DSpace Community: บัณฑิตวิทยาลัย

การพัฒนาการคุ้มครองสวัสดิภาพเด็กตามพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546

Thu, 17 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: การพัฒนาการคุ้มครองสวัสดิภาพเด็กตามพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546 Authors: ประภาพรรณ เกตุแก้ว Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและวิเคราะห์ปัญหาทางกฎหมายการคุ้มครองสวัสดิภาพเด็กตามพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546 2) ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายการคุ้มครองสวัสดิภาพเด็กของประเทศไทยกับมาตรฐานสากลภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็กและกฎหมายของต่างประเทศที่มีระบบคุ้มครองเด็กที่มีประสิทธิภาพ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการปรับปรุงและพัฒนาบทบัญญัติกฎหมายการคุ้มครองสวัสดิภาพเด็กให้มีประสิทธิภาพ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้วิธีวิจัยเอกสาร ศึกษาค้นคว้าข้อมูลจากหนังสือ ตำรา บทความวิชาการ งานวิจัย และเอกสารทางกฎหมายทั้งในและต่างประเทศ แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์เนื้อหาและวิเคราะห์เปรียบเทียบ เพื่อเรียบเรียงเป็นข้อเสนอแนะเชิงพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า 1) พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546 ยังขาดกลไกการป้องกันก่อนเกิดเหตุ กฎหมายกำหนดให้พนักงานเจ้าหน้าที่สามารถเข้าดำเนินการได้ก็ต่อเมื่อมีการกระทำทารุณกรรมเกิดขึ้นแล้วหรือมีเหตุอันควรเชื่อว่าเด็กตกอยู่ในอันตรายเท่านั้น โดยขาดกลไกการประเมินความเสี่ยงเชิงรุก มาตรการเสริมสร้างความเข้มแข็งของครอบครัวและระบบการติดตามเฝ้าระวังเด็กกลุ่มเสี่ยง อีกทั้งยังขาดบทบัญญัติว่าด้วยแผนบำบัดฟื้นฟูรายบุคคล มีข้อจำกัดด้านระยะเวลาที่กำหนดไว้เพียง 30 วันตามมาตรา 43 ขาดกระบวนการประเมินความพร้อมก่อนการส่งคืนเด็ก และขาดระบบการสนับสนุนและติดตามผลภายหลังการส่งคืนเด็กสู่ครอบครัว 2) เมื่อเปรียบเทียบกับมาตรฐานสากลภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ข้อ 19 และข้อ 39 รวมทั้งความเห็นทั่วไปของคณะกรรมการสิทธิเด็กแห่งสหประชาชาติฉบับที่ 13 และ 14 ตลอดจนกฎหมายของประเทศสวีเดน ญี่ปุ่น และสาธารณรัฐเกาหลี พบว่า ประเทศเหล่านั้นได้พัฒนากลไกการป้องกันเชิงรุกและกระบวนการบำบัดฟื้นฟูที่เป็นระบบ ซึ่งกฎหมายไทยยังไม่มีบทบัญญัติรองรับอย่างครบถ้วน 3) ผู้ศึกษาเสนอแนวทางการปรับปรุงและพัฒนาบทบัญญัติกฎหมายการคุ้มครองสวัสดิภาพเด็ก โดยให้มีการเพิ่มหมวดว่าด้วย "การป้องกันและการแทรกแซงระยะเริ่มต้น" กำหนดให้หน่วยงานมีหน้าที่เชิงรุกในการค้นหาและช่วยเหลือครอบครัวและเด็กที่มีความเสี่ยงพร้อมทั้งกำหนดนิยามคำว่า "เหตุอันควรเชื่อ" ระบบการประเมินความเสี่ยงมาตรฐาน และมาตรการเสริมสร้างความเข้มแข็งของครอบครัว และบัญญัติให้มีแผนบำบัดฟื้นฟูรายบุคคล กระบวนการประเมินความพร้อมก่อนการส่งคืนเด็ก และระบบการสนับสนุนและติดตามผลภายหลังการส่งคืนเด็กสู่ครอบครัวไม่น้อยกว่า 1 ปี ตลอดจนพัฒนากลไกความร่วมมือระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น Description: บทความ

The Impact of Activity-Based Learning in Art Creation Courses on the Creativity of Higher Vocational Students

Fri, 11 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: The Impact of Activity-Based Learning in Art Creation Courses on the Creativity of Higher Vocational Students Authors: Gu Qifeng Abstract: Activity-Based Learning (ABL) is a student-centred, task-driven pedagogy that emphasises knowledge construction through authentic practice, collaboration, and reflection. Although ABL has shown promise in general education, empirical evidence on its effectiveness in higher vocational art and design contexts—especially regarding creativity development—remains scarce, and the underlying mechanisms are unclear. This study employed a non-equivalent pretest-posttest quasi-experimental design with 72 first-year Digital Media Art and Design students from Quanzhou Light Industry Vocational College. The experimental group (n=36) received an 8-week ABL intervention, while the control group (n=36) followed traditional demonstration-imitation instruction. Multiple instruments were used: the Torrance Tests of Creative Thinking (TTCT), expert Consensual Assessment (CAT), Creative Self-Efficacy Scale, Learning Engagement Scale, Perceived Classroom Collaboration Climate Scale, and a Satisfaction Questionnaire. Results showed that ABL met the "80/80" efficacy criterion (83.3% of experimental students scored ≥80 on creativity post-test; 86.1% scored ≥80 on satisfaction). ANCOVA revealed a significant large-sized effect of ABL on creativity (F(1,69)=220.15, p<0.001, partial η²=0.761). Serial mediation analysis confirmed a significant indirect pathway: ABL → Collaborative Climate → Learning Engagement → Creative Self-Efficacy → Creativity (Ind7: B=6.05, 95% CI [3.78, 8.86]), with a remaining direct effect indicating partial mediation. Qualitative feedback further highlighted gains in creative confidence, cultural integration, and collaborative problem-solving. The study extends constructivist and social-cognitive theories to vocational art education, opens the "black box" of ABL's influence, and provides practical benchmarks for curriculum reform. Recommendations for teaching, administration, and future research are discussed. Description: บทความ

Development of Short Videos to Cultivate Students’ Collaborative Learning

Fri, 04 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: Development of Short Videos to Cultivate Students’ Collaborative Learning Authors: Wang Mengru Abstract: This research aims to develop a set of short instructional videos designed to cultivate collaborative learning abilities among vocational college students and evaluate the intervention's effectiveness and student satisfaction. The study employed a quantitative, quasi-experimental onegroup pretest-posttest design with 30 first-year Industrial Internet Technology majors at Quanzhou Light Industry Vocational College. The intervention consisted of four short videos (3–5 minutes each) integrated into regular classes over four weeks. Instruments included a 15-item observation rubric for collaborative skills (total 75 points) and a 12-item Likert-scale satisfaction questionnaire. Data analysis used paired-sample t-tests and descriptive statistics. The research found that students' collaborative skills significantly increased from pretest (M = 42.36, SD = 6.78) to posttest (M = 58.74, SD = 7.12), t(29) = 17.21, p < 0.001, with a large effect size (Cohen's d = 2.45). All five sub-dimensions (active listening, role division, constructive feedback, conflict negotiation, and group process advancement) showed notable improvement. Students expressed high satisfaction across all dimensions, with mean scores above 4.5 on a 5-point scale. It is recommended that vocational colleges systematically integrate short videos into curriculum design, pairing them with structured classroom activities and encouraging teacher-student co-creation of video resources to deepen collaborative skill development. Description: บทความ

Development of Digital Knowledge and Skills for Teachers of Ideological and Political Courses

Fri, 04 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: Development of Digital Knowledge and Skills for Teachers of Ideological and Political Courses Authors: Zeng Qinglin Abstract: Enhancing the digital literacy of ideological and political education instructors in higher vocational colleges has become a pressing issue amid educational digital transformation. This study employed a single-group pre-post quasi-experimental design with 20 instructors at Quanzhou College of Technology. A specialized training program covering digital technology literacy, smart teaching competencies, and digital ethics was implemented. Results showed post-test scores significantly increased by 15.45 points, with a Teaching Efficiency Index of 0.56, exceeding the high-effectiveness threshold. Satisfaction scores ranged from 4.33 to 4.52 on a 5-point scale, indicating strong teacher recognition. Course content design and instructional practicality emerged as key factors influencing satisfaction. Recommendations are proposed at both individual and institutional levels, and future research directions are identified. Description: บทความ

A Practical Study on Integrating Traditional Chinese Etiquette Culture into Ideological and Political Education for Vocational College Students

Fri, 04 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: A Practical Study on Integrating Traditional Chinese Etiquette Culture into Ideological and Political Education for Vocational College Students Authors: Li Xuanjun Abstract: The integration of traditional Chinese etiquette culture into higher vocational education has gained policy momentum under China's Moral Education Initiative, yet empirical evidence validating its instructional efficacy remains scarce. This study examines the effectiveness of a structured curriculum intervention designed to cultivate professional competence through traditional etiquette education among vocational college students. A quasi-experimental single-group pre-test-post-test design was employed with 25 students at Quanzhou Light Industry Vocational College. Participants completed an eight-session course (45 minutes per session; six instructional hours) titled “Etiquette Nurtures Craftsmanship: Integrating Traditional Etiquette with Professional Competence,” with data collected via knowledge tests, satisfaction questionnaires, classroom observation, and self-report instruments. Cognitive outcomes demonstrated a substantial gain from pre-test (M = 69.64) to post-test (M = 85.00), representing a 15.36-point increase that was statistically significant, t(24) = 29.54, p < .001, with a very large effect size (Cohen's d = 5.91; 95% CI [14.29, 16.43]). Emotional engagement yielded a mean satisfaction score of M = 4.34 (p < .001, d = 0.83); subscale analyses showed medium-to-large effects for course content (d = 0.62) and learning outcomes (d = 0.81), although teaching methods did not reach significance (p = .075). Classroom observation scores showed no statistically significant behavioral change (t = 1.23, p = .231, d = 0.25); however, 88% of students reported heightened attention to etiquette norms and 92% expressed willingness to continue practicing etiquette behaviors. The Efficiency Index was 0.506, exceeding the 0.50 threshold for high efficiency. The findings provide feasibility evidence, a replicable curriculum framework, and a cognitive-emotional-behavioral evaluation model for culturally grounded vocational moral education. Description: บทความ

An Evaluation of the Maritime Silk Road Culture Curriculum's Impact on Student Awareness and Career Readiness

Fri, 04 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: An Evaluation of the Maritime Silk Road Culture Curriculum's Impact on Student Awareness and Career Readiness Authors: Ma Jian Feng Abstract: The 21st-Century Maritime Silk Road is a core national opening-up strategy of China, and Quanzhou, as a world heritage site of ancient maritime trade, has unique cultural resources for vocational education. This study evaluates the impact of the Maritime Silk Road Culture curriculum on students’ ideological awareness and career readiness. Adopting a one-group pretest-posttest quasiexperimental design, the study recruited 42 senior students from a vocational university in Quanzhou as participants, and collected data via the Ideological and Political Awareness Questionnaire, Industry Skills Test, and Workplace Readiness Questionnaire over an 8-week curriculum intervention. Results show that after the intervention, students achieved extremely significant improvements in ideological and political awareness, industry knowledge mastery, and overall workplace readiness (all P < 0.001, with large effect sizes). No gender difference was found in educational outcomes, while students with cross-border internship experience showed greater growth in professional skills. Based on the findings, optimization strategies are proposed for curriculum reconstruction and teaching improvement, providing empirical reference for coastal vocational colleges to integrate cultural education with ideological and vocational education. Description: บทความ

Development of Learning Activity Packages Implementing Cooperative Learning with Think-Pair-Share to Cultivate Cultural Awareness among Vocational College Students

Fri, 04 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: Development of Learning Activity Packages Implementing Cooperative Learning with Think-Pair-Share to Cultivate Cultural Awareness among Vocational College Students Authors: Wu Peiru Abstract: Against the backdrop of global cultural integration and the national strategy of cultural confidence, vocational education shoulders the dual mission of cultivating skilled craftsmen and enhancing students' comprehensive cultural literacy. For fashion and accessories design majors, insufficient cultural awareness has become a prominent bottleneck restricting students' creative ability and international design competitiveness. This study aims to develop a set of standardized Learning Activity Packages (LAP) integrated with cooperative learning and the Think-Pair-Share interactive model, verify its teaching effectiveness in cultivating vocational college students' cultural awareness, and analyze students' learning satisfaction and internal improvement rules of cultural literacy. A one-group pretest-posttest quasi-experimental design was adopted. Thirty sophomore students majoring in Fashion and Accessories Design from Quanzhou College of Technology were selected as research samples to receive an 8-week, 16-class-hour instructional intervention with four core LAP units. Data were processed with descriptive statistics, paired-samples t-test, reliability test and thematic qualitative coding for open-ended feedback. Key findings include: (1) The developed LAP fully meets the 80/80 teaching efficiency standard with a task completion rate of 100% and learning goal attainment rate of 93.33%; (2) The integrated teaching model extremely significantly improves students' cultural cognitive academic achievement with Cohen's d=1.70; (3) Students' comprehensive cultural awareness level achieved statistically significant overall progress with Cohen's d=1.69; (4) Students reported extremely high overall recognition of the teaching mode with an overall satisfaction score of 4.31 on a 5-point Likert scale. This study concludes that the trinity integrated teaching carrier and interactive mechanism constructed in this research can comprehensively boost fashion design majors' cultural cognition, crosscultural sensitivity and cultural innovation confidence, and gain full student recognition. Description: บทความ

Development of Dormitory Discipline Training Package to Promote Students' Characteristics

Fri, 04 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: Development of Dormitory Discipline Training Package to Promote Students' Characteristics Authors: Wang Jin Fa Abstract: This study developed and validated a student-tailored dormitory discipline training package and pilot-tested its effectiveness, feasibility, and applicability. A one-group pretest-posttest quasi experiment was conducted with 30 first-year architectural design students at Quanzhou Light Industry Vocational College, who participated in a four-week intervention (≥8 contact hours). Instruments included a discipline awareness scale, a satisfaction questionnaire, and semi-structured interviews. Data were analyzed using paired-sample t-tests, descriptive statistics, and thematic analysis. Results showed that post-intervention, students’ discipline awareness scores in safety, hygiene, routine, and interpersonal relationships, as well as the total score, significantly improved (p<0.001, Cohen’s d >1.2). Actual disciplinary behaviors (hygiene scores, late returns, and prohibited appliance use) also markedly improved. Overall satisfaction was high (M=4.38). The findings confirm that a participatory training package grounded in student characteristics can effectively promote internalization of discipline awareness and behavioral improvement. Integrating the package into freshman orientation and establishing mechanisms to train dormitory mentors and peer educators are recommended. Description: บทความ

A Flipped Classroom Intervention for Fostering Academic Achievement and Learning Motivation for Chinese Higher Vocational Students

Fri, 04 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: A Flipped Classroom Intervention for Fostering Academic Achievement and Learning Motivation for Chinese Higher Vocational Students Authors: Sun Yue Abstract: Against the background of high-quality development of China’s higher vocational education, traditional teacher-centered classrooms generally face problems such as weak practical ability of students, insufficient learning motivation, and disconnection between theory and practice. This study took the course Mental Health Education for College Students as the research carrier, and selected 30 freshmen majoring in Digital Media Art from Quanzhou Light Industry Vocational College as research subjects. Adopting a one-group pretest-posttest quasi-experimental design, this study constructed and implemented a three-stage flipped classroom teaching model of "pre-class micro-lecture foundation laying + in-class situational practice + post-class transfer and application", integrated information technologies including Xuexitong platform, AI teaching assistants and VR scenario simulation, and carried out an 8-week teaching intervention. Quantitative and qualitative data were collected through academic achievement tests, learning motivation scales, satisfaction questionnaires, classroom observations and semi-structured interviews. Statistical analysis showed that after the intervention, students’ scores in theoretical knowledge and practical application improved significantly (p<0.001), with growth rates of 26.1% and 25.4% respectively. Students’ intrinsic learning motivation was effectively activated, and the improvement of underachieving students was more prominent. The overall student satisfaction with the teaching model reached 4.42/5. This study verifies that the flipped classroom adapts to the competency based orientation of higher vocational education, and has significant effects on improving academic performance and stimulating learning motivation of vocational college students, providing empirical evidence and practical paths for the teaching reform of humanities and social science courses in higher vocational colleges. Description: บทความ

The Application of Smart Wristbands Driven by Data in a Personalized Physical Training Program within Vocational Education Curriculum

Thu, 03 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: The Application of Smart Wristbands Driven by Data in a Personalized Physical Training Program within Vocational Education Curriculum Authors: Li kunlin Abstract: Against the background of vocational education curriculum reform and the popularization of intelligent wearable devices, traditional unified physical training modes fail to match vocational students’ differentiated physical conditions and career fitness demands. This study constructs a data-driven personalized physical training program with smart wristbands as the core carrier, and adopts a mixed research method combining experimental and control groups to explore its effects on three core indicators: students’ physical health knowledge (Y1), training performance (Y2), and learning satisfaction (Y3). The research subjects were 200 architecture majors from Quanzhou Light Industry College, divided into an experimental group receiving 16 weeks of smart wristband-assisted personalized training and a control group adopting conventional unified physical training. Research instruments included physical health knowledge questionnaires, national student physical fitness test indicators, student satisfaction scales, and teacher-student semi-structured interview outlines. SPSS was used for quantitative analysis such as paired t-test and ANCOVA, while NVivo was adopted for thematic coding of interview qualitative data. The research results predict that the experimental group will achieve significantly higher scores in health knowledge, physical fitness indicators and training satisfaction than the control group. The implementation effect of the program is mainly restricted by four key factors: data accuracy of smart wristbands, teachers’ data analysis and curriculum design ability, students’ training participation, and school hardware and curriculum support. This study enriches the theoretical system of personalized physical education under vocational education, and provides operable curriculum reform schemes for vocational colleges and physical education teachers. The research has limitations such as single-school sample and short intervention cycle, and multi-school longitudinal tracking research can be carried out in the future. Description: บทความ

The Integration of Nanyin ("Three Thousand Taels of Gold") into Family Music Education: A Curriculum and Instructional Perspective

Thu, 03 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: The Integration of Nanyin ("Three Thousand Taels of Gold") into Family Music Education: A Curriculum and Instructional Perspective Authors: Chen Jiafang Abstract: This study developed and evaluated a family music education program that integrates Quanzhou Nanyin, particularly the traditional piece "Three Thousand Taels of Gold," into parent-child learning. The research addressed two persistent problems in family music education: the dominance of Western and popular musical materials and parents' limited access to practical, non-specialist teaching methods. A qualitative-led sequential design was employed, supplemented by descriptive quantitative data. A preliminary online survey obtained 120 valid responses from parents of primary school children in Quanzhou, Fujian Province. On the basis of the needs analysis, three volunteer families were purposively selected for an approximately six-to-eight-hour Nanyin program designed through the ADDIE process and informed by Tyler's and Taba's curriculum models, Gordon's music learning theory, Heathcote's drama pedagogy, and Shuter-Dyson's account of children's musical development. Data were collected through a family music education questionnaire, a 14-item parental attitude scale (used descriptively), structured observation records, semi-structured interviews, and a satisfaction survey. Quantitative data were summarized with descriptive statistics; qualitative evidence was analyzed thematically and triangulated across observations, interviews, and artifacts. Among the six participating parents, the overall attitude mean increased from 3.19 to 4.50 on a five-point scale. Observation and interview evidence indicated stronger parent-child cooperation, higher musical engagement, improved knowledge of Nanyin, and greater willingness to continue traditional music activities at home. The findings support the feasibility of transforming intangible cultural heritage into structured, playful, and age-responsive family learning, while the small sample and short intervention require cautious interpretation and further validation. Description: บทความ

Innovation and Application of Artificial Intelligence in Basic Art Courses in Vocational College

Thu, 03 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: Innovation and Application of Artificial Intelligence in Basic Art Courses in Vocational College Authors: Chen Jishang Abstract: In the context of the deep integration of digitalization and artificial intelligence technology into higher education, basic art courses in universities are facing an urgent need for innovative teaching models. This study focuses on 30 first-year art students from Quanzhou Light Industry Vocational College. Adopting a quasi experimental research design, combined with pre-test and post test comparisons, questionnaire surveys, interviews, and action research methods, the aim is to explore the application effect of artificial intelligence assisted teaching in basic art courses in universities. The study conducted empirical analysis around the three core dimensions of students' academic performance, practical operation ability, and learning satisfaction. The results showed that AI assisted teaching can significantly improve students' academic performance in art basic courses, with an average score increase of 7.13 points, especially in the dimension of creative uniqueness; Students' practical skills such as dynamic capture and proportional structure have significantly improved; Students' overall satisfaction with AI assisted learning reached 4.25 points (on a 5-point scale), recognizing its value in skill enhancement and creative efficiency optimization. At the same time, research has found that AI tools have high operational complexity and some students have a tendency towards technology dependence. Based on this, this study proposes suggestions such as establishing a "technology+ humanities" collaborative evaluation mechanism and avoiding technology dependence. This study validates the effectiveness of combining artificial intelligence with basic art courses in universities, providing practical reference and theoretical support for the digital transformation of vocational art education. Description: บทความ

A Study of Project-Based Learning on Student Achievement and Practical Skill in Film and Animation

Thu, 03 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: A Study of Project-Based Learning on Student Achievement and Practical Skill in Film and Animation Authors: Su Kaini Abstract: The purpose of this study is to explore the effect of project-based learning on the academic performance and practical skills of students majoring in film and animation in higher vocational colleges. The research adopts a single group of pre-test and post test quasi experimental design, with 30 sophomores majoring in film and television animation in Quanzhou Light Industry Vocational College as the research object, and implements the project-based teaching intervention of animation short film creation for two weeks and eight class hours. The data were collected through academic achievement test, practical skills assessment scale and student satisfaction questionnaire, and analyzed by paired sample t-test, Cohen's D effect analysis and descriptive statistics. The results showed that: after the intervention of project-based teaching, the students' academic performance increased from 72.36 points to 81.52 points (p<0.001, d=1.25), and their practical skills increased from 68.75 points to 83.42 points (p<0.001, d=1.73); The average score of students' overall satisfaction is 4.23 (the full score is 5), and they have high recognition of project-based teaching. The research conclusion shows that project based learning can significantly improve the theoretical academic performance and practical skills of students majoring in film and television animation, especially in problem-solving ability, whole process control and creative expression, which is suitable for the ability based teaching reform of Art Majors in higher vocational colleges. Description: บทความ

The Development of Teaching Activity Packages for Culinary Education: Enhancing Students' Professional Skills and Culinary Cultural Literacy under Existing Conditions

Mon, 24 Jul 2569 00:00:00 GMT

Title: The Development of Teaching Activity Packages for Culinary Education: Enhancing Students' Professional Skills and Culinary Cultural Literacy under Existing Conditions Authors: Liu Jinyu Abstract: In the new era of enhancing vocational education quality and value-added development, culinary programs in higher vocational institutions serve as core platforms for cultivating high-caliber technical professionals for the catering industry. The traditional single-focused skills-oriented training model can no longer meet the demands of modern catering industry transformation. Today's industry prioritizes not only culinary expertise but also practitioners' cultural literacy, professional competence, innovation capabilities, and service ethos. This study examines the curriculum framework of culinary programs in higher vocational colleges, employing literature review, questionnaire surveys, interviews, and case analysis to systematically investigate the integration status, existing challenges, and improvement pathways between skills courses and cultural literacy courses. Findings reveal significant imbalances in current curricula-overemphasis on practical training at expense of cultural cultivation; disconnection between skills and cultural courses; insufficient relevance of cultural literacy content; limited teaching integration methods; inadequate faculty competencies; and incomplete evaluation systems. Grounded in preserving craftsmanship traditions, promoting Chinese culinary culture, and meeting vocational education objectives, this study proposes a comprehensive curriculum integration framework characterized by "skill-based foundations, cultural empowerment, competency enhancement, and innovative development." It suggests optimization strategies including modular curriculum restructuring, immersive teaching innovations, dual-qualified instructor training, diversified assessment mechanisms, and school-enterprise collaboration, aiming to address the persistent challenge of cultivating culinary professionals with technical proficiency but lacking cultural depth and passion. These findings provide theoretical insights and practical recommendations for curriculum reform and high-quality talent development in culinary education. Description: บทความ

The Impact of Al-Powered Tools on Fostering Students' Creative Writing

Fri, 21 Jul 2569 00:00:00 GMT

Title: The Impact of Al-Powered Tools on Fostering Students' Creative Writing Authors: Huang Jia Hui Abstract: The advent of generative AI tools such as ChatGPT has transformed educational practices, particularly in creative writing instruction. This study investigates the impact of ChatGPT on university students' creative writing performance using a one-group pre-test/post-test experimental design involving 30 participants from Quanzhou Collegeof Technology. Each student completed two creative writing tasks - one without and one with ChatGPT assistance. Human raters and AI-based tools evaluated originality, elaboration, and stylistic voice. Post-intervention surveys captured students' perceptions of ChatGPT's usefulness, engagement, and authenticity. Results from paired-samples t-tests revealed significant improvements in elaboration after the ChatGPT intervention, while gains in originality and stylistic uniqueness were modest. Survey data indicated high learning satisfaction and engagement, though some students expressed concerns about authenticity and overreliance. These findings suggest that ChatGPT can effectively support idea development and narrative expansion while posing challenges to sustaining individual creative voice. The study offers empirical evidence and pedagogical implications for integrating AI responsibly into creative writing instruction to enhance writing outcomes and learner satisfaction. Description: บทความ

Effects of a Digital Literacy Package on Knowledge and Technology Skills Among Students with Overload Anxiety

Thu, 03 Aug 2569 00:00:00 GMT

Title: Effects of a Digital Literacy Package on Knowledge and Technology Skills Among Students with Overload Anxiety Authors: Liu Siyi Abstract: Against the backdrop of China's comprehensive education digitalization strategy, digital literacy has become an indispensable core competency for higher vocational college students. However, these students commonly face a dual predicament of weak digital skills and digital task overload anxiety, which mutually reinforce each other and form a vicious cycle. Existing interventions tend to separate skills training from psychological support, yielding limited effectiveness. This study aims to develop and validate a systematic "Digital Literacy Package" that integrates skills cultivation with anxiety management, and to examine its effects on vocational college students' digital knowledge, technical skills, and overload anxiety levels. A one-group pretest-posttest quasi-experimental design was adopted. Using simple random sampling, 30 third-year computer science majors from Quanzhou Light Industry Vocational College were selected as participants. A structured two-week course (totaling 8 hours) was implemented. Self-developed instruments, including a Digital Literacy Self-Efficacy Scale, a Digital Task Overload Anxiety Questionnaire, and a Course Satisfaction Survey, were administered before and after the intervention, supplemented by qualitative analysis of open-ended questions. Results showed that after the intervention, students' digital literacy self-efficacy scores significantly increased from 57.20 to 82.80 (t=28.47, p<0.001, Cohen's d=3.21); technical skills scores rose from 53.73 to 84.27 (t=28.93, p<0.001, d=3.89); digital task overload anxiety scores dropped from 78.80 to 52.20 (t=-35.47, p<0.001, d=4.12); and overall course satisfaction reached a mean of 4.62 out of 5, with 97% of students expressing satisfaction. Qualitative feedback further confirmed the effectiveness and acceptability of the "skills-psychology integration" instructional design. The findings indicate that this Digital Literacy Package can significantly enhance vocational students' digital knowledge and skills, substantially alleviate their overload anxiety, and receive high student approval, providing a replicable, lightweight intervention model for higher vocational institutions. Description: บทความ

ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับบทบาท คุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของสารวัตรกำนัน ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช 2457

Thu, 06 Jul 2569 00:00:00 GMT

Title: ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับบทบาท คุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของสารวัตรกำนัน ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช 2457 Authors: อับดุลฟาตะห์ สะแต Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและวิเคราะห์ปัญหาช่องว่างทางกฎหมายในการกำหนดคุณสมบัติและลักษณะ ต้องห้ามของสารวัตรกำนันตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช 2457 2) เสนอแนวทางการปรับปรุง กฎหมายเกี่ยวกับบทบาท คุณสมบัติและลักษณะต้องห้าม ให้สอดคล้องกับหลักธรรมาภิบาล และการบริหารจัดการบ้านเมืองที่ดี ด้วยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพจากการศึกษาเอกสาร ได้แก่ กฎหมาย หนังสือ ตำรา บทความวิชาการ โดยนำข้อมูลมาวิเคราะห์และ อภิปรายผลในรูปแบบพรรณนาความ เพื่อเสนอแนะแนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายในการกำหนดบทบาท คุณสมบัติ และ ลักษณะต้องห้ามของสารวัตรกำนัน ผลการศึกษาพบว่า 1) แนวคิดเกี่ยวกับรูปแบบการปกครองท้องที่ของประเทศไทย ริเริ่มขึ้นจากระบบกำนันและผู้ใหญ่บ้าน ซึ่งดำรงอยู่มาอย่างยาวนานนับแต่ยุคสมัยสุโขทัยสืบต่อมาถึงยุคสมัยรัตนโกสินทร์ โดยกรณีของตำแหน่งสารวัตรกำนันนั้น ปรากฏขึ้นครั้งแรกในกฎหมายพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ รัตนโกสินทรศก 116 มาตรา 32 กำหนดชื่อเรียกว่า “สาระวัดตำบล” ภายหลังเมื่อมีการบังคับใช้พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช 2457 มาตรา 44 กำหนดให้มีตำแหน่งผู้ช่วยเหลือกำนันเช่นกัน เรียกว่า “สารวัตรกำนัน” คือ ในตำบลหนึ่งให้มีสารวัตรสำหรับเป็นผู้ช่วยและรับใช้สอยของกํานัน 2 คน แต่กระนั้นกฎหมายยังมิได้บัญญัติกำหนดถึงบทบาท คุณสมบัติ ลักษณะต้องห้ามและหน้าที่ความรับผิดชอบของผู้ดำรงตำแหน่งสารวัตรกำนันไว้แต่อย่างใด 2) จากการศึกษาเปรียบเทียบบทบาท คุณสมบัติ ลักษณะต้องห้าม และหน้าที่ความรับผิดชอบของผู้ปกครองท้องที่ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พุทธศักราช 2457 พบว่า กฎหมายได้กำหนดหลักเกณฑ์ดังกล่าว สำหรับกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านทั้งฝ่ายปกครองและฝ่ายรักษาความสงบไว้อย่างชัดเจน ผู้ศึกษาจึงเสนอให้นำแนวทางการกำหนดคุณสมบัติ ลักษณะต้องห้าม บทบาท และหน้าที่ของผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านทั้งสองประเภทมาใช้เป็นแนวทางในการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติดังกล่าว เพื่อให้มีความชัดเจนและเป็นมาตรฐานยิ่งขึ้น ดังนี้ (1) แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 44 วรรคสอง เพื่อรับรองบทบาทของสารวัตรกำนันออกเป็นสองบทบาท ได้แก่ สารวัตรกำนัน ฝ่ายปกครองคนหนึ่ง และสารวัตรกำนันฝ่ายอาญาและรักษาความสงบเรียบร้อยคนหนึ่ง (2) ตรา “ประกาศกระทรวง มหาดไทย ว่าด้วยหน้าที่และความรับผิดชอบของสารวัตรกำนันฝ่ายปกครอง และสารวัตรกำนันฝ่ายอาญาและรักษาความสงบเรียบร้อย พ.ศ. ....” ขึ้นใช้บังคับ (3) แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 44 วรรคสาม รับรองให้นำเอาคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของการดำรงตำแหน่งผู้ใหญ่บ้าน ตามมาตรา 12 รวมถึงวาระการดำรงตำแหน่งและการพ้นจากตำแหน่งของผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ตามมาตรา 18 แห่งพระราชบัญญัติเดียวกันมาใช้บังคับกับกรณีของสารวัตรกำนัน โดยอนุโลม Description: บทความ

มาตรการควบคุมการใช้อาวุธปืนในพื้นที่ตำบลบ้านใต้ อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Fri, 30 Jun 2569 00:00:00 GMT

Title: มาตรการควบคุมการใช้อาวุธปืนในพื้นที่ตำบลบ้านใต้ อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ไตรรงค์ ใจกว้าง Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัญหาและปัจจัยกระตุ้นที่ทำให้เกิดการมีและใช้อาวุธปืน ในพื้นที่ตำบลบ้านใต้ อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี(2) วิเคราะห์เปรียบเทียบมาตรการกฎหมาย นโยบายควบคุม การใช้อาวุธปืนในประเทศไทยกับบริบทต่างประเทศ และ (3) เสนอแนะแนวทางการกำหนดมาตรการที่เหมาะสมในการ ควบคุมการใช้อาวุธปืนในพื้นที่ตำบลบ้านใต้ อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยอาศัยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ จากการศึกษาเอกสาร ได้แก่ กฎหมาย หนังสือตำรา บทความวิชาการ และข้อมูลสืบค้นทางอิเล็กทรอนิกส์ และนำข้อมูล ที่ได้รับจากการศึกษามาทำการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาในรูปแบบพรรณนาความ ผลการศึกษาพบว่า 1) สภาพปัญหาและปัจจัยกระตุ้นที่ทำให้เกิดการมีและใช้อาวุธในพื้นที่ตำบลบ้านใต้ เกิดขึ้น จากปัจจัย 3 มิติ ได้แก่ มิติจากประวัติศาสตร์และค่านิยมทางสังคมในการมีอาวุธปืนไว้ประจำครัวเรือน อันสืบเนื่องมาจาก ภาครัฐไม่อาจสร้างหลักประกันความเชื่อมั่นในการป้องกันอาชญากรรมให้กับประชาชนในพื้นที่ได้ มิติจากการเป็นเมือง ท่องเที่ยวและมีสภาพที่ตั้งเป็นเกาะ ทำให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับการขัดกันในผลประโยชน์ของผู้ประกอบธุรกิจสถานบันเทิง และมิติจากความสำคัญผิดในอำนาจสิทธิการครอบครอง และการพกพาอาวุธปืนของคนในพื้นที่ อันเกิดจากความไม่เข้าใจ ในการอนุญาตให้มีและใช้อาวุธปืนตามกฎหมาย 2) มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมอาวุธปืน ปรากฏว่าหลักเกณฑ์ การพิจารณาในการอนุญาตให้มีอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองของประเทศไทย มีความแตกต่างไปจาก กฎหมายของต่างประเทศ ได้แก่ การกล่าวอ้างเหตุเพื่อป้องกันชีวิต ร่างกาย และหรือป้องกันทรัพย์สินเพื่อขอมีอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองเพียงเหตุเดียวไม่อาจกระทำได้(กฎหมายของประเทศไทยยอมรับในเหตุร้องขอ ประการนี้เพียงประการเดียวได้) ไม่มีการทดสอบภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติเกี่ยวกับการใช้อาวุธปืน ไม่มีการรายงานแผนผัง การจัดเก็บอาวุธปืน ณ ที่พัก ไม่มีการสัมภาษณ์และตรวจเยี่ยมที่พักเพื่อพิจารณาถึงสภาพแวดล้อมทางสังคมและความ เป็นอยู่ และไม่มีการจำกัดอายุสิทธิของใบอนุญาตให้มีไว้ในครอบครองซึ่งอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน และ 3) แนวทาง การกำหนดมาตรการที่เหมาะสมในการควบคุมการใช้อาวุธปืนในพื้นที่ตำบลบ้านใต้ประกอบด้วย 2 มิติ ได้แก่ (1) มิติ มาตรการทางกฎหมาย กล่าวคือ การแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 โดยบรรจุหลักเกณฑ์ในการพิจารณาอนุญาตการให้มีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ ในครอบครองตามแนวทางมาตรการทางกฎหมายของต่างประเทศ (2) มิตินโยบายแผนงานโครงการ กล่าวคือ การให้ หน่วยงานภาครัฐและภาคประชาชนในพื้นที่ร่วมกันดำเนินโครงการ ในการป้องกันอาชญากรรมจากอาวุธปืน ได้แก่ โครงการ ท้องที่ ท้องถิ่น ตำรวจและชุมชนสัมพันธ์เพื่อป้องกันเหตุอันไม่ถึงประสงค์จากอาวุธปืน โครงการเพื่อนบ้านเฝ้าระวัง โครงการ อบรมให้ความรู้เกี่ยวกับการมี การพกพา การใช้อาวุธปืน และโทษตามกฎหมายอาวุธปืน และโครงการการรับมอบคืน อาวุธปืน หรือสิ่งดัดแปลงอย่างเช่นอาวุธปืนให้กับหน่วยงานภาครัฐ Description: บทความ

การพัฒนาระบบครอบครัวบำบัดสำหรับการแก้ไขฟื้นฟูเด็กและเยาวชนผู้กระทำผิดซ้ำ ในคดียาเสพติด

Sat, 27 May 2569 00:00:00 GMT

Title: การพัฒนาระบบครอบครัวบำบัดสำหรับการแก้ไขฟื้นฟูเด็กและเยาวชนผู้กระทำผิดซ้ำ ในคดียาเสพติด Authors: ณัฎฐ์วัฒน์ ฉกาจสิริกุล Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาระบบครอบครัวบำบัดสำหรับการแก้ไขฟื้นฟูเด็กและเยาวชนผู้กระทำผิดซ้ำในคดียาเสพติด 2) ศึกษามาตรการในการพัฒนาระบบครอบครัวบำบัดสำหรับการแก้ไขฟื้นฟูเด็กและเยาวชนผู้กระทำผิดซ้ำในคดียาเสพติดของประเทศไทยและต่างประเทศ 3) เสนอแนะการพัฒนาระบบครอบครัวบำบัดสำหรับการแก้ไขฟื้นฟูเด็กและเยาวชนผู้กระทำผิดซ้ำในคดียาเสพติด เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ ด้วยการศึกษาค้นคว้าข้อมูลจากหนังสือ ตำรา บทความ วิชาการ งานวิจัยและเอกสาร โดยนำข้อมูลมาวิเคราะห์ สังเคราะห์ด้วยวิธีเรียบเรียงแบบพรรณนาความ เพื่อให้ได้ข้อเสนอแนะในการพัฒนาระบบครอบครัวบำบัดสำหรับการแก้ไขฟื้นฟูเด็กและเยาวชนผู้กระทำผิดซ้ำในคดียาเสพติดผลการศึกษาพบว่า 1) กระบวนการบำบัดฟื้นฟูเด็กและเยาวชนยังขาดกลไกในการบูรณาการให้ครอบครัวเข้ามามีส่วนร่วมด้านทางกฎหมายอย่างแท้จริง แม้จะมีระบบบำบัดฟื้นฟูเด็กและเยาวชนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับกระบวนการยุติธรรมแต่ระบบหรือกลไกทางกฎหมายที่ช่วยให้ครอบครัวมีบทบาทอย่างเป็นรูปธรรมจริง ๆ ยังไม่มีข้อบังคับให้เจ้าหน้าที่หรือหน่วยงานต้องทำงานร่วมกับครอบครัวอย่างเป็นระบบ 2) ประเทศไทยมีการบังคับใช้พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัว และวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553 ตลอดจนมีพระราชบัญญัติบริหารการแก้ไข บำบัด ฟื้นฟูเด็กและเยาวชนที่กระทำผิด พ.ศ. 2561 แต่อย่างไรก็ตามยังขาดกลไกในการบูรณาการระหว่างครอบครัวมาบังคับใช้อย่างแท้จริงซึ่งส่งผลทำให้เด็กและเยาวชนยังเกิดการกระทำความผิดซ้ำอยู่ ซึ่งแตกต่างจากประเทศนิวซีแลนด์ที่การแก้ไขฟื้นฟูพฤติกรรมของเด็กและเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำในคดียาเสพติดได้มีการบังคับใช้พระราชบัญญัติโอรังกาทามาริกิ พ.ศ. 2532 อย่างจริงจัง โดยประเทศนิวซีแลนด์ ได้บัญญัติให้ครอบครัวและชุมชนมีบทบาทในการฟื้นฟูเด็กและเยาวชน โดยการสนับสนุนให้เกิดการมีส่วนร่วมผ่านกระบวนการประชุมกลุ่มครอบครัว 3) ผู้ศึกษาจึงมีข้อเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาการแก้ไขฟื้นฟูเด็กและเยาวชนผู้กระทำผิดซ้ำในคดียาเสพติด ดังนี้ (1) เพิ่มหรือปรับปรุงแก้ไขกฎหมายโดยให้ครอบครัวเข้ามามีบทบาทในด้านทางกฎหมายเพื่อให้มีอำนาจในการตัดสินใจร่วม โดยให้บัญญัติให้ครอบครัวเข้ามามีบทบาทร่วมวางแผนฟื้นฟู (2) รับรองสิทธิของเด็กหรือเยาวชนในการแสดงความเห็นพระราชบัญญัติบริหารการแก้ไข บำบัด ฟื้นฟูเด็กและเยาวชนที่กระทำผิด พ.ศ. 2561 เน้นการสนับสนุนของครอบครัว แต่ยังไม่ได้ให้ความสำคัญกับสิทธิเด็กเองในการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ จึงควรเพิ่มมาตรการให้เด็กหรือเยาวชนมีสิทธิรับฟังและให้ความเห็นต่อแผนฟื้นฟูหรือมาตรการพิเศษ Description: บทความ

รูปแบบการจัดการและกระบวนการกลายเป็นการเมืองในการประกวดนางงามระดับท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลตำบลอ่าวลึกใต้ อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่

Sat, 27 May 2569 00:00:00 GMT

Title: รูปแบบการจัดการและกระบวนการกลายเป็นการเมืองในการประกวดนางงามระดับท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลตำบลอ่าวลึกใต้ อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ Authors: ธมนวรรณ แดงหวาน Abstract: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบการจัดการและผลประโยชน์ทางการเมืองในการประกวดนางงาม ระดับท้องถิ่น 2) วิเคราะห์กระบวนการกลายเป็นการเมืองของการประกวดนางงามระดับท้องถิ่น และ 3) เสนอแนะแนว ทางเชิงสร้างสรรค์ในการพัฒนาการจัดการประกวดนางงามระดับท้องถิ่น เทศบาลตำบลอ่าวลึกใต้ อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ กำหนดรูปแบบการวิจัยเป็นเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาจากเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยใช์แบบสัมภาษณ์แบบกึ่ง โครงสร้าง จากกลุ่มผู้ให้ข้อมูล จำนวน 16 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารเทศบาล 1 คน ผู้สนับสนุนการประกวด 4 คน คณะกรรมการตัดสิน 3 คน พี่เลี้ยงนางงาม 3 คน และอดีตผู้เข้าประกวด 5 คน ในพื้นที่เทศบาลตำบลอ่าวลึกใต้ อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ ข้อมูลที่ได้ถูกนำมาวิเคราะห์โดยใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและนำเสนอข้อมูลเชิงพรรณนาเพื่อตอบวัตถุประสงค์ ของการวิจัยทั้ง 3 ประการที่กำหนดไว้ ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการจัดการประกวดนางงามระดับท้องถิ่นมีลักษณะเป็นความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และเครือข่ายในชุมชน โดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีบทบาทหลักในการกำหนดนโยบาย งบประมาณ และทิศทาง ของกิจกรรม ซึ่งเชื่อมโยงกับการสร้างผลประโยชน์ทางการเมืองในด้านการสร้างภาพลักษณ์และฐานนิยมของผู้นำท้องถิ่น 2) กระบวนการจัดประกวดได้พัฒนาไปสู่การเป็นพื้นที่ทางการเมือง ผ่านกลไกการจัดสรรทรัพยากร การสร้างเครือข่ายอุปถัมภ์ และการสื่อสารเชิงสัญลักษณ์ ส่งผลให้เวทีประกวดกลายเป็นเครื่องมือในการสร้างความชอบธรรมและอำนาจทางการเมืองในระดับท้องถิ่น และ 3) แนวทางเชิงสร้างสรรค์ในการพัฒนาการจัดการประกวด ควรมุ่งเน้นความโปร่งใส ความเป็นธรรม การกำหนดหลักเกณฑ์ที่ชัดเจน และการเปิดโอกาสให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วม เพื่อให้การประกวดสามารถส่งเสริมทั้งคุณค่าทางวัฒนธรรม และการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน Description: บทความ

ความคาดหวังของประชาชนที่มีต่อภาวะผู้นำทางการเมืองขององค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี

Sat, 27 May 2569 00:00:00 GMT

Title: ความคาดหวังของประชาชนที่มีต่อภาวะผู้นำทางการเมืองขององค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี Authors: มินทร์กานต์ เกษกล้า Abstract: การวิจัย เรื่อง ความคาดหวังของประชาชนที่มีต่อภาวะผู้นำทางการเมืองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ภาวะผู้นำทางการเมืองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี2) ความคาดหวังของประชาชนที่มีต่อภาวะผู้นำทางการเมืองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเทศบาลนครสุราษฎร์ธานีและ 3) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วย ประชาชนในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์จำนวน 398 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ การหาค่าร้อยละ (Percentage) และการหาค่าเฉลี่ย (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ผลการวิจัย พบว่า 1) ภาวะผู้นำทางการเมืองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษา เทศบาลนครสุราษฎร์ธานีด้านบุคลิกลักษณะของผู้นำทางการเมือง ด้านความรู้ความรู้ความสามารถและสติปัญญา และด้านทักษะการสื่อสาร โดยรวมอยู่ในระดับ (Χ = 4.07) 2) ความคาดหวังของประชาชนที่มีต่อภาวะผู้นำทางการเมืองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลนครสุราษฎร์ธานีด้านวิสัยทัศน์ในการเป็นผู้นำ ด้านการบริหารและความสามารถในการแก้ปัญหา ด้าน คุณธรรมจริยธรรมและบุคลิกภาพ ด้านการสร้างแรงจูงใจในการพัฒนาคน และด้านความสัมพันธ์และความร่วมมือ โดยรวมอยู่ในระดับมาก (Χ = 4.10) 3) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางการเมืองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี ด้านอุดมการณ์ในการเป็นผู้นำ ด้านการสร้างแรงบันดาลใจในการทำงาน ด้านความสามารถในการแก้ไขปัญหา และด้านการมุ่งเน้นรายบุคคล โดยรวมอยู่ในระดับระดับมาก (Χ= 4.06)

การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ โรงเรียนคลองท่อมราษฎร์รังสรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ตรัง กระบี่

Thu, 02 Feb 2569 00:00:00 GMT

Title: การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ โรงเรียนคลองท่อมราษฎร์รังสรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ตรัง กระบี่ Authors: พรวรินทร์ ชดช้อย Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ โรงเรียนคลองท่อมราษฎร์รังสรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตรัง กระบี่ เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ โดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ซึ่งประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นวางแผน ขั้นลงมือปฏิบัติ ขั้นสังเกต และขั้นสะท้อนผล โดยมีกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ครูผู้ร่วมเรียนรู้ โรงเรียนคลองท่อมราษฎร์รังสรรค์ จำนวน 3 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ แบบประเมินแผนการจัดการเรียนรู้ และแบบนิเทศการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และเรียบเรียงในเชิงพรรณนาวิเคราะห์ โดยมีสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ดังนี้ ครูผู้ร่วมเรียนรู้สามารถออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้และเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยมีผลการประเมินกิจกรรม การเรียนรู้ที่เปิดโอกาสให้ผู้เรียนมีการจัดการตนเอง ตรวจสอบตนเองและปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตนเอง ค่าเฉลี่ย 5.00 ระดับคุณภาพดีมาก มีการพัฒนาทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง ผู้เรียนสามารถจัดการตนเองและตรวจสอบการทำงานของตนเองได้ ด้านครูต้องปรับปรุงข้อคำถามสะท้อนคิดเพื่อให้ผู้เรียนเสนอแนวทางการ ปรับปรุงตนเองครอบคลุมทุกมิติของทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง หลังจากนั้นนำปัญหาที่พบไปปรับปรุงพัฒนา ด้วยการวางแผนและออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ ฝึกตั้งคำถามสะท้อนคิดและดำเนินกิจกรรมที่ผู้เรียนได้เสนอแนวทางการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตนเองในชั้นเรียน ซึ่งผลการจัดการเรียนรู้ทำให้ผู้เรียนเกิดทักษะการเรียนรู้ในการนำตนเองครบทุกมิติ ทั้งการจัดการตนเอง การประเมินตรวจสอบตนเอง และการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตนเอง ผลการสะท้อนการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองโดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ครูเกิดสมรรถนะในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้และสามารถจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง สามารถประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนรู้ เป็นแนวทางในการประเมินตำแหน่งและวิทยฐานะ เพื่อสร้างความก้าวหน้าทางวิชาชีพของตนเองได้ในอนาคต Description: ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา

มาตรการทางกฎหมายในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุชุมชนตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Sun, 22 Jan 2569 00:00:00 GMT

Title: มาตรการทางกฎหมายในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุชุมชนตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ดนิตา เพ็ชรรัตน์ Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุ 2) วิเคราะห์มาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุ และ 3) เสนอแนะมาตราการทางกฎหมายในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุที่เหมาะสมกับบริบทของพื้นที่ชุมชนตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ผู้ศึกษาใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล 2 วิธีหลัก ได้แก่ การศึกษาเอกสาร จากหนังสือ ตำรา บทความวิชาการ งานวิจัย และการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์ สังเคราะห์และใช้วิธีเรียบเรียงแบบพรรณนาความเพื่อให้ได้มาตราการทางกฎหมายในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุ ผลการศึกษาพบว่า 1) ชุมชนตลิ่งงามเป็นชุมชนชายฝั่งทะเลที่มีประชากรผู้สูงอายุคิดเป็นร้อยละ 16.23 ของประชากรทั้งหมด ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของจังหวัดสุราษฎร์ธานี สภาพปัญหาหลักในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุประกอบด้วย 5 ด้านสำคัญ ได้แก่ (1) การเข้าถึงบริการสุขภาพที่เกิดจากข้อจำกัดด้านการคมนาคมและระยะทาง รวมถึงข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐานและทรัพยากร (2) ระบบการให้บริการที่ขาดการบูรณาการและประสานงานระหว่างหน่วยงาน (3) การจัดบริการที่ขาดความหลากหลายและครอบคลุม (4) คุณภาพการให้บริการที่ยังไม่เป็นไปตามมาตรฐาน และ (5) การรับรู้สิทธิและการเข้าถึงบริการตามกฎหมายของผู้สูงอายุ 2) กรอบกฎหมายระดับชาติมีความครอบคลุมในเชิงหลักการ แต่ยังมีช่องว่างที่สำคัญในการบังคับใช้และการตอบสนองต่อปัญหาเฉพาะของพื้นที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการนำมาตรการและกฎหมายไปปฏิบัติยังไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ องค์การบริหารส่วนตำบลตลิ่งงามยังไม่ได้ใช้อำนาจตามกฎหมายอย่างเต็มศักยภาพ และข้อบัญญัติท้องถิ่นยังขาดความครอบคลุมและกลไกการบังคับใช้ที่มีประสิทธิภาพ และ 3) จากการศึกษาวิเคราะห์ปัญหาและช่องว่างทางกฎหมาย ผู้วิจัยได้พัฒนามาตรการทางกฎหมายที่ครอบคลุม สอดคล้องกับปัญหาเฉพาะของพื้นที่เกาะ 4 ประเด็นหลัก คือ (1) มาตรการด้านการปรับปรุงข้อบัญญัติท้องถิ่นสำหรับการให้บริการสุขภาพผู้สูงอายุ (2) มาตรการด้านการปรับปรุงการเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้สูงอายุ (3) มาตรการด้านการคุ้มครองสิทธิและการเข้าถึงความยุติธรรมของผู้สูงอายุ และ (4) มาตรการด้านการติดตามและประเมินผลการดำเนินงาน ทั้งนี้ยังมีข้อเสนอแนะในการให้องค์การบริหารส่วนตำบลตลิ่งงามดำเนินการจัดทำข้อบัญญัติท้องถิ่นเรื่องมาตรฐานการให้บริการสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุ พัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการให้บริการ และจัดตั้งศูนย์รับเรื่องร้องเรียนและให้ความช่วยเหลือผู้สูงอายุในระดับนโยบาย Description: บทความวิจัยของนักศึกษาระดับปริญญาโท แผน ข หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนากระบวนการยุติธรรม

แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการบริหารพัสดุภาครัฐตามหลักธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวลึกน้อย อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่

Fri, 13 Jan 2569 00:00:00 GMT

Title: แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการบริหารพัสดุภาครัฐตามหลักธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวลึกน้อย อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ Authors: หร่อเอน ตำหล๊ะ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการ บริหารพัสดุภาครัฐ 2) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการการบริหารพัสดุ ภาครัฐ และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการบริหารพัสดุภาครัฐตาม หลักธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวลึกน้อย อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ ใช้รูปแบบการวิจัย แบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่ อาศัยอยู่ในเขตตำบลอ่าวลึกน้อย จำนวน 378 คน สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกด้วยวิธีเจาะจงจากคณะ ผู้บริหาร สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล ข้าราชการ ผู้นำท้องถิ่น และตัวแทนภาคประชาชน จำนวน 10 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า 1) การมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการบริหารพัสดุภาครัฐ ในภาพรวม อยู่ในระดับ ปานกลาง เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านหลักความคุ้มค่า ด้านหลักคุณธรรม ด้านหลักความ รับผิดชอบ ด้านหลักการมีส่วนร่วม ด้านหลักความโปร่งใส และด้านหลักนิติธรรม 2) ปัญหาและอุปสรรคการมี ส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการการบริหารพัสดุภาครัฐ คือ ปัญหาการขาดความรู้ ความเข้าใจและข้อมูล เกี่ยวกับการบริหารพัสดุ ปัญหาด้านการสื่อสารและการเข้าถึงข้อมูล และขาดความต่อเนื่องของกลไกการมีส่วน ร่วม 3) แนวทางการพัฒนา การมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการบริหารพัสดุภาครัฐตามหลักธรรมาภิบาล คือ องค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวลึกน้อยควรจัดกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการที่อธิบายขั้นตอนการบริหาร พัสดุภาครัฐ สิทธิและหน้าที่ของประชาชน รวมถึงวิธีการตรวจสอบและร้องเรียนให้มีรูปแบบที่เข้าใจง่าย ใช้ภาษาท้องถิ่น และจัดขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพิ่มช่องทางการเผยแพร่ข้อมูลและวิธีการสื่อสารที่เหมาะสม ปรับปรุงระบบการเผยแพร่ข้อมูล เช่น ใช้เสียงตามสายในชุมชน วิทยุชุมชน กลุ่มไลน์ และสร้างแรงจูงใจและแรง ขับเคลื่อนภายในชุมชน โดยควรมีการยกย่องหรือให้รางวัลแก่บุคคลหรือชุมชนที่มีบทบาทในการมีส่วนร่วม Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

การเมืองเชิงนโยบายกับการจัดสวัสดิการผู้สูงอายุ และความคาดหวังของประชาชน : กรณีศึกษาเทศบาลเมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร

Tue, 27 Dec 2568 00:00:00 GMT

Title: การเมืองเชิงนโยบายกับการจัดสวัสดิการผู้สูงอายุ และความคาดหวังของประชาชน : กรณีศึกษาเทศบาลเมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร Authors: มุกรินทร์ ปิ่นระลึก Abstract: งานวิจัยนี้มีวัตุประสงค์เพื่อศึกษานโยบายและการดำเนินงานด้านสวัสดิการผู้สูงอายุ เปรียบเทียบความสอดคล้องระหว่างนโยบายสวัสดิการผู้สูงอายุที่เป็นอยู่กับความต้องการสวัสดิการที่คาดหวังของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร และเสนอแนวทางเชิงนโยบายในการพัฒนาระบบสวัสดิการผู้สูงอายุของเทศบาลเมืองชุมพรให้ตอบสนองต่อความต้องการของประชาชน กลุ่มตัวอย่างคือ ประชากรผู้สูงอายุ ที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป ในเขตพื้นที่เทศบาลเมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร จำนวน 382 คน แต่เพื่อป้องกันความคลาดเคลื่อนของข้อมูล จึงทำการเก็บตัวอย่างเพิ่มเติมเป็น 400 คน รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยแจกแจงค่าความถี่ ค่าร้อยละ สถิติค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และจัดลำดับความสำคัญของค่าดัชนีจัดเรียงลำดับความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง ผลการศึกษาพบว่า ค่าดัชนีลำดับความต้องการจำเป็นของผู้สูงอายุต่อสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุของเทศบาล เมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ให้ความสำคัญกับสวัสดิการด้านที่พักอาศัยเป็นลำดับแรก แสดงให้เห็นว่าผู้สูงอายุในพื้นที่ ยังคงให้ความสำคัญในเรื่องของที่พักอาศัย เนื่องจากในพื้นที่เขตเทศบาลเมืองชุมพร มีประชากรที่เข้าสู่วัยผู้สูงอายุเป็นจำนวนมาก จึงต้องการที่อยู่อาศัยที่มั่นคง รู้สึกปลอดภัย สะดวกและมีคุณภาพชีวิตที่ดีในช่วงวัยที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษ รองลงมาคือสวัสดิการด้านรายได้ ด้านสุขภาพและการรักษาพยาบาลเป็นลำดับที่ 3 ด้านความมั่นคงทางสังคม ครอบครัว และผู้ดูแลเป็นลำดับที่ 4 และสุดท้ายคือ ด้านสันทนาการ อาจเนื่องมาจากผู้สูงอายุมีข้อจำกัดในด้านสุขภาพ จึงอาจไม่สามารถที่จะเข้าร่วมกิจกรรมสันทนาการได้อย่างเต็มที่ ข้อเสนอแนะจากการวิจัยได้แก่ เทศบาลเมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ควรจัดให้มีบริการสุขภาพเชิงรุก เช่น การตรวจสุขภาพประจำปี การเยี่ยมบ้านผู้สูงอายุติดบ้าน-ติดเตียง และการจัดทีมแพทย์หรืออาสาสมัครสาธารณสุขเข้าไปในชุมชนอย่างสม่ำเสมอ ดำเนินโครงการปรับปรุงและซ่อมแซมบ้านผู้สูงอายุที่ต้องการความช่วยเหลือ โดยจัดสรรงบประมาณเพื่อการติดตั้งอุปกรณ์อำนวยความสะดวกรวมถึงจัดให้มีการสนับสนุนผู้ดูแลผู้สูงอายุ อบรมทักษะต่างๆ ในการดูแลผู้สูงอายุ

การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่น ของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Tue, 27 Dec 2568 00:00:00 GMT

Title: การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่น ของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ศิรณัฏฐ์ สำเร Abstract: การค้นคว้าอิสระครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี 2) เพื่อเปรียบเทียบการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี จำแนกตามข้อมูลทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถาม ได้แก่ เพศ อายุ สถานภาพการสมรส ระดับการศึกษา อาชีพ และตำบลที่อาศัย 3) เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี 4) เพื่อหาแนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบผสานวิธี ทั้งการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน และใช้วิธีสัมภาษณ์เชิงลึกรวบรวมข้อมูลจากลุ่มเป้าหมายโดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 10 คน วิเคราะห์ข้อมูลผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) ประชาชนที่มีสถานภาพการสมรสที่แตกต่างกัน การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย ไม่แตกต่างกัน โดยมีเพียง 1 ด้านที่พบความแตกต่าง คือ ด้านการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ ซึ่งสอดคล้องกับสมมติฐานที่วางไว้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ปัญหาอุปสรรคประชาชนบางส่วนรู้สึกว่าการแสดงความคิดเห็นไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงแผนงานจริง หรือเคยเข้าร่วมแล้วแต่ข้อเสนอแนะไม่ได้รับการนำไปพิจารณาทำให้เกิดความท้อแท้และไม่อยากเข้าร่วมอีกในอนาคต 4) แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองควรมีการประชาสัมพันธ์ข้อมูลเกี่ยวกับกระบวนการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่น รวมถึงช่องทางหลายๆ รูปแบบ จัดเวทีประชาคมเปิดโอกาสให้ประชาชนได้แสดงความคิดเห็นอย่างทั่วถึง

แนวทางการพัฒนาระบบการประชาสัมพันธ์ท้องถิ่นอย่างมีส่วนร่วมของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Tue, 27 Dec 2568 00:00:00 GMT

Title: แนวทางการพัฒนาระบบการประชาสัมพันธ์ท้องถิ่นอย่างมีส่วนร่วมของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: อัจฉริยา เพชรรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการดำเนินงานด้านการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) วิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคของระบบการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลนคร เกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 3) เสนอแนวทางการพัฒนาระบบการประชาสัมพันธ์ท้องถิ่นอย่างมี ส่วนร่วมของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูล โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน ด้วยแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูล โดยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การดำเนินงานด้านการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลนครเกาะสมุยมีประสิทธิภาพในระดับหนึ่ง โดยเจ้าหน้าที่มีการวางแผนการทำงาน ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ เช่น โปรแกรมแคนวา โฟโตช็อป พรีเมียร์ โปร แอปแคปคัท และเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์สำหรับสนทนาอัตโนมัติ พร้อมทั้งเผยแพร่ข้อมูลผ่านช่องทางที่หลากหลาย ทั้งสื่อสังคมออนไลน์และสื่อแบบดั้งเดิม ผู้บริหารให้การสนับสนุนการสื่อสารที่โปร่งใสและมีระบบติดตามประเมินผลอย่างสม่ำเสมอ 2) ปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญ ได้แก่ บุคลากรมีจำนวนไม่เพียงพอและขาดทักษะด้านเทคโนโลยี อุปกรณ์ไม่ทันสมัย ขาดการติดต่อสื่อสารกับชุมชนอย่างต่อเนื่อง ขาดหลักการบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ และมีงบประมาณไม่เพียงพอสำหรับพื้นที่รับผิดชอบขนาดใหญ่ถึง 252 ตารางกิโลเมตร 3) แนวทางการพัฒนาระบบการประชาสัมพันธ์ท้องถิ่นอย่างมีส่วนร่วม ประกอบด้วย การวางแผนเชิงกลยุทธ์ การสร้างนวัตกรรมการบูรณาการสื่อ การเข้าถึงข้อมูล การสื่อสารที่ตอบสนอง การยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง และการมีส่วนร่วมของประชาชน ผู้วิจัยสังเคราะห์เป็นรูปแบบเรียกว่า “PRSAMUI” ซึ่งแนวทางดังกล่าวต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกฝ่ายทั้งเจ้าหน้าที่ ผู้บริหาร และประชาชน เพื่อให้เกิดการประชาสัมพันธ์แบบสองทางที่มีประสิทธิภาพ

การเมืองกับการมีส่วนร่วมในกระบวนการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่นสู่การเป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นดิจิทัล : กรณีศึกษาเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Tue, 27 Dec 2568 00:00:00 GMT

Title: การเมืองกับการมีส่วนร่วมในกระบวนการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่นสู่การเป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นดิจิทัล : กรณีศึกษาเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: วนิดา สันขาว Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบททางการเมืองในกระบวนการพัฒนาศักยภาพของบุคลากร ท้องถิ่นสู่การเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดิจิทัล เทศบาลนครเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) วิเคราะห์ปัญหา อุปสรรค และปัจจัยทางการเมืองที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมในการส่งเสริมศักยภาพของบุคลากรเทศบาลนครเกาะสมุย สู่การเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดิจิทัล และ 3) เสนอแนวทางเชิงนโยบายทางการเมืองกับการมีส่วนร่วม ในกระบวนการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่น สู่การเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดิจิทัล ของเทศบาลนครเกาะสมุย จังหวัด สุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณ จากบุคลากรในสังกัดเทศบาลนครเกาะสมุย จำนวน 295 คน โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการวิจัยเชิงคุณภาพ เป็นการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง จากกลุ่มเป้าหมาย ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 8 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) บุคลากรส่วนใหญ่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับกระบวนการพัฒนาศักยภาพของบุคลากร ท้องถิ่นสู่การเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดิจิทัล มีความคิดเห็นในค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมาก 2) การพัฒนา บุคลากรของเทศบาลนครเกาะสมุย มีปัญหาหรืออุปสรรคในด้าน ปัญหาด้านทรัพยากร งบประมาณทีมีอย่างจำกัด ขาดบุคลากรเชี่ยวชาญด้านดิจิทัล และยังขาดทักษะในหลายด้าน ต้องจัดให้มีการพัฒนาหลักสูตรอบรม สร้างแรง จูงใจ ปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐาน และสร้างความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอก ในส่วนของปัจจัยทางการเมืองที่มีผลต่อการ มีส่วนร่วมในการส่งเสริมศักยภาพของบุคลากรเทศบาลนครเกาะสมุย ได้แก่ ปัจจัยด้านวัฒนธรรมองค์กร ปัจจัย ด้าน กลยุทธ์ดิจิทัล ปัจจัยด้านเทคโนโลยี ปัจจัยด้านผู้น าองค์กร ปัจจัยด้านผู้ปฏิบัติงาน และปัจจัยด้านกระบวนการ จัดการ และ 3) แนวทางเชิงนโยบายทางการเมืองกับการมีส่วนร่วมในกระบวนการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่น สู่การเป็น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดิจิทัล ประกอบด้วย การพัฒนาทักษะและเพิ่มศักยภาพของบุคลากร ด้านการเพิ่มความรู้และทักษะในการทำงาน ด้านการปรับปรุงกฎหมาย/กฎระเบียบเพื่อให้เกิดความคล่องตัวในการทำงาน และด้านการพัฒนาและการจัดหาวัสดุอุปกรณ์

การเมืองกับนโยบายการพัฒนาสถานธนานุบาลเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Tue, 27 Dec 2568 00:00:00 GMT

Title: การเมืองกับนโยบายการพัฒนาสถานธนานุบาลเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: สัจพงศ์ แข่งขัน Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณภาพการให้บริการปัญหาและอุปสรรคในการให้บริการ 2) เพื่อ เปรียบเทียบคุณภาพการให้บริการจําแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เพื่อเสนอแนวทางเชิงนโยบายและกลไก ลการพัฒนาสถานธนานุบาลเทศบาลนครเกาะสมุย อําเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัย แบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากผู้มารับบริการจํานวน 330 คน การวิจัย เชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสําคัญเจ้าหน้าที่ของสถานธนานุบาลเทศบาลนครเกาะสมุย 8 คน วิเคราะห์ผล แบ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณใช้สถิติค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2) สถิติ เชิงอนุมาน ใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว F-test การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีวิเคราะห์ข้อมูลเชิง เนื้อหา พบว่า สถานธนานุบาล เทศบาลนครเกาะสมุยมีคุณภาพการให้บริการโดยรวมในระดับสูง ปัญหาและ อุปสรรคในการให้บริการที่พบ คือ 1) ปัญหาด้านป้ายบอกตําแหน่งที่ตั้ง 2) ปัญหาด้านการให้บริการกับชาวต่างชาติ 3) ปัญหาด้านการประชาสัมพันธ์ และ 4) ปัญหาด้านการจัดเก็บสินค้าแบรนด์เนม ผลการเปรียบเทียบคุณภาพการ ให้บริการของสถานธนานุบาลเทศบาลนครเกาะสมุยจําแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ อายุ และรายได้ที่ แตกต่างกัน มีความคิดเห็นต่อคุณภาพการให้บริการแตกต่างกัน แนวทางเชิงนโยบายและกลไกลการพัฒนาสถานธ นานุบาล คือ 1) ควรเพิ่มป้ายบอกตําแหน่งที่บริเวณตัวอาคารสถานธนานุบาล 2) ควรมีการแปลเอกสารที่สําคัญให้มี อย่างน้อย 2 ภาษา (ไทย-อังกฤษ) พร้อมคู่มือคําอธิบาย 3) ควรมีการสร้างทีมเฉพาะกิจด้านประชาสัมพันธ์ และ 4) ควรมีการดําเนินการจัดอบรมสินค้าแบรนด์เนม พร้อมปรับปรุงสถานที่จัดเก็บให้เหมาะสมมากขึ้น

มาตรการคุ้มครองการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Thu, 15 Dec 2568 00:00:00 GMT

Title: มาตรการคุ้มครองการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ธีรพงษ์ ยืนนาน Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยที่นำไปสู่การใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืน ในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี (2) วิเคราะห์กฎหมายและมาตรการคุ้มครองแรงงานเด็กในประเทศไทย และ (3) หามาตรการคุ้มครองการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืน ในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี การวิจัยใช้ระเบียบวิธีเชิงคุณภาพ โดยอาศัยการวิเคราะห์เอกสารและการสังเกตทั้งแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม โดยกลุ่มเป้าหมายในการศึกษาคือ แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ประกอบด้วย 5 ปัจจัย ดังนี้ 1) ปัจจัยทางเศรษฐกิจและความเปราะบางของครอบครัว 2) ปัจจัยเชิงโครงสร้างทางสังคมและการขาดระบบคุ้มครองทางสังคมที่มีประสิทธิภาพ 3) ปัจจัยด้านการศึกษาและโอกาสในการพัฒนาศักยภาพ 4) ปัจจัยด้านพื้นที่และสภาพแวดล้อมในการทำงาน และ 5) ปัจจัยด้านการกำกับดูแลและบทบาทของครอบครัว เกิดปัญหากฎหมายการใช้แรงงานเด็กและกฎหมายคุ้มครองเด็กไม่เต็มประสิทธิภาพ ทำให้เด็กยังคงถูกใช้แรงงานผิดกฎหมายและมาตรการคุ้มครองแรงงานเด็กที่ส่งผลต่อการทำให้เกิดปัญหาการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย เนื่องจากข้อบัญญัติและกฎหมายท้องถิ่นที่ขาดบทบาทและอำนาจหน้าที่ที่ชัดเจนในการตรวจสอบและบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองแรงงานเด็ก ในพื้นที่ เกาะสมุย เกิดช่องว่าของการบังคับใช้ข้อบัญญัติและกฎหมายมิ้งถิ่นที่ไม่สามารถคุ้มครองเด็กในพื้นที่เฉพาะได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผู้วิจัยได้เสนอมาตรการคุ้มครองการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนสำหรับพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เพื่อแก้ไขปัญหาการบังคับใช้กฎหมายท้องถิ่น ซึ่งประกอบด้วย 3 มาตรการหลัก คือ มาตรการคุ้มครองทางกฎหมายเฉพาะสำหรับการขายพวงมาลัยในเวลากลางคืน มาตรการสนับสนุนด้านเศรษฐกิจและสังคม และมาตรการด้านการศึกษาและการพัฒนาทักษะสำหรับเด็ก

แนวพระราชดำริในการปกครองของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9)

Thu, 06 Oct 2568 00:00:00 GMT

Title: แนวพระราชดำริในการปกครองของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) Authors: วิษณุพงศ์ สุจารีย์; มาดล จรูญรัตน์; อมร หวังอัครางกูร Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวพระราชดำริในการปกครองของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) 2) ศึกษาความเป็นพลังอำนาจละมุนทางการเมืองของพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 9) และ 3) เสนอแนะรูปแบบในการประยุกต์ใช้แนวพระราชดำริและหลักการทรงงานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 9) กำหนดรูปแบบการวิจัยเป็นเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์จากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 3 กลุ่ม จำนวน 17 คน/รูป โดยใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาเพื่อตอบวัตถุประสงค์การวิจัย ผลการวิจัยพบว่า 1) ทรงมีแนวพระราชดำริในการปกครองที่สำคัญ 3 ประการ คือ ความเป็นธรรมราชา ความเป็นกลางทางการเมือง และการเป็นศูนย์กลางในการสร้างความสามัคคีและความสมานฉันท์ ทรงปกครองโดยยึดหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ได้แก่ ทศพิธราชธรรม และหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งเน้นความพอประมาณและความมีเหตุผล ในฐานะ “ธรรมราชา” และทรงเป็นต้นแบบของผู้นำที่ใช้หลักธรรมาภิบาลนอกจากนี้พระองค์ยังดำรงความเป็นกลางทางการเมืองอย่างเคร่งครัด ไม่เข้าข้างฝ่ายใด เปรียบเสมือน “โซ่คล้องใจ”ในช่วงวิกฤตการณ์ทางการเมือง เพื่อคลี่คลายความขัดแย้งและส่งเสริมความสงบสุขในสังคม 2) ทรงใช้พลังทางศีลธรรมและพระบารมีอย่างแยบคายในการปกครองประเทศและสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยไม่อาศัยอำนาจบังคับ แต่ใช้การนำด้วยความเมตตาและความเข้าใจผ่านพระราชกรณียกิจที่มุ่งพัฒนาคุณภาพชีวิตประชาชน และส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีในระดับนานาชาติ ทรงเป็นสัญลักษณ์ของผู้นำที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลและมีบทบาทสำคัญในการรักษาความมั่นคงของชาติด้วยสันติวิธี แสดงให้เห็นว่า รัชกาลที่ 9 ทรงเป็น “ราชาปราชญ์” ที่นำพาประเทศโดยใช้หลักธรรมและพลังอำนาจละมุนอย่างสมดุล เพื่อความเจริญรุ่งเรืองและความยุติธรรม 3) รูปแบบการประยุกต์ใช้แนวพระราชดำริและหลักการทรงงานของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) โดยมีใจความสำคัญคือ ศาสตร์พระราชา และหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาชีวิต การพัฒนาชุมชน องค์กร ประเทศและการบริหารจัดการทรัพยากรได้อย่างยั่งยืน Description: บทความการค้นคว้าอิสระหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฎสุราษฎร์ธานี

การเมืองกับการพัฒนาคุณภาพการจัดบริการสาธารณะ กรณีศึกษา เทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Thu, 06 Oct 2568 00:00:00 GMT

Title: การเมืองกับการพัฒนาคุณภาพการจัดบริการสาธารณะ กรณีศึกษา เทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: พัชรพร เศษบุบผา; อมร หวังอัครางกูร; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณภาพการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน 2) วิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคในการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน และ 3) เสนอแนะแนวการพัฒนาคุณภาพการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยกลไกทางการเมือง ใช้รูปแบบการวิจัยแบบผสานวิธีโดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่อาศัยอยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน จำนวน 400 คน การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 คน ประกอบด้วย นายกเทศมนตรีตำบลบ้านเชี่ยวหลาน ปลัดเทศบาล สมาชิกสภาเทศบาล 2 คน ผู้อำนวยการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลเขาพัง ผู้อำนวยการส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเชี่ยวหลาน - ไกรสร หัวหน้าอุทยานแห่งชาติเขาสก กำนันตำบลเขาพัง และผู้ประกอบการเรือนำเที่ยวเขื่อนเชี่ยวหลาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และใช้การวิเคราะห์เนื้อหาสำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพ ผลการวิจัย พบว่า 1) คุณภาพการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลานในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านรูปลักษณ์ทางกายภาพเป็นด้านที่มีคุณภาพการจัดบริการสาธารณะมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านความมั่นใจด้านการตอบสนอง ด้านความน่าเชื่อถือ และคุณภาพบริการต่ำที่สุด คือ ด้านการดูแลเอาใจใส่ปัญหาอุปสรรคในการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน พบว่า อุปสรรคสำคัญที่ทำให้การจัดบริการสาธารณะของเทศบาลยังไม่สามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนได้อย่างทั่วถึง ได้แก่ งบประมาณที่จำกัด ความล่าช้าในการประสานงาน ข้อจำกัดด้านพื้นที่โดยเฉพาะเขตอุทยานความไม่ครอบคลุมของเทคโนโลยีต่อกลุ่มผู้สูงวัยการขาดแคลนบุคลากรเฉพาะทาง และอิทธิพลของการเมืองท้องถิ่นที่ส่งผลต่อการจัดลำดับโครงการในแผนพัฒนา และความทั่วถึงของการให้การจัดบริการสาธารณะ 3) แนวทางพัฒนาคุณภาพการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน คือ เทศบาลควรมีการพัฒนาคุณภาพการจัดบริการสาธารณะทั้งในเชิงนโยบายและการบริหาร โดยการสรรหางบประมาณและเพิ่มแหล่งรายได้ท้องถิ่น สร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างภาคส่วน การพัฒนาระบบบริการที่เข้าถึงทุกช่วงอายุ พัฒนาศักยภาพบุคลากรให้มีความเชี่ยวชาญ และการส่งเสริมธรรมาภิบาลท้องถิ่นเพื่อให้การจัดลำดับโครงการในแผนพัฒนามีความโปร่งใส และการใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม เพื่อให้การจัดบริการสาธารณะสามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนได้อย่างทั่วถึง มีคุณภาพ เป็นธรรมและยั่งยืน Description: บทความการค้นคว้าอิสระหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

แนวทางการพัฒนาการให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ กรณีศึกษาเทศบาลนครเกาะสมุย

Mon, 10 Oct 2568 00:00:00 GMT

Title: แนวทางการพัฒนาการให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ กรณีศึกษาเทศบาลนครเกาะสมุย Authors: ปิยพร จันทร์บัว; วาสนา จาตุรัตน์; ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย 2) ปัญหา และอุปสรรคในการให้บริการการรับเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย และ 3) แนวทางการพัฒนา การให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึก เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 22 คน ประกอบด้วย ปลัดเทศบาลนครเกาะสมุยจำนวน 1 คน หัวหน้าส่วนราชการจำนวน 2 คน เจ้าหน้าที่การให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุยจำนวน 5 คน สมาชิกสภาเทศบาลนครเกาะสมุยจำนวน 4 คน และประชาชนที่มาใช้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุยจำนวน 10 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย คือ มีเจ้าหน้าที่สำหรับให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ 2 ช่องทาง คือ หนังสือคำร้องทั่วไป และแอปพลิเคชัน Traffy Fondue ซึ่งเป็นช่องทางที่ใช้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์มากที่สุด 2) ปัญหาและอุปสรรคในการให้บริการการรับเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย ได้แก่ มีจำนวนบุคลากรไม่เพียงพอ งบประมาณ ครุภัณฑ์ วัสดุอุปกรณ์ยังไม่เพียงพอต่อ ปริมาณงาน มีสถานที่ไม่เอื้ออำนวยความสะดวกต่อผู้พิการ และมีช่องทางการรับเรื่องราวร้องทุกข์ไม่เพียงพอ และ 3) แนวทางการพัฒนาการให้บริการการรับเรื่องร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย ควรเพิ่มบุคลากรให้เพียงพอต่อความต้องการ เพิ่มงบประมาณให้เพียงพอในการบริหารจัดการ ปรับปรุงสถานที่ให้เหมาะสมและอำนวยความสะดวกให้กับประชาชนทุกกลุ่ม เพิ่มช่องทางการรับเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ และปรับปรุงระบบเทคโนโลยีสารสนเทศให้มีความทันสมัยและมีประสิทธิภาพ เพื่อพัฒนาการให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุยให้มีประสิทธิ์เพิ่มมากขึ้น Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

การขับเคลื่อนการบริหารกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบนฐานพลังอำนาจของชุมชนให้มีประสิทธิภาพ : กรณีศึกษา กลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบ้านปากคู อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Mon, 10 Oct 2568 00:00:00 GMT

Title: การขับเคลื่อนการบริหารกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบนฐานพลังอำนาจของชุมชนให้มีประสิทธิภาพ : กรณีศึกษา กลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบ้านปากคู อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ละลินดา แดงก่อเกื้อ; ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบนฐานพลังอำนาจของชุมชนบ้านปากคู 2) วิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคของกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบนฐานพลังอำนาจของชุมชน บ้านปากคู และ3) เสนอแนวทางการขับเคลื่อนการบริหารกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบนฐานพลังอำนาจของชุมชน บ้านปากคู อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์และการสนทนากลุ่มเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 คน ประกอบด้วย ตัวแทนคณะกรรมการกลุ่ม ตัวแทนสมาชิกกลุ่ม ตัวแทนผู้นำในชุมชน ตัวแทนเจ้าหน้าที่องค์กรภาครัฐ และตัวแทนปราชญ์ชุมชน คัดเลือกโดยวิธีแบบเจาะจง และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารของกลุ่มออมทรัพย์บ้านปากคูตั้งอยู่บนหลักการมีส่วนร่วม ความโปร่งใส และการตรวจสอบได้ โดยใช้โครงสร้างการบริหารที่แบ่งหน้าที่ชัดเจน มีระเบียบข้อบังคับที่เป็นธรรม และกิจกรรมร่วมที่เสริมสร้างความสัมพันธ์และพลังชุมชน พร้อมทั้งได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานภายนอกในลักษณะของพี่เลี้ยง และยังมีปัจจัยสนับสนุนจากภายนอกและภายใน เช่น ทุนในชุมชน ความไว้เนื้อเชื่อใจภายในกลุ่มที่เข้มแข็ง และการสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐ 2) ปัญหาและอุปสรรคของกลุ่มออมทรัพย์พบว่า กลุ่มยังขาดการหมุนเวียนผู้นำ ระบบบัญชีไม่ทันสมัย การพัฒนาศักยภาพของคณะกรรมการไม่ต่อเนื่อง และระบบสวัสดิการยังไม่ครอบคลุมทุกกลุ่มเป้าหมาย สมาชิกขาดความเข้าใจด้านการเงินและมีการชำระหนี้ล่าช้า รวมถึงการสื่อสารภายในกลุ่มยังไม่ทั่วถึงและเป็นระบบ และ 3) แนวทางการขับเคลื่อนการบริหารกลุ่มออมทรัพย์ผ่านกรอบแนวคิด SCOBE Model ซึ่งประกอบด้วย (1) การจัดโครงสร้างและกระบวนการทำงานที่ชัดเจนและยืดหยุ่น (2) การบริหารทุนและทรัพยากรด้วยระบบดิจิทัลที่โปร่งใส (3) การพัฒนาศักยภาพองค์กรผ่านกระบวนการ “ชุมชนสอนชุมชน” (4) การขยายบทบาทของกลุ่มให้เป็นกลไกพัฒนาคุณภาพชีวิต และ (5) การเสริมสร้างพลังอำนาจจากภายในให้สมาชิกมีบทบาทอย่างเท่าเทียมและยั่งยืน ทั้งนี้ โมเดลดังกล่าวได้รับการยอมรับจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้องว่าสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาและแก้ไขปัญหาการบริหารกลุ่มออมทรัพย์ได้อย่างเหมาะสมในระดับชุมชน Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

การพัฒนาการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลของกองทุนสวัสดิการชุมชน เทศบาลนครสุราษฎร์ธานี อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Mon, 05 Sep 2568 00:00:00 GMT

Title: การพัฒนาการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลของกองทุนสวัสดิการชุมชน เทศบาลนครสุราษฎร์ธานี อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ปรียชาติ โชติทอง; ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลของกองทุนสวัสดิการชุมชน 2) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการบริหารจัดการกองทุนสวัสดิการชุมชน และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลของกองทุนสวัสดิการชุมชนเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี ใช้รูปแบบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน การวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากสมาชิกกองทุนสวัสดิการชุมชน โดยใช้สูตรทาโร่ยามาเน่ จำนวน 380 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบง่าย การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้างกับคณะกรรมการบริหารกองทุนสวัสดิการชุมชน จำนวน 10 คน คณะผู้บริหารและเจ้าหน้าที่จำนวน 4 คน และผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านกองทุนสวัสดิการชุมชนจำนวน 3 คน ใช้วิธีแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์แบบสรุปอุปนัย ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลอยู่ในระดับมาก โดยหลักนิติธรรมอยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือหลักคุณธรรม หลักความคุ้มค่า หลักความโปร่งใส หลักความรับผิดชอบ และหลักการมีส่วนร่วม ตามลำดับ 2) ปัญหาและอุปสรรคพบว่า เกิดความไม่ชัดเจนของข้อระเบียบ การรับสิทธิซ้ำซ้อน การเปิดเผยข้อมูลยังไม่ได้มาตรฐาน การสื่อสารผ่านสื่อออนไลน์มีข้อจำกัดในกลุ่มผู้สูงอายุและกลุ่มเปราะบาง ภาระงานส่วนตัวของคณะกรรมการ และการขาดค่าตอบแทนลดแรงจูงใจ รวมถึงการพึ่งพาเจ้าหน้าที่ในการบริหาร และ 3) แนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลพบว่า จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน การทำงานอย่างเปิดเผย โปร่งใส และตรวจสอบได้ เพื่อให้กองทุนตอบสนองความต้องการของสมาชิกได้อย่างยั่งยืน การปรับปรุงระเบียบข้อบังคับให้ทันสมัย นำเทคโนโลยีมาใช้ในการจัดการข้อมูลและสื่อสาร รวมถึงการสร้างความเข้มแข็งในการพึ่งพาตนเอง และการมีส่วนร่วม ของชุมชนตั้งแต่การวางแผนจนถึงการติดตามงบประมาณ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างความไว้วางใจ นอกจากนี้ การสนับสนุนจากภาครัฐและท้องถิ่นช่วยเสริมศักยภาพในการให้บริการและตอบสนองความต้องการของสมาชิก Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

ปัญหาทางกฎหมายในการควบคุมราคารับซื้อผลิตผลทุเรียนตามมาตรฐานสินค้าเกษตร

Thu, 04 Aug 2568 00:00:00 GMT

Title: ปัญหาทางกฎหมายในการควบคุมราคารับซื้อผลิตผลทุเรียนตามมาตรฐานสินค้าเกษตร Authors: จุฑามาศ กุลทอง; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพปัญหา และแนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับการกำกับมาตรฐาน และควบคุมราคาการรับซื้อผลิตผลทุเรียน (2) มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการกำกับมาตรฐานสินค้าเกษตร และการควบคุมราคารับซื้อผลิตผลทุเรียน (3) วิเคราะห์และเสนอแนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมมาตรการกฎหมายในการควบคุมราคารับซื้อผลิตผลทุเรียนตามมาตรฐานสินค้าเกษตร ด้วยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพจากการศึกษาเอกสาร ผลการศึกษาพบว่า พระราชบัญญัติว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ พ.ศ. 2542 มาตรา 29 ได้ให้อำนาจแก่คณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ในการออกประกาศเพื่อควบคุมราคาสินค้าและบริการ ประกอบกับพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. 2551 ให้อำนาจคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรในการรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตร แต่คณะกรรมการดังกล่าวยังไม่ได้ดำเนินการตามกฎหมายดังกล่าว ผู้ศึกษามีข้อเสนอแนะว่า ในเชิงนโยบาย คณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ต้องออกประกาศกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตรทุเรียนมาใช้เป็นฐานในการกำหนดราคารับซื้อผลิตผลทุเรียน สำหรับข้อเสนอแนะในเชิงกฎหมาย คณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ต้องออก “ประกาศคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ว่าด้วย การกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการที่ถือว่าเป็นการทำให้ราคาต่ำเกินสมควร หรือสูงเกินสมควร หรือทำให้เกิดความปั่นป่วนซึ่งราคาของสินค้าทุเรียน ตามมาตรา 29 แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ พ.ศ. 2542 พ.ศ. ....” มาใช้เป็นหลักเกณฑ์ในการกำหนดราคารับซื้อผลิตผลทุเรียนของล้งทุเรียนเพื่อให้เกิดความเป็นธรรมทางการค้า Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

ผลสัมฤทธิ์ของนโยบายการบริหารพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2566 - 2567 กรณีศึกษา หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 45 ตำบลตันหยงมัส อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส

Fri, 01 Jul 2568 00:00:00 GMT

Title: ผลสัมฤทธิ์ของนโยบายการบริหารพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2566 - 2567 กรณีศึกษา หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 45 ตำบลตันหยงมัส อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส Authors: ยุภาวดี แสงสุวรรณ์; ธุวพล ทองอินทราช; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) นโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้2) กระบวนการปฏิบัติตามนโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ 3) ผลสัมฤทธิ์ของนโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2566-2567 กรณีศึกษา หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 45 ตำบลตันหยงมัสอำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกจากข้าราชการและบุคลากรที่ปฏิบัติงานในพื้นที่ของหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 45 จำนวน 8 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและสรุปเชิงพรรณนาเพื่อหาข้อสรุปเกี่ยวกับผลสัมฤทธิ์ของนโยบายการบริหารพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้พ.ศ. 2566 - 2567 ของหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 45ตำบลตันหยงมัส อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส ผลการวิจัยพบว่า 1) นโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ งานควบคุมพื้นที่รักษาความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินและการบังคับใช้กฎหมายความมั่นคงของประชาชนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ เป็นปัจจัยสำคัญลำดับแรกในสถานการณ์ความขัดแย้งในพื้นที่ 2) กระบวนการปฏิบัติตามนโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ งานบูรณาการด้านความมั่นคงทางทหารความมั่นคงเจ้าหน้าที่รัฐ ทั้งพลเรือน ตำรวจ ทหาร ต้องมีขีดความสามารถในการปฏิบัติทางยุทธวิธีเพื่อให้สามารถตอบโต้และต่อต้านการปฏิบัติของกลุ่มผู้ก่อการร้ายได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตลอดจนสามารถป้องกันตนเองและประชาชนให้รอดพ้นจากการก่อเหตุการณ์ 3) ผลสัมฤทธิ์ของนโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ก่อให้เกิดการพัฒนาการบริหารจัดการทั้งบูรณาการการทำงานของรัฐทุกระดับ ทั้งมิติงานด้านความมั่นคงและมิติงานด้านการพัฒนาของการปฏิบัติงานในพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้ Description: การค้นคว้าอิสระหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

แนวทางการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำ ขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร

Wed, 01 Jun 2568 00:00:00 GMT

Title: แนวทางการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำ ขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร Authors: ชัชวาล ดำคำ; ธุวพล ทองอินทราช; อมร หวังอัครางกูร Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการประจำกับข้าราชการการเมืองขององค์การบริหารส่วนตำบล 2) วิเคราะห์ปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำ 3) เสนอแนวทางพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร กำหนดรูปแบบเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการวิจัยจำนวน 20 คน ประกอบด้วยข้าราชการการเมืองจำนวน 10 คน ข้าราชการประจำ จำนวน 10 คน เก็บข้อมูลการสัมภาษณ์เชิงลึกและนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์และสรุปเชิงพรรณนา เพื่อหาข้อสรุปเกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำของ องค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำ ในอำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร มีความสัมพันธ์แบบร่วมมือกันทำงานเพื่อพัฒนาท้องถิ่น โดยข้าราชการการเมืองจะกำหนดทิศทางและนโยบาย ขณะที่ข้าราชการประจำจะช่วยดำเนินงานตามนโยบายเหล่านั้นเพื่อให้เกิดประสิทธิผลสูงสุดในการให้บริการประชาชน 2) ปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำ ได้แก่ ความเข้าใจบทบาทที่ไม่ตรงกัน,การสื่อสารไม่ชัดเจน, ขาดการสนับสนุนทรัพยากร, การเปลี่ยนแปลงนโยบายบ่อย, การแทรกแซงงานประจำ, และการขาดความโปร่งใส ซึ่งส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพในการบริหารงานและการพัฒนาชุมชน และ 3) การพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำในองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอท่าแซะ ควรเน้นการสร้างความเข้าใจในบทบาท, การสื่อสารที่เปิดเผย, การพัฒนาทักษะร่วมกัน, การส่งเสริมการเข้าร่วมของบุคลากร, และการสร้างบรรยากาศการทำงานที่เป็นมิตร เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร Description: การค้นคว้าอิสระหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

แนวทางการบริหารจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Tue, 31 May 2568 00:00:00 GMT

Title: แนวทางการบริหารจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: พันธ์เทพ ดอนพต; อมร หวังอัครางกูร; ธุวพล ทองอินทราช Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาแนวทางการบริหารจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) เพื่อศึกษาความต้องการของประชาชนในการจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี 3) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลวิจัยจำนวน 15 คน เป็นข้าราชการการเมือง จำนวน 2 คน ข้าราชการประจำและรัฐวิสาหกิจ จำนวน 3 คน ภาคเอกชน 5 คน ประธานชุมชน จำนวน 1 คน และกรรมการชุมชุน จำนวน 4 คน โดยกระบวนการเก็บข้อมูลเชิงลึกนำข้อมูลที่ได้มาสรุปเชิงพรรณนาเพื่อหาข้อสรุปเกี่ยวกับแนวทางการบริหารจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ผลการวิจัย พบว่า 1) การบริหารจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ยังขาดการลำดับความสำคัญในการจัดบริการสาธารณะที่ควรมีการเตรียมการล่วงหน้าหรือควรมีการพิจารณาถึงความจำเป็นเร่งด่วน 2) ความต้องการประชาชนต้องการให้เทศบาลเมืองท่าข้าม แก้ไขปัญหาความเดือดร้อนในเรื่องการวางระบบสาธารณูปโภค และแก้ปัญหาระบบการระบายน้ำให้ได้มาตรฐานบริเวณพื้นที่หลายแห่งในเขตเทศบาลเมืองท่าข้าม มีน้ำท่วมขังเมื่อเกิดฝนตกหนักระบบการระบายน้ำยังไม่ดีเท่าที่ควรเนื่องจากเศษขยะมูลฝอยอุดตันท่อระบายน้ำทำให้น้ำไหลไม่สะดวก และการจัดบริการสาธารณะขาดคุณภาพขาดความชัดเจนไม่มีการวางแผนในการทำงาน 3) แนวทางการจัดการบริการสาธารณะในการแก้ไขปัญหาที่สำคัญ คือการไม่เปิดโอกาสให้ประชาชนในท้องถิ่นได้เข้ามามีส่วนร่วมในการเสนอนโยบายเพื่อแก้ปัญหาในพื้นที่อย่างทั่วถึงเกี่ยวกับการดำเนินงานการให้บริการสาธารณะแก่ประชาชน ฉะนั้นเทศบาลเมืองท่าข้ามจึงควรมีการปรับแนวทางการบริหารกิจการสาธารณะในรูปแบบใหม่ ๆให้ทันต่อเหตุการณ์ เพื่อพัฒนาการบริการสาธารณะให้มีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นและเพิ่มขีดความสามารถในการแก้ไขปัญหา เช่น แนวทางการทำงานในลักษณะของเครือข่ายที่เป็นการทำงานร่วมมือกันระหว่างเทศบาลประชาชนและหน่วยงานต่าง ๆ เพื่อการบริการสาธารณะที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลต่อไป Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองเพื่อส่งเสริม กระบวนการทางภูมิศาสตร์ เรื่อง ทวีปเอเชีย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเมืองสุราษฎร์ธานี

Mon, 28 Mar 2568 00:00:00 GMT

Title: การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองเพื่อส่งเสริม กระบวนการทางภูมิศาสตร์ เรื่อง ทวีปเอเชีย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเมืองสุราษฎร์ธานี Authors: เบญจมาศ แก้วพรหมดำ; อัญชลี แสงอาวุธ; สิริสวัสช์ ทองก้านเหลือง Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง เรื่อง ทวีปเอเชีย ใหมีประสิทธิภาพ (E1E2) ตามเกณฑมาตรฐานที่กำหนด 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่ใชชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง และการจัดการเรียนรูแบบปกติ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง ทวีปเอเชีย โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง โดยมี 2 กลุ่มทดลอง ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม ทั้งกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง จำนวน 2 ชุด 2) แผนการจัดการเรียนรู้แบบปกติ จำนวน 4 แผน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 30 ข้อ มีค่าความยากและค่าอำนาจจำแนก อยู่ระหว่าง 0.20-0.77 ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.81 4) แบบวัดความพึงพอใจนักเรียนที่เรียนโดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ไดแก่ ค่ารอยละ ค่าเฉลี่ย สวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติที่เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มตัวอย่างสองกลุ่มที่เป็นอิสระจากกัน ผลการวิจัยพบวา 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง มีประสิทธิภาพโดยรวมเท่ากับ 89.83/88.44 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองหลังเรียน (𝜇 = 27.10,  = 2.84) สูงกว่านักเรียนที่เรียนโดยการจัดการเรียนรูแบบปกติ (𝜇 = 18.33,  = 2.29) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่เรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองอยู่ในระดับมาก (𝜇 = 4.51,  = 0.54) Description: การาค้นคว้าอิสระหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

ปัญหาการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นศาลโดยผู้ประนีประนอม: กรณีศึกษาในศาลจังหวัดเกาะสมุย

Sun, 21 Feb 2568 00:00:00 GMT

Title: ปัญหาการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นศาลโดยผู้ประนีประนอม: กรณีศึกษาในศาลจังหวัดเกาะสมุย Authors: ขนิษฐา เหงี่ยมไพศาล; สิทธิกร ศักดิ์แสง Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดทฤษฎีและกฎหมายที่เกี่ยวข้องที่มีผลต่อการดำเนินการไกล่เกลี่ยกับข้อพิพาททางแพ่งในศาล 2) ศึกษาวิเคราะห์ปัญหาที่มีผลต่อการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาลโดยผู้ประนีประนอม : กรณีศึกษาในศาลจังหวัดเกาะสมุย และ 3) หาแนวทางในการพัฒนาการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาลโดยผู้ประนีประนอมในศาลจังหวัดเกาะสมุย การศึกษานี้ได้ใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาและการวิเคราะห์เอกสารทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทและจากการสังเกตุ ผลการศึกษาพบว่า สิ่งที่มีปัญหาในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาล คือกฎหมายบางข้อไม่สนับสนุนการไกล่เกลี่ยในศาลอย่างเต็มที่ทำให้การไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาลยังมีปัญหาข้อกฎหมายที่ควรปรับปรุงแก้ไข จำนวนทุนทรัพย์ที่ต้องไกล่เกลี่ยสูงมักไกล่เกลี่ยได้ยาก คู่พิพาทไม่มีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ไม่ทราบวัตถุประสงค์และประโยชน์ของการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทจึงไม่ให้ความยอมรับและความร่วมมือในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทเท่าที่ควร ชาวต่างชาติมักจะระแวงไม่ไว้วางใจและไม่มีความเข้าใจในกระบวนการยุติธรรมของไทยและมีปัญหาเรื่องภาษาที่ทำให้การเจรจาไกล่เกลี่ยเป็นไปได้ด้วยความลำบากและใช้เวลานาน บทบาทของทนายความที่ให้น้ำหนักไปในการว่าความมากกว่าการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ผู้ประนีประนอมยังขาดคุณลักษณะบางประการที่ส่งเสริมการไกล่เกลี่ยให้มีมีประสิทธิภาพได้มากยิ่งขึ้น ข้อเสนอแนะ ควรแก้ไขข้อกำหนดศาลฎีกากับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นศาลให้สนันสนุนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นศาลโดยผู้ประนีประนอม ควรตั้งผู้ประนีประนอมเป็นคณะในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทที่มีทุนทรัพย์สูง ควรส่งเสริมให้ทนายความสนับสนุนการไกล่เลกี่ยข้อพิพาทในศาล ควรมีล่ามที่เชี่ยวชาญในการแปลภาษาที่เกี่ยวกับศัพท์ทางกฎหมาย และควรส่งเสริมให้ผู้ประนีประนอมในศาลได้พัฒนาศักภาพอย่างสม่ำเสมอ เพื่อการพัฒนาการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นศาลโดยผู้ประนีประนอม Description: การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพัฒนากระบวนการยุติธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

มาตราการในการป้องกันภัยอาชญากรรมทางเทคโนโลยี กรณีศึกษา การหลอกลวงให้โอนเงินทางออนไลน์ในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Sun, 21 Feb 2568 00:00:00 GMT

Title: มาตราการในการป้องกันภัยอาชญากรรมทางเทคโนโลยี กรณีศึกษา การหลอกลวงให้โอนเงินทางออนไลน์ในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ณภพร นพสุวรรณ; อัคคกร ไชยพงษ์ Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบของอาชญากรรมทางเทคโนโลยีในกรณีการหลอกลวงให้โอนเงินออนไลน์ในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) เพื่อศึกษาบทบาทของรัฐในการป้องกันอาชญากรรมทางเทคโนโลยี กรณีศึกษา การหลอกลวงให้โอนเงินทางออนไลน์และ 3) เพื่อศึกษามาตราการในการป้องกันอาชญากรรมทางเทคโนโลยี กรณีศึกษา การหลอกลวงให้โอนเงินทางออนไลน์ การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยวิเคราะห์จากเอกสาร การวิจัยแบบตีความ และการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้เสียหายจากการหลอกลวงออนไลน์ จำนวน 7 ราย ผลการศึกษาพบว่า 1) รูปแบบการหลอกลวงออนไลน์ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการแอบอ้างเป็นเจ้าหน้าที่ธนาคาร ตำรวจ หน่วยงานขนส่ง และบริษัทต่าง ๆ เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ และใช้เทคนิคเร่งรัดหรือข่มขู่เหยื่อให้โอนเงิน รวมถึงการใช้โปรไฟล์ปลอมบนแพลตฟอร์มการลงทุน พบว่า มีรูปแบบการหลอกลวงถึง 12 ประเภท นอกจากนี้ 2) บทบาทของรัฐในการป้องกันอาชญากรรมทางเทคโนโลยีในรูปแบบการหลอกลวงให้โอนเงินออนไลน์ เกี่ยวข้องกับการพัฒนากฎหมายเฉพาะทาง การเสริมทักษะเจ้าหน้าที่ และการสร้างความตระหนักรู้แก่ประชาชน เพื่อป้องกันและลดความเสี่ยงจากอาชญากรรมทางเทคโนโลยี นอกจากนี้ รัฐยังต้องประสานความร่วมมือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวดเพื่อสร้างมาตรการป้องกันที่มีประสิทธิภาพและยั่งยืน ดังนั้น 3) มาตรการป้องกันควรเน้นการสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศ เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและสนับสนุนทางกฎหมาย ช่วยให้การสืบสวนและดำเนินคดีมีประสิทธิภาพ การฝึกอบรมบุคลากร และการให้ข้อมูลผ่านสื่อออนไลน์และสื่อสาธารณะ เพื่อเพิ่มความตระหนักรู้ จะช่วยลดความเสี่ยงของการหลอกลวงทางออนไลน์ได้ การศึกษาครั้งนี้จึงข้อเสนอแนะเชิงนโยบายมี 7 ข้อ ได้แก่ 1) เพิ่มการรณรงค์สร้างความตระหนักรู้แก่ประชาชน 2) จัดตั้งศูนย์ประสานงานท้องถิ่น 3) สนับสนุนการทำงานร่วมกันระหว่างหน่วยงานรัฐ 4) พัฒนาทักษะด้านความปลอดภัยไซเบอร์ของบุคลากร 5) จัดตั้งกองทุนสนับสนุนการวิจัยเครื่องมือป้องกันอาชญากรรมทางเทคโนโลยี 6) ส่งเสริมการรายงานเหตุอาชญากรรมทางออนไลน์ผ่านช่องทางที่เข้าถึงง่าย และ 7) พัฒนาระบบเฝ้าระวังชุมชนผ่านความร่วมมือกับหน่วยงานรัฐและเอกชน Description: การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนากระบวนการยุติธรรม

ปัญหาทางกฎหมายในการรอการลงโทษแทนโทษจำคุก

Sun, 14 Feb 2568 00:00:00 GMT

Title: ปัญหาทางกฎหมายในการรอการลงโทษแทนโทษจำคุก Authors: อินทิรา เอื้องาน; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความเป็นมา แนวคิด และกฎหมายเกี่ยวกับการรอการลงโทษ แทนโทษจำคุกทั้งของประเทศไทยและต่างประเทศ และ 2) มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการหักวันคุมขังออกจากโทษในคดีรอการลงโทษ เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ ด้วยการศึกษาค้นคว้าข้อมูลจาก หนังสือ ตำรา บทความวิชาการ พระราชบัญญัติ คำพิพากษาศาลฎีกาและข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ โดยนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ สังเคราะห์ และเปรียบเทียบกับกฎหมายต่างประเทศ ใช้วิธีเรียบเรียงแบบพรรณนาความ ผลการศึกษาพบว่า 1) การรอการลงโทษเป็นหนึ่งในมาตรการทางกฎหมายที่ได้รับการพิจารณาอย่างกว้างขวาง ในหลายประเทศ ได้แก่ สาธารณรัฐฝรั่งเศส ประเทศญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกา เพื่อลดการพึ่งพาการใช้โทษจำคุก โดยเฉพาะในกรณีของผู้กระทำผิดที่ไม่รุนแรง แนวคิดหลักของมาตรการนี้คือ การเลี่ยงการควบคุมตัวในเรือนจำที่อาจส่งผลกระทบเชิงลบและผลกระทบต่อครอบครัวและชุมชน การใช้มาตรการรอการลงโทษยังช่วยลดความแออัดในเรือนจำ และส่งเสริมการฟื้นฟูผู้กระทำผิดให้กลับเข้าสู่สังคมได้อย่างมีคุณภาพ และการรอการลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญาของไทย มีข้อจำกัดในหลายประการ โดยเฉพาะในกรณีที่ผู้กระทำผิดเคยรับโทษจำคุกมาก่อน ซึ่งทำให้จำเลยไม่สามารถได้รับการรอการลงโทษอีกครั้ง แม้จะกลับตัวเป็นคนดีและไม่เคยก่ออาชญากรรมร้ายแรง การจำกัดนี้นำไปสู่ความไม่เป็นธรรมและขาดโอกาสในการแก้ไขพฤติกรรมของผู้กระทำผิดในขณะที่ผู้กระทำผิดที่หลบหนีจนพ้นโทษ หรือผู้ที่ไม่เคยต้องโทษจำคุกยังคงได้รับสิทธิ์ในการรอการลงโทษ นอกจากนี้ การหักวันคุมขังก่อนศาลพิพากษาในคดีที่มีการรอการลงโทษยังคงขาดความชัดเจน ทำให้เกิดปัญหาในการบังคับใช้กฎหมาย เนื่องจากในบางกรณีผู้กระทำผิดอาจได้รับโทษซ้ำซ้อน หรือถูกจำกัดสิทธิเสรีภาพโดยไม่จำเป็น และ 2) มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการหักวันคุมขังของผู้กระทำผิดก่อนการพิพากษาในคดีที่ศาลรอการลงโทษเป็นประเด็นที่ยังคงขาดความชัดเจนในกระบวนการยุติธรรมของประเทศไทย ความไม่ชัดเจนนี้ส่งผลให้เกิดปัญหาด้านการบังคับใช้กฎหมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่ผู้กระทำผิดได้รับการรอการลงโทษ แต่ในระหว่างนั้นอาจเกิดคดีความใหม่ขึ้น ทำให้ต้องบังคับใช้โทษจากคดีก่อนร่วมกับโทษในคดีใหม่ ซึ่งบางครั้งอาจนำไปสู่การลงโทษซ้ำซ้อนและการจำกัดสิทธิเสรีภาพเกินความจำเป็น ผู้ศึกษาจึงมีข้อเสนอแนะให้แก้ประมวลกฎ หมายอาญามาตรา 56 โดยกำหนดเงื่อนไขการรอการลงโทษผู้ที่ได้รับโทษจำคุกมาก่อน โดยมีเงื่อนไขของกำหนดระยะเวลาในการรอการลงโทษไว้ตามประมวลกฎหมายอาญาสาธารณรัฐฝรั่งเศส หรือโทษจำคุกล่วงเลยมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปี ตามประมวลกฎหมายประเทศญี่ปุ่น และควรมีบทบัญญัติที่ชัดเจนเกี่ยวกับการหักวันคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุก เพื่อป้องกันการลงโทษซ้ำซ้อน และสร้างความเป็นธรรมให้แก่ผู้กระทำผิดที่ต้องเผชิญกับกระบวนการยุติธรรม Description: การค้นคว้าอิสระหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

ปัญหาทางกฎหมายว่าด้วยการแจ้งสิทธิและข้อมูลของผู้เสียหายในคดีอาญา

Sun, 14 Feb 2568 00:00:00 GMT

Title: ปัญหาทางกฎหมายว่าด้วยการแจ้งสิทธิและข้อมูลของผู้เสียหายในคดีอาญา Authors: พงษ์พิทักษ์ เหล็กชูชาติ; อัคคกร ไชยพงษ์ Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพปัญหาการคุ้มครองการแจ้งสิทธิและข้อมูลให้กับผู้เสียหายในคดีอาญา 2) กฎหมายต่างประเทศเกี่ยวกับการแจ้งสิทธิและข้อมูลให้กับผู้เสียหายในคดีอาญา 3) เสนอแนะแนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายเพื่อรับรองสิทธิการได้รับแจ้งสิทธิและข้อมูลให้กับผู้เสียหายในคดีอาญา โดยอาศัยวิธีการศึกษาเชิงคุณภาพจากการศึกษาเอกสาร ได้แก่ กฎหมาย หนังสือตำรา บทความวิชาการ และข้อมูลสืบค้นออนไลน์ นำข้อมูลจากการศึกษามาวิเคราะห์อภิปรายผลด้วยวิธีการเรียบเรียงในรูปแบบพรรณนาความ ผลการศึกษาพบว่า 1) ประเทศไทยร่วมลงนามผูกพันปฏิญญาสากลว่าด้วยหลักความยุติธรรมขั้นพื้นฐานสำหรับเหยื่ออาชญากรรมและการใช้อำนาจโดยมิชอบ ค.ศ. 1985 โดยข้อ 6 (เอ) ได้รับรองสิทธิการได้รับการแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบของผู้เสียหายในคดีอาญาไว้ กล่าวคือ การแจ้งให้ผู้เสียหายทราบถึงบทบาทและสิทธิของตน กำหนดเวลา และความคืบหน้าการดำเนินการทางคดี แต่ทว่าในปัจจุบันการอนุวัตสิทธิของประเทศไทยเกี่ยวกับหลักประกันสิทธิของผู้เสียหายในการได้รับแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบในคดีอาญาไม่ปรากฏการรับรองสิทธิไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 คงปรากฏการรับรองการแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบไว้อย่างไม่ครอบคลุมในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเท่านั้น 2) กฎหมายต่างประเทศเกี่ยวกับการแจ้งสิทธิ และข้อมูลให้กับผู้เสียหายในคดีอาญา ประมวลกฎหมายแห่งสหรัฐอเมริกา เรื่องที่ 18 บทบัญญัติที่ 3776 ข้อ (เอ) ได้บัญญัติรับรองเป็นหลักประกันสิทธิให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการยุติธรรมทางอาญาในทุกชั้นกระบวนการ จะต้องแจ้งให้ผู้เสียหายทราบถึงสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบในคดีอาญา อาทิ ในชั้นสอบสวนคดีแจ้งให้ทราบถึงสิทธิของผู้เสียหายที่พึงได้รับจากรัฐ ในชั้นพนักงานอัยการ แจ้งให้ทราบถึงความเป็นไปของคดี ในชั้นศาล แจ้งให้ทราบถึงกระบวนพิจารณาคดีและผลทางคดี ในชั้นบังคับโทษ แจ้งผลการบังคับโทษจำคุกและการปล่อยตัวผู้กระทำผิด เป็นต้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี รับรองสิทธิการแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบของผู้เสียหายไว้เช่นกัน อาทิ ในชั้นสอบสวนคดี กำหนดให้พนักงานสอบสวนต้องแจ้งถึงรายละเอียดแห่งคดี (มาตรา 48) ในชั้นพนักงานอัยการ กำหนดให้แจ้งผลทางคดี กรณีสั่งไม่ฟ้องคดี (มาตรา 171) เป็นต้น 3) แนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายเพื่อรับรองสิทธิการได้รับแจ้งสิทธิและข้อมูลให้กับผู้เสียหายในคดีอาญา ควรนำเอาแบบอย่างความคุ้มครองสิทธิการได้รับแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบของผู้เสียหายตามแบบอย่างกฎหมายของต่างประเทศมาปรับใช้ ดังนี้ (1) แก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 68 วรรคท้าย เป็นว่า “รัฐพึงจัดให้มีการแจ้งสิทธิและขั้นตอนกระบวนการยุติธรรมทางอาญาให้ผู้เสียหายพึงทราบตั้งแต่กระบวนการสอบสวน การสั่งคดี การพิจารณาคดีและการบังคับโทษ ทั้งนี้ วิธีการและรายละเอียดให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ” (2) แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ให้มีการกระบวนการแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบให้แก่ผู้เสียหายในทุกชั้นกระบวนการ ได้แก่ ชั้นสอบสวนคดี ชั้นสั่งคดี ชั้นพิจารณาคดี และชั้นบังคับโทษ Description: การค้นคว้าอิสระหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ซื้อผลิตภัณฑ์ เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพในจังหวัดสุราษฎร์ธานี

Sun, 14 Feb 2568 00:00:00 GMT

Title: ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ซื้อผลิตภัณฑ์ เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพในจังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ธิดาพันธ์ ซุ้นหิรัญ; วรรณวิชณีย์ ทองอินทราช Abstract: การศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ซื้อผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพในจังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 400 คน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามออนไลน์ โดยวิเคราะห์ด้วยสถิติการถดถอยอย่างง่าย (Regression Analysis) ซึ่งพบว่า ผู้บริโภคส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงที่มีอายุระหว่าง 21-29 ปี มีสถานภาพโสด และมีการศึกษาอยู่ในระดับส่วนใหญ่อยู่ในระดับปริญญาตรี ทั้งนี้ผู้บริโภคให้ความสำคัญกับปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 4 ด้านอยู่ในระดับมากที่สุด (𝑥̅=4.28) โดยในด้านผลิตภัณฑ์พบว่าผู้บริโภคให้ความสำคัญกับเรื่องตรารับรองมาตรฐานด้านคุณภาพที่แสดงบนฉลากมากที่สุด (𝑥̅=4.54) ส่วนด้านราคาพบว่าผู้บริโภคให้ความสำคัญกับราคาเหมาะสมกับคุณภาพของเครื่องดื่มมากที่สุด (𝑥̅=4.54) ในด้านช่องทางการจัดจำหน่ายพบว่าผู้บริโภคคำนึกถึงความสะดวกในการสั่งซื้อผ่านหลายช่องทางมากที่สุด (𝑥̅=4.28) และด้านส่งเสริมการตลาดพบว่าผู้บริโภคให้ความสำคัญกับการโฆษณาผ่านสื่อออนไลน์และออฟไลน์ โดยใช้บุคคลที่มีชื่อเสียงมากที่สุด (𝑥̅=4.17) และการทดสอบสมมุติฐานพบว่า ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ ราคา และช่องทางการจัดจำหน่าย ส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ซื้อผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ซึ่งสามารถพยากรณ์ผลได้ร้อยละ 53.30 (Adjusted R Square = 0.533) สามารถเขียนสมการพยากรณ์ได้ดังนี้ Y = 1.232 + 0.180 (X1) + 0.338 (X2) + 0.188 (X3) ซึ่งตัวแปร X1 คือ ด้านผลิตภัณฑ์ X2 คือ ด้านราคา และ X3 คือ ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ส่วนการส่งเสริมทางการตลาดไม่ส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ซื้อ Description: กาค้นคว้าอิสระหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

ส่วนประสมทางการตลาดของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ด ในอำเภอเกาะสมุย ภายใต้สถานการณ์ความปกติใหม่

Sun, 14 Feb 2568 00:00:00 GMT

Title: ส่วนประสมทางการตลาดของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ด ในอำเภอเกาะสมุย ภายใต้สถานการณ์ความปกติใหม่ Authors: จิรัชย์ พูนเอียด; ยกสมน เจ๊ะเฮง Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาลักษณะส่วนบุคคลและพฤติกรรมผู้บริโภค ธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ดในอำเภอเกาะสมุย ภายใต้สถานการความปกติใหม่ 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบกลยุทธ์ส่วนประสมทางด้านการตลาด 7Ps ของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ดในอำเภอเกาะสมุย ภายใต้สถานการความปกติใหม่ จำแนกตามลักษณะส่วนบุคคล 3) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบกลยุทธ์ส่วนประสมทางด้านการตลาด 7P’s ของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ดในอำเภอเกาะสมุย ภายใต้สถานการความปกติใหม่ จำแนกตามพฤติกรรมผู้บริโภค การศึกษาได้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยเก็บข้อมูลจากผู้ประกอบการธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ดจำนวน 400 ตัวอย่าง โดยการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก (Convenience Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม (Questionnaire) และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ใช้ ค่าสถิติ t (t-test) และ ค่าสถิติ F (F-test) ผลการวิจัยพบว่าปัจจัยด้านส่วนประสมทางการตลาด 7P’s มีความสำคัญอย่างมากต่อความอยู่รอดของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ด โดยเฉพาะปัจจัยด้านบุคคล (People) ราคา (Price) และการจัดจำหน่าย (Place) ที่ได้รับการตอบรับในเชิงบวกจากผู้บริโภค นอกจากนี้ การเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลของผู้บริโภค เช่น เพศและอายุ ยังพบว่ามีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคและความอยู่รอดของธุรกิจ โดยเพศหญิงมีแนวโน้มให้ความสำคัญกับคุณภาพและราคา ในขณะที่กลุ่มอายุที่แตกต่างกันมีผลต่อความพึงพอใจต่อผลิตภัณฑ์ ทั้งนี้ผลการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการปรับกลยุทธ์การตลาดให้สอดคล้องกับความต้องการและพฤติกรรมของผู้บริโภค เพื่อเสริมสร้างความอยู่รอดของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ดในสถานการณ์ที่ท้าทาย ซึ่งสามารถเป็นแนวทางในการพัฒนาธุรกิจให้มีความยั่งยืนในอนาคต Description: การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

การพัฒนาประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านในเขตพื้นที่ อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Sun, 03 Jan 2568 00:00:00 GMT

Title: การพัฒนาประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านในเขตพื้นที่ อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: วีรยุทธ สังข์สกุล; ไชยวัฒน์ เผือกคง; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน 2) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน และ 3) หาแนวทางในการพัฒนาประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน ในเขตพื้นที่อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี กำหนดรูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชนในพื้นที่อำเภอดอนสักจำนวน 400 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้วิธีการสนทนากลุ่มจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 40 คน ประกอบด้วย เจ้าหน้าที่ปกครอง 10 คน อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน 10 คน ปราชญ์ชาวบ้าน 5 คน แกนนำชาวบ้าน 10 คน และนักวิชาการ 5 คน เพื่อหาแนวทางในการพัฒนาประสิทธิผลในการปฏิบัติงานตามอำนาจหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและสร้างข้อสรุป ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อยดังนี้ ด้านคุณลักษณะความเป็นผู้นำและด้านการทรงงานในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ด้านความพึงพอใจต่อพฤติกรรมในฐานะผู้ช่วยเหลือนายอำเภอและหัวหน้าราษฎร และด้านการปฏิบัติหน้าที่ตามนโยบายสำคัญของรัฐบาล 2) ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อยดังนี้ ด้านการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ ด้านการมีส่วนร่วมในการดำเนินการ ด้านการมีส่วนร่วมในการรับผลประโยชน์ และด้านการมีส่วนร่วมในการประเมินผล และ 3) แนวทางในการพัฒนาประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านมีดังนี้ ควรเพิ่มระยะเวลาในการอบรมหลักสูตรกำนันผู้ใหญ่บ้านมากกว่า 12 วัน มีการติดตามประเมินผลการปฏิบัติงานของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านอย่างสม่ำเสมอ ควรจัดโครงการพัฒนาศักยภาพการเป็นผู้นำ ยึดหลักการ “เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา” นำไปสู่การ “บำบัดทุกข์ บำรุงสุข” ให้กับประชาชน กำนันผู้ใหญ่บ้านต้องมีความซื่อสัตย์สุจริต และมีการพัฒนาตนเองอยู่เสมอ มีสัมพันธ์ที่ดีกับส่วนราชการต่าง ๆ และกำนันผู้ใหญ่บ้านจะต้องนำหลัก “ครองตน ครองคน ครองงาน” ซึ่งเป็นหัวใจหลักของนักปกครองมาใช้ในการปฏิบัติหน้าที่เพื่อให้งานประสบผลสำเร็จ Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

การเปลี่ยนผ่านระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ กรณีศึกษา ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี

Sat, 02 Jan 2568 00:00:00 GMT

Title: การเปลี่ยนผ่านระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ กรณีศึกษา ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ธนาธิป แซ่เตียว; อมร หวังอัครางกูร; ไชยวัฒน์ เผือกคง Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับความสําเร็จของการใช้ระบบ ปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ 2) ระดับความพึงพอใจของผู้ปฏิบัติงานต่อการเปลี่ยนผ่านระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ 3) แนวทางการพัฒนาการใช้งานระบบปฏิบัติการทางด้านดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ กรณีศึกษา : ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยแบบผสมใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี จํานวน 58 คน โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์กึ่งมีโครงสร้างเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี จํานวน 5 คน วิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยโดยการสังเคราะห์และตีความหาข้อสรุปเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับความสําเร็จของการใช้ระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ โดยรวมอยู่ในระดับมาก ด้านการบริหารจัดการองค์กร มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ด้านทัศนคติ ด้านโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีดิจิทัลในองค์กร และด้านบุคลากร ตามลําดับ 2) ความพึงพอใจของผู้ปฏิบัติงานต่อการเปลี่ยนผ่านระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ โดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลําดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ (1) ประโยชน์ที่ได้รับจากเทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ขององค์กร (2) การให้ความสนับสนุน ช่วยเหลือ ของเพื่อนร่วมงานในการใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ภายในองค์กร (3) เทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ขององค์กรที่ช่วยอํานวยความสะดวก (4) ความน่าเชื่อถือของเทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ที่ใช้งานภายในองค์กร (5) คุณภาพของเทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ภายในองค์กร (6) ความปลอดภัยเกี่ยวกับข้อมูลส่วนตัวต่าง ๆ เมื่อทํางานผ่านระบบขององค์กร (7) ปริมาณงานหลังจากที่ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ขององค์กร และ (8) เทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ภายในองค์กร ตามลําดับ 3) แนวทางการพัฒนาการใช้งานระบบปฏิบัติการทางด้านดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ คือ (1) ควรให้ความสําคัญในการปลูกฝังวัฒนธรรมการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลให้กับบุคลากรทุกระดับ สื่อสารให้บุคลากรรับทราบวัตถุประสงค์และความสําคัญของการนําเทคโนโลยีดิจิทัลมาประยุกต์ใช้ในการทํางาน (2) สร้างความรู้ความเข้าใจและทัศนคติที่ดี เพื่อช่วยลดปัญหาการต่อต้านการเปลี่ยนแปลงและเตรียมความพร้อมสําหรับการเปลี่ยนผ่านระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กร (3) ควรมีบุคลากรในสาขาวิชาชีพด้านดิจิทัลและสารสนเทศที่มีคุณภาพและมีปริมาณเพียงพอต่อการให้คําชี้แนะกับบุคลากรทุกภาคส่วน Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

บทบาทการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Sat, 02 Jan 2568 00:00:00 GMT

Title: บทบาทการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: สุกัญญา วัชรมูสิก; อมร หวังอัครางกูร; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรม 2) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรม และ 3) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาบทบาทการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรม เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากสมาชิกสภาเด็กและเยาวชนเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรการคำนวณตามหลักการของทาโรยามาเน่ จำนวน 394 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ คณะบริหารสภาเด็กและเยาวชนเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี ประธานสภาเด็กและเยาวชนจังหวัดสุราษฎร์ธานี ผู้บริหารเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี ข้าราชการ และเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงาน รวมจำนวน 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้รูปแบบการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรมในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า การรับประโยชน์จากกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ การดำเนินกิจกรรม การติดตามและประเมินผลและการวางแผนและตัดสินใจ ตามลำดับ 2) ปัญหาและอุปสรรคของสภาเด็ก และเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรมคือนโยบายและกิจกรรมของสภาเด็กและเยาวชนถูกกำหนดโดยผู้บริหารและข้าราชการ ทำให้เด็กและเยาวชนขาดบทบาทในการแสดงความคิดเห็น ความหลากหลายของสมาชิก ขาดตัวแทนจากกลุ่มนอกระบบหรือกลุ่มเปราะบาง และขาดพื้นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้และทักษะการพัฒนาสนับสนุนให้เกิดนวัตกรรม ทางสังคม และ 3) ข้อเสนอแนะและแนวทางในการพัฒนาบทบาทการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรมคือ ต้องเปิดโอกาสให้เด็กและเยาวชนมีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายและกิจกรรมที่ตอบสนองต่อความต้องการของสมาชิก รวมถึง การคัดเลือกสมาชิกที่หลากหลาย การสนับสนุนการคิดเชิงนวัตกรรม และการสร้างบรรยากาศที่เปิดกว้างในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นการสร้างเครือข่ายสนับสนุนจากผู้บริหาร ครู และผู้ปกครอง เพื่อสนับสนุนงบประมาณและทรัพยากร ทั้งนี้ สามารถสังเคราะห์ข้อมูลได้เป็นองค์ความรู้ใหม่ คือ กลไกการพัฒนาบทบาทการมีส่วนร่วมจำเป็นต้องคำนึงถึงการมีส่วนร่วมของสมาชิก ความพร้อมของทรัพยากร และการบูรณาการความร่วมมือระหว่างเด็กและเยาวชน ภาคีเครือข่าย และเทศบาล นำไปสู่การสร้างพื้นที่ปลอดภัย การส่งเสริมทักษะการบริหารจัดการ และการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน และพัฒนาศักยภาพการเป็นผู้นำของเด็กและเยาวชนเพื่อสร้างประโยชน์ให้กับสังคมได้อย่างยั่งยืน Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

แนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการประชาชน ขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

Sat, 02 Jan 2568 00:00:00 GMT

Title: แนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการประชาชน ขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: สุจิรา กุลศิริ; วาสนา จาตุรัตน์; สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา 2) เปรียบเทียบคุณภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) หาแนวทางการพัฒนาคุณภาพในการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา กำหนดรูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชนในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา จำนวน 378 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ สถิติทดสอบที และการวิเคราะห์ความแปรปวนทางเดียว การวิจัยเชิงคุณภาพใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบเจาะจงจากผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล หัวหน้าสำนักงานปลัด ผู้อำนวยการกองคลัง และผู้อำนวยการกองช่าง จำนวนทั้งสิ้น 5 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและสร้างข้อสรุป ผลการศึกษาพบว่า 1) คุณภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา ภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านความรวดเร็ว ด้านขั้นตอน ด้านบุคลากร ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก และด้านเทคโนโลยีและอุปกรณ์ 2) ผลการเปรียบเทียบคุณภาพการให้บริการประชาชนจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลพบว่า เพศและอายุที่แตกต่างกันมีความคิดเห็นต่อคุณภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) แนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา ประกอบด้วย (1) ด้านความรวดเร็ว กำหนดมาตรฐานเวลาการให้บริการ การให้บริการผ่านช่องทางออนไลน์ จัดตั้งแพลตฟอร์มออนไลน์ที่มีความหลากหลาย (2) ด้านขั้นตอน การรวมขั้นตอนการยื่นเอกสารหลาย ๆ ส่วนไว้ในจุดเดียว (3) ด้านบุคลากร ฝึกอบรมอย่างสม่ำเสมอเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสาร การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า และการบริการด้วยใจ (4) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก จัดสถานที่รอคอยที่สะดวกสบาย มีป้ายบอกทางชัดเจนและเข้าใจง่ายเพื่อลดความสับสน และปรับปรุงพื้นที่ให้บริการให้ทันสมัย และ (5) ด้านเทคโนโลยีและอุปกรณ์ การนำระบบเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้เพื่อเพิ่มความสะดวกและลดขั้นตอน การนำเครื่องมืออัตโนมัติมาใช้เพื่อลดความแออัดของผู้ใช้บริการ Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี