค์การ บริหารส่วนตำบล จำนวน 11 คน ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา สถิติเปรียบเทียบ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการพัฒนาท้องถิ่นทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ การตัดสินใจ การวางแผนการดำเนินการ การติดตามประเมินผล และการได้รับประโยชน์ โดยภาพรวมอยู่ใน ระดับสูง โดยมิติด้านการแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารเพื่อประกอบการตัดสินใจมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ผลการเปรียบเทียบระบุว่า ปัจจัยส่วนบุคคลส่วนใหญ่ไม่ ทำให้ระดับการมีส่วนร่วมแตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ ยกเว้นกลุ่มอายุที่แตกต่างกันมีระดับการรับรู้ประโยชน์จากการ พัฒนาไม่เท่ากัน และกลุ่มระดับการศึกษาที่แตกต่างกันมีความสามารถในการมีส่วนร่วมวางแผนแตกต่างกัน ที่ระดับนัยสําคัญ 0.05 แนวทางการพัฒนาที่ได้จากการศึกษา ยึดหลักการ "ประชาชนเป็นเจ้าของการพัฒนา" ผสานความทันสมัยของ เทคโนโลยีดิจิทัลเข้ากับอัตลักษณ์และความต้องการที่แท้จริงของชุมชน โดยเน้นการปรับปรุงกลไกการสื่อสารเชิงนโยบาย การยกระดับขีดความสามารถของบุคลากรภาครัฐและประชาชน การเสริมสร้างความเข้มแข็งของเศรษฐกิจฐานราก และการเปิดโอกาสให้ประชาชนตรวจสอบการทำงานของหน่วยงานอย่างเป็นรูปธรรม เพื่อให้การพัฒนาท้องถิ่นเกิดความสมดุล ยั่งยืน และสอดคล้องกับเป้าหมายการปฏิรูปประเทศ