บัณฑิตวิทยาลัย http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/2 2026-04-06T06:21:19Z 2026-04-06T06:21:19Z พรวรินทร์ ชดช้อย http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1168 2026-02-02T06:42:25Z 2569-02-02T00:00:00Z

Title: การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ โรงเรียนคลองท่อมราษฎร์รังสรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ตรัง กระบี่ Authors: พรวรินทร์ ชดช้อย Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ โรงเรียนคลองท่อมราษฎร์รังสรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตรัง กระบี่ เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ โดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ซึ่งประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นวางแผน ขั้นลงมือปฏิบัติ ขั้นสังเกต และขั้นสะท้อนผล โดยมีกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ครูผู้ร่วมเรียนรู้ โรงเรียนคลองท่อมราษฎร์รังสรรค์ จำนวน 3 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ แบบประเมินแผนการจัดการเรียนรู้ และแบบนิเทศการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และเรียบเรียงในเชิงพรรณนาวิเคราะห์ โดยมีสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ดังนี้ ครูผู้ร่วมเรียนรู้สามารถออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้และเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยมีผลการประเมินกิจกรรม การเรียนรู้ที่เปิดโอกาสให้ผู้เรียนมีการจัดการตนเอง ตรวจสอบตนเองและปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตนเอง ค่าเฉลี่ย 5.00 ระดับคุณภาพดีมาก มีการพัฒนาทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง ผู้เรียนสามารถจัดการตนเองและตรวจสอบการทำงานของตนเองได้ ด้านครูต้องปรับปรุงข้อคำถามสะท้อนคิดเพื่อให้ผู้เรียนเสนอแนวทางการ ปรับปรุงตนเองครอบคลุมทุกมิติของทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง หลังจากนั้นนำปัญหาที่พบไปปรับปรุงพัฒนา ด้วยการวางแผนและออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ ฝึกตั้งคำถามสะท้อนคิดและดำเนินกิจกรรมที่ผู้เรียนได้เสนอแนวทางการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตนเองในชั้นเรียน ซึ่งผลการจัดการเรียนรู้ทำให้ผู้เรียนเกิดทักษะการเรียนรู้ในการนำตนเองครบทุกมิติ ทั้งการจัดการตนเอง การประเมินตรวจสอบตนเอง และการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตนเอง ผลการสะท้อนการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองโดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ครูเกิดสมรรถนะในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้และสามารถจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเอง สามารถประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนรู้ เป็นแนวทางในการประเมินตำแหน่งและวิทยฐานะ เพื่อสร้างความก้าวหน้าทางวิชาชีพของตนเองได้ในอนาคต Description: ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา

2569-02-02T00:00:00Z ดนิตา เพ็ชรรัตน์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1167 2026-01-22T11:18:33Z 2569-01-22T00:00:00Z

Title: มาตรการทางกฎหมายในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุชุมชนตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ดนิตา เพ็ชรรัตน์ Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุ 2) วิเคราะห์มาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุ และ 3) เสนอแนะมาตราการทางกฎหมายในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุที่เหมาะสมกับบริบทของพื้นที่ชุมชนตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ผู้ศึกษาใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล 2 วิธีหลัก ได้แก่ การศึกษาเอกสาร จากหนังสือ ตำรา บทความวิชาการ งานวิจัย และการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์ สังเคราะห์และใช้วิธีเรียบเรียงแบบพรรณนาความเพื่อให้ได้มาตราการทางกฎหมายในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุ ผลการศึกษาพบว่า 1) ชุมชนตลิ่งงามเป็นชุมชนชายฝั่งทะเลที่มีประชากรผู้สูงอายุคิดเป็นร้อยละ 16.23 ของประชากรทั้งหมด ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของจังหวัดสุราษฎร์ธานี สภาพปัญหาหลักในการรับบริการสุขภาพของผู้สูงอายุประกอบด้วย 5 ด้านสำคัญ ได้แก่ (1) การเข้าถึงบริการสุขภาพที่เกิดจากข้อจำกัดด้านการคมนาคมและระยะทาง รวมถึงข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐานและทรัพยากร (2) ระบบการให้บริการที่ขาดการบูรณาการและประสานงานระหว่างหน่วยงาน (3) การจัดบริการที่ขาดความหลากหลายและครอบคลุม (4) คุณภาพการให้บริการที่ยังไม่เป็นไปตามมาตรฐาน และ (5) การรับรู้สิทธิและการเข้าถึงบริการตามกฎหมายของผู้สูงอายุ 2) กรอบกฎหมายระดับชาติมีความครอบคลุมในเชิงหลักการ แต่ยังมีช่องว่างที่สำคัญในการบังคับใช้และการตอบสนองต่อปัญหาเฉพาะของพื้นที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการนำมาตรการและกฎหมายไปปฏิบัติยังไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ องค์การบริหารส่วนตำบลตลิ่งงามยังไม่ได้ใช้อำนาจตามกฎหมายอย่างเต็มศักยภาพ และข้อบัญญัติท้องถิ่นยังขาดความครอบคลุมและกลไกการบังคับใช้ที่มีประสิทธิภาพ และ 3) จากการศึกษาวิเคราะห์ปัญหาและช่องว่างทางกฎหมาย ผู้วิจัยได้พัฒนามาตรการทางกฎหมายที่ครอบคลุม สอดคล้องกับปัญหาเฉพาะของพื้นที่เกาะ 4 ประเด็นหลัก คือ (1) มาตรการด้านการปรับปรุงข้อบัญญัติท้องถิ่นสำหรับการให้บริการสุขภาพผู้สูงอายุ (2) มาตรการด้านการปรับปรุงการเข้าถึงบริการสุขภาพของผู้สูงอายุ (3) มาตรการด้านการคุ้มครองสิทธิและการเข้าถึงความยุติธรรมของผู้สูงอายุ และ (4) มาตรการด้านการติดตามและประเมินผลการดำเนินงาน ทั้งนี้ยังมีข้อเสนอแนะในการให้องค์การบริหารส่วนตำบลตลิ่งงามดำเนินการจัดทำข้อบัญญัติท้องถิ่นเรื่องมาตรฐานการให้บริการสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุ พัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการให้บริการ และจัดตั้งศูนย์รับเรื่องร้องเรียนและให้ความช่วยเหลือผู้สูงอายุในระดับนโยบาย Description: บทความวิจัยของนักศึกษาระดับปริญญาโท แผน ข หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนากระบวนการยุติธรรม

2569-01-22T00:00:00Z หร่อเอน ตำหล๊ะ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1164 2026-01-13T10:10:55Z 2569-01-13T00:00:00Z

Title: แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการบริหารพัสดุภาครัฐตามหลักธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวลึกน้อย อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ Authors: หร่อเอน ตำหล๊ะ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการ บริหารพัสดุภาครัฐ 2) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการการบริหารพัสดุ ภาครัฐ และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการบริหารพัสดุภาครัฐตาม หลักธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวลึกน้อย อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ ใช้รูปแบบการวิจัย แบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่ อาศัยอยู่ในเขตตำบลอ่าวลึกน้อย จำนวน 378 คน สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกด้วยวิธีเจาะจงจากคณะ ผู้บริหาร สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล ข้าราชการ ผู้นำท้องถิ่น และตัวแทนภาคประชาชน จำนวน 10 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า 1) การมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการบริหารพัสดุภาครัฐ ในภาพรวม อยู่ในระดับ ปานกลาง เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านหลักความคุ้มค่า ด้านหลักคุณธรรม ด้านหลักความ รับผิดชอบ ด้านหลักการมีส่วนร่วม ด้านหลักความโปร่งใส และด้านหลักนิติธรรม 2) ปัญหาและอุปสรรคการมี ส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการการบริหารพัสดุภาครัฐ คือ ปัญหาการขาดความรู้ ความเข้าใจและข้อมูล เกี่ยวกับการบริหารพัสดุ ปัญหาด้านการสื่อสารและการเข้าถึงข้อมูล และขาดความต่อเนื่องของกลไกการมีส่วน ร่วม 3) แนวทางการพัฒนา การมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการบริหารพัสดุภาครัฐตามหลักธรรมาภิบาล คือ องค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวลึกน้อยควรจัดกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการที่อธิบายขั้นตอนการบริหาร พัสดุภาครัฐ สิทธิและหน้าที่ของประชาชน รวมถึงวิธีการตรวจสอบและร้องเรียนให้มีรูปแบบที่เข้าใจง่าย ใช้ภาษาท้องถิ่น และจัดขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพิ่มช่องทางการเผยแพร่ข้อมูลและวิธีการสื่อสารที่เหมาะสม ปรับปรุงระบบการเผยแพร่ข้อมูล เช่น ใช้เสียงตามสายในชุมชน วิทยุชุมชน กลุ่มไลน์ และสร้างแรงจูงใจและแรง ขับเคลื่อนภายในชุมชน โดยควรมีการยกย่องหรือให้รางวัลแก่บุคคลหรือชุมชนที่มีบทบาทในการมีส่วนร่วม Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2569-01-13T00:00:00Z มุกรินทร์ ปิ่นระลึก http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1163 2026-01-08T04:11:13Z 2568-12-27T00:00:00Z

Title: การเมืองเชิงนโยบายกับการจัดสวัสดิการผู้สูงอายุ และความคาดหวังของประชาชน : กรณีศึกษาเทศบาลเมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร Authors: มุกรินทร์ ปิ่นระลึก Abstract: งานวิจัยนี้มีวัตุประสงค์เพื่อศึกษานโยบายและการดำเนินงานด้านสวัสดิการผู้สูงอายุ เปรียบเทียบความสอดคล้องระหว่างนโยบายสวัสดิการผู้สูงอายุที่เป็นอยู่กับความต้องการสวัสดิการที่คาดหวังของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร และเสนอแนวทางเชิงนโยบายในการพัฒนาระบบสวัสดิการผู้สูงอายุของเทศบาลเมืองชุมพรให้ตอบสนองต่อความต้องการของประชาชน กลุ่มตัวอย่างคือ ประชากรผู้สูงอายุ ที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป ในเขตพื้นที่เทศบาลเมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร จำนวน 382 คน แต่เพื่อป้องกันความคลาดเคลื่อนของข้อมูล จึงทำการเก็บตัวอย่างเพิ่มเติมเป็น 400 คน รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยแจกแจงค่าความถี่ ค่าร้อยละ สถิติค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และจัดลำดับความสำคัญของค่าดัชนีจัดเรียงลำดับความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง ผลการศึกษาพบว่า ค่าดัชนีลำดับความต้องการจำเป็นของผู้สูงอายุต่อสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุของเทศบาล เมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ให้ความสำคัญกับสวัสดิการด้านที่พักอาศัยเป็นลำดับแรก แสดงให้เห็นว่าผู้สูงอายุในพื้นที่ ยังคงให้ความสำคัญในเรื่องของที่พักอาศัย เนื่องจากในพื้นที่เขตเทศบาลเมืองชุมพร มีประชากรที่เข้าสู่วัยผู้สูงอายุเป็นจำนวนมาก จึงต้องการที่อยู่อาศัยที่มั่นคง รู้สึกปลอดภัย สะดวกและมีคุณภาพชีวิตที่ดีในช่วงวัยที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษ รองลงมาคือสวัสดิการด้านรายได้ ด้านสุขภาพและการรักษาพยาบาลเป็นลำดับที่ 3 ด้านความมั่นคงทางสังคม ครอบครัว และผู้ดูแลเป็นลำดับที่ 4 และสุดท้ายคือ ด้านสันทนาการ อาจเนื่องมาจากผู้สูงอายุมีข้อจำกัดในด้านสุขภาพ จึงอาจไม่สามารถที่จะเข้าร่วมกิจกรรมสันทนาการได้อย่างเต็มที่ ข้อเสนอแนะจากการวิจัยได้แก่ เทศบาลเมืองชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ควรจัดให้มีบริการสุขภาพเชิงรุก เช่น การตรวจสุขภาพประจำปี การเยี่ยมบ้านผู้สูงอายุติดบ้าน-ติดเตียง และการจัดทีมแพทย์หรืออาสาสมัครสาธารณสุขเข้าไปในชุมชนอย่างสม่ำเสมอ ดำเนินโครงการปรับปรุงและซ่อมแซมบ้านผู้สูงอายุที่ต้องการความช่วยเหลือ โดยจัดสรรงบประมาณเพื่อการติดตั้งอุปกรณ์อำนวยความสะดวกรวมถึงจัดให้มีการสนับสนุนผู้ดูแลผู้สูงอายุ อบรมทักษะต่างๆ ในการดูแลผู้สูงอายุ

2568-12-27T00:00:00Z ศิรณัฏฐ์ สำเร http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1162 2026-01-08T04:07:44Z 2568-12-27T00:00:00Z

Title: การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่น ของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ศิรณัฏฐ์ สำเร Abstract: การค้นคว้าอิสระครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี 2) เพื่อเปรียบเทียบการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี จำแนกตามข้อมูลทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถาม ได้แก่ เพศ อายุ สถานภาพการสมรส ระดับการศึกษา อาชีพ และตำบลที่อาศัย 3) เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี 4) เพื่อหาแนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบผสานวิธี ทั้งการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน และใช้วิธีสัมภาษณ์เชิงลึกรวบรวมข้อมูลจากลุ่มเป้าหมายโดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 10 คน วิเคราะห์ข้อมูลผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) ประชาชนที่มีสถานภาพการสมรสที่แตกต่างกัน การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลนครเกาะสมุย ไม่แตกต่างกัน โดยมีเพียง 1 ด้านที่พบความแตกต่าง คือ ด้านการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ ซึ่งสอดคล้องกับสมมติฐานที่วางไว้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ปัญหาอุปสรรคประชาชนบางส่วนรู้สึกว่าการแสดงความคิดเห็นไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงแผนงานจริง หรือเคยเข้าร่วมแล้วแต่ข้อเสนอแนะไม่ได้รับการนำไปพิจารณาทำให้เกิดความท้อแท้และไม่อยากเข้าร่วมอีกในอนาคต 4) แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองควรมีการประชาสัมพันธ์ข้อมูลเกี่ยวกับกระบวนการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่น รวมถึงช่องทางหลายๆ รูปแบบ จัดเวทีประชาคมเปิดโอกาสให้ประชาชนได้แสดงความคิดเห็นอย่างทั่วถึง

2568-12-27T00:00:00Z อัจฉริยา เพชรรัตน์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1161 2026-01-08T03:57:16Z 2568-12-27T00:00:00Z

Title: แนวทางการพัฒนาระบบการประชาสัมพันธ์ท้องถิ่นอย่างมีส่วนร่วมของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: อัจฉริยา เพชรรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการดำเนินงานด้านการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) วิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคของระบบการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลนคร เกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 3) เสนอแนวทางการพัฒนาระบบการประชาสัมพันธ์ท้องถิ่นอย่างมี ส่วนร่วมของเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูล โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน ด้วยแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูล โดยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การดำเนินงานด้านการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลนครเกาะสมุยมีประสิทธิภาพในระดับหนึ่ง โดยเจ้าหน้าที่มีการวางแผนการทำงาน ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ เช่น โปรแกรมแคนวา โฟโตช็อป พรีเมียร์ โปร แอปแคปคัท และเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์สำหรับสนทนาอัตโนมัติ พร้อมทั้งเผยแพร่ข้อมูลผ่านช่องทางที่หลากหลาย ทั้งสื่อสังคมออนไลน์และสื่อแบบดั้งเดิม ผู้บริหารให้การสนับสนุนการสื่อสารที่โปร่งใสและมีระบบติดตามประเมินผลอย่างสม่ำเสมอ 2) ปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญ ได้แก่ บุคลากรมีจำนวนไม่เพียงพอและขาดทักษะด้านเทคโนโลยี อุปกรณ์ไม่ทันสมัย ขาดการติดต่อสื่อสารกับชุมชนอย่างต่อเนื่อง ขาดหลักการบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ และมีงบประมาณไม่เพียงพอสำหรับพื้นที่รับผิดชอบขนาดใหญ่ถึง 252 ตารางกิโลเมตร 3) แนวทางการพัฒนาระบบการประชาสัมพันธ์ท้องถิ่นอย่างมีส่วนร่วม ประกอบด้วย การวางแผนเชิงกลยุทธ์ การสร้างนวัตกรรมการบูรณาการสื่อ การเข้าถึงข้อมูล การสื่อสารที่ตอบสนอง การยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง และการมีส่วนร่วมของประชาชน ผู้วิจัยสังเคราะห์เป็นรูปแบบเรียกว่า “PRSAMUI” ซึ่งแนวทางดังกล่าวต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกฝ่ายทั้งเจ้าหน้าที่ ผู้บริหาร และประชาชน เพื่อให้เกิดการประชาสัมพันธ์แบบสองทางที่มีประสิทธิภาพ

2568-12-27T00:00:00Z วนิดา สันขาว http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1160 2026-01-08T02:54:53Z 2568-12-27T00:00:00Z

Title: การเมืองกับการมีส่วนร่วมในกระบวนการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่นสู่การเป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นดิจิทัล : กรณีศึกษาเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: วนิดา สันขาว Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบททางการเมืองในกระบวนการพัฒนาศักยภาพของบุคลากร ท้องถิ่นสู่การเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดิจิทัล เทศบาลนครเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) วิเคราะห์ปัญหา อุปสรรค และปัจจัยทางการเมืองที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมในการส่งเสริมศักยภาพของบุคลากรเทศบาลนครเกาะสมุย สู่การเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดิจิทัล และ 3) เสนอแนวทางเชิงนโยบายทางการเมืองกับการมีส่วนร่วม ในกระบวนการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่น สู่การเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดิจิทัล ของเทศบาลนครเกาะสมุย จังหวัด สุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณ จากบุคลากรในสังกัดเทศบาลนครเกาะสมุย จำนวน 295 คน โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการวิจัยเชิงคุณภาพ เป็นการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง จากกลุ่มเป้าหมาย ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 8 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) บุคลากรส่วนใหญ่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับกระบวนการพัฒนาศักยภาพของบุคลากร ท้องถิ่นสู่การเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดิจิทัล มีความคิดเห็นในค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมาก 2) การพัฒนา บุคลากรของเทศบาลนครเกาะสมุย มีปัญหาหรืออุปสรรคในด้าน ปัญหาด้านทรัพยากร งบประมาณทีมีอย่างจำกัด ขาดบุคลากรเชี่ยวชาญด้านดิจิทัล และยังขาดทักษะในหลายด้าน ต้องจัดให้มีการพัฒนาหลักสูตรอบรม สร้างแรง จูงใจ ปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐาน และสร้างความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอก ในส่วนของปัจจัยทางการเมืองที่มีผลต่อการ มีส่วนร่วมในการส่งเสริมศักยภาพของบุคลากรเทศบาลนครเกาะสมุย ได้แก่ ปัจจัยด้านวัฒนธรรมองค์กร ปัจจัย ด้าน กลยุทธ์ดิจิทัล ปัจจัยด้านเทคโนโลยี ปัจจัยด้านผู้น าองค์กร ปัจจัยด้านผู้ปฏิบัติงาน และปัจจัยด้านกระบวนการ จัดการ และ 3) แนวทางเชิงนโยบายทางการเมืองกับการมีส่วนร่วมในกระบวนการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่น สู่การเป็น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดิจิทัล ประกอบด้วย การพัฒนาทักษะและเพิ่มศักยภาพของบุคลากร ด้านการเพิ่มความรู้และทักษะในการทำงาน ด้านการปรับปรุงกฎหมาย/กฎระเบียบเพื่อให้เกิดความคล่องตัวในการทำงาน และด้านการพัฒนาและการจัดหาวัสดุอุปกรณ์

2568-12-27T00:00:00Z สัจพงศ์ แข่งขัน http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1159 2026-01-08T02:29:21Z 2568-12-27T00:00:00Z

Title: การเมืองกับนโยบายการพัฒนาสถานธนานุบาลเทศบาลนครเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: สัจพงศ์ แข่งขัน Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณภาพการให้บริการปัญหาและอุปสรรคในการให้บริการ 2) เพื่อ เปรียบเทียบคุณภาพการให้บริการจําแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เพื่อเสนอแนวทางเชิงนโยบายและกลไก ลการพัฒนาสถานธนานุบาลเทศบาลนครเกาะสมุย อําเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัย แบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากผู้มารับบริการจํานวน 330 คน การวิจัย เชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสําคัญเจ้าหน้าที่ของสถานธนานุบาลเทศบาลนครเกาะสมุย 8 คน วิเคราะห์ผล แบ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณใช้สถิติค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2) สถิติ เชิงอนุมาน ใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว F-test การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีวิเคราะห์ข้อมูลเชิง เนื้อหา พบว่า สถานธนานุบาล เทศบาลนครเกาะสมุยมีคุณภาพการให้บริการโดยรวมในระดับสูง ปัญหาและ อุปสรรคในการให้บริการที่พบ คือ 1) ปัญหาด้านป้ายบอกตําแหน่งที่ตั้ง 2) ปัญหาด้านการให้บริการกับชาวต่างชาติ 3) ปัญหาด้านการประชาสัมพันธ์ และ 4) ปัญหาด้านการจัดเก็บสินค้าแบรนด์เนม ผลการเปรียบเทียบคุณภาพการ ให้บริการของสถานธนานุบาลเทศบาลนครเกาะสมุยจําแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ อายุ และรายได้ที่ แตกต่างกัน มีความคิดเห็นต่อคุณภาพการให้บริการแตกต่างกัน แนวทางเชิงนโยบายและกลไกลการพัฒนาสถานธ นานุบาล คือ 1) ควรเพิ่มป้ายบอกตําแหน่งที่บริเวณตัวอาคารสถานธนานุบาล 2) ควรมีการแปลเอกสารที่สําคัญให้มี อย่างน้อย 2 ภาษา (ไทย-อังกฤษ) พร้อมคู่มือคําอธิบาย 3) ควรมีการสร้างทีมเฉพาะกิจด้านประชาสัมพันธ์ และ 4) ควรมีการดําเนินการจัดอบรมสินค้าแบรนด์เนม พร้อมปรับปรุงสถานที่จัดเก็บให้เหมาะสมมากขึ้น

2568-12-27T00:00:00Z ธีรพงษ์ ยืนนาน http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1158 2025-12-15T09:45:13Z 2568-12-15T00:00:00Z

Title: มาตรการคุ้มครองการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ธีรพงษ์ ยืนนาน Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยที่นำไปสู่การใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืน ในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี (2) วิเคราะห์กฎหมายและมาตรการคุ้มครองแรงงานเด็กในประเทศไทย และ (3) หามาตรการคุ้มครองการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืน ในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี การวิจัยใช้ระเบียบวิธีเชิงคุณภาพ โดยอาศัยการวิเคราะห์เอกสารและการสังเกตทั้งแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม โดยกลุ่มเป้าหมายในการศึกษาคือ แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ประกอบด้วย 5 ปัจจัย ดังนี้ 1) ปัจจัยทางเศรษฐกิจและความเปราะบางของครอบครัว 2) ปัจจัยเชิงโครงสร้างทางสังคมและการขาดระบบคุ้มครองทางสังคมที่มีประสิทธิภาพ 3) ปัจจัยด้านการศึกษาและโอกาสในการพัฒนาศักยภาพ 4) ปัจจัยด้านพื้นที่และสภาพแวดล้อมในการทำงาน และ 5) ปัจจัยด้านการกำกับดูแลและบทบาทของครอบครัว เกิดปัญหากฎหมายการใช้แรงงานเด็กและกฎหมายคุ้มครองเด็กไม่เต็มประสิทธิภาพ ทำให้เด็กยังคงถูกใช้แรงงานผิดกฎหมายและมาตรการคุ้มครองแรงงานเด็กที่ส่งผลต่อการทำให้เกิดปัญหาการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย เนื่องจากข้อบัญญัติและกฎหมายท้องถิ่นที่ขาดบทบาทและอำนาจหน้าที่ที่ชัดเจนในการตรวจสอบและบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองแรงงานเด็ก ในพื้นที่ เกาะสมุย เกิดช่องว่าของการบังคับใช้ข้อบัญญัติและกฎหมายมิ้งถิ่นที่ไม่สามารถคุ้มครองเด็กในพื้นที่เฉพาะได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผู้วิจัยได้เสนอมาตรการคุ้มครองการใช้แรงงานเด็กขายพวงมาลัยในเวลากลางคืนสำหรับพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เพื่อแก้ไขปัญหาการบังคับใช้กฎหมายท้องถิ่น ซึ่งประกอบด้วย 3 มาตรการหลัก คือ มาตรการคุ้มครองทางกฎหมายเฉพาะสำหรับการขายพวงมาลัยในเวลากลางคืน มาตรการสนับสนุนด้านเศรษฐกิจและสังคม และมาตรการด้านการศึกษาและการพัฒนาทักษะสำหรับเด็ก

2568-12-15T00:00:00Z วิษณุพงศ์ สุจารีย์ มาดล จรูญรัตน์ อมร หวังอัครางกูร http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1157 2025-11-06T03:59:58Z 2568-10-06T00:00:00Z

Title: แนวพระราชดำริในการปกครองของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) Authors: วิษณุพงศ์ สุจารีย์; มาดล จรูญรัตน์; อมร หวังอัครางกูร Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวพระราชดำริในการปกครองของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) 2) ศึกษาความเป็นพลังอำนาจละมุนทางการเมืองของพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 9) และ 3) เสนอแนะรูปแบบในการประยุกต์ใช้แนวพระราชดำริและหลักการทรงงานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 9) กำหนดรูปแบบการวิจัยเป็นเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์จากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 3 กลุ่ม จำนวน 17 คน/รูป โดยใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาเพื่อตอบวัตถุประสงค์การวิจัย ผลการวิจัยพบว่า 1) ทรงมีแนวพระราชดำริในการปกครองที่สำคัญ 3 ประการ คือ ความเป็นธรรมราชา ความเป็นกลางทางการเมือง และการเป็นศูนย์กลางในการสร้างความสามัคคีและความสมานฉันท์ ทรงปกครองโดยยึดหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ได้แก่ ทศพิธราชธรรม และหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งเน้นความพอประมาณและความมีเหตุผล ในฐานะ “ธรรมราชา” และทรงเป็นต้นแบบของผู้นำที่ใช้หลักธรรมาภิบาลนอกจากนี้พระองค์ยังดำรงความเป็นกลางทางการเมืองอย่างเคร่งครัด ไม่เข้าข้างฝ่ายใด เปรียบเสมือน “โซ่คล้องใจ”ในช่วงวิกฤตการณ์ทางการเมือง เพื่อคลี่คลายความขัดแย้งและส่งเสริมความสงบสุขในสังคม 2) ทรงใช้พลังทางศีลธรรมและพระบารมีอย่างแยบคายในการปกครองประเทศและสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยไม่อาศัยอำนาจบังคับ แต่ใช้การนำด้วยความเมตตาและความเข้าใจผ่านพระราชกรณียกิจที่มุ่งพัฒนาคุณภาพชีวิตประชาชน และส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีในระดับนานาชาติ ทรงเป็นสัญลักษณ์ของผู้นำที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลและมีบทบาทสำคัญในการรักษาความมั่นคงของชาติด้วยสันติวิธี แสดงให้เห็นว่า รัชกาลที่ 9 ทรงเป็น “ราชาปราชญ์” ที่นำพาประเทศโดยใช้หลักธรรมและพลังอำนาจละมุนอย่างสมดุล เพื่อความเจริญรุ่งเรืองและความยุติธรรม 3) รูปแบบการประยุกต์ใช้แนวพระราชดำริและหลักการทรงงานของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) โดยมีใจความสำคัญคือ ศาสตร์พระราชา และหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาชีวิต การพัฒนาชุมชน องค์กร ประเทศและการบริหารจัดการทรัพยากรได้อย่างยั่งยืน Description: บทความการค้นคว้าอิสระหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฎสุราษฎร์ธานี

2568-10-06T00:00:00Z พัชรพร เศษบุบผา อมร หวังอัครางกูร วาสนา จาตุรัตน์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1156 2025-11-25T04:31:23Z 2568-10-06T00:00:00Z

Title: การเมืองกับการพัฒนาคุณภาพการจัดบริการสาธารณะ กรณีศึกษา เทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: พัชรพร เศษบุบผา; อมร หวังอัครางกูร; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณภาพการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน 2) วิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคในการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน และ 3) เสนอแนะแนวการพัฒนาคุณภาพการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยกลไกทางการเมือง ใช้รูปแบบการวิจัยแบบผสานวิธีโดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่อาศัยอยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน จำนวน 400 คน การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 คน ประกอบด้วย นายกเทศมนตรีตำบลบ้านเชี่ยวหลาน ปลัดเทศบาล สมาชิกสภาเทศบาล 2 คน ผู้อำนวยการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลเขาพัง ผู้อำนวยการส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเชี่ยวหลาน - ไกรสร หัวหน้าอุทยานแห่งชาติเขาสก กำนันตำบลเขาพัง และผู้ประกอบการเรือนำเที่ยวเขื่อนเชี่ยวหลาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และใช้การวิเคราะห์เนื้อหาสำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพ ผลการวิจัย พบว่า 1) คุณภาพการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลานในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านรูปลักษณ์ทางกายภาพเป็นด้านที่มีคุณภาพการจัดบริการสาธารณะมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านความมั่นใจด้านการตอบสนอง ด้านความน่าเชื่อถือ และคุณภาพบริการต่ำที่สุด คือ ด้านการดูแลเอาใจใส่ปัญหาอุปสรรคในการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน พบว่า อุปสรรคสำคัญที่ทำให้การจัดบริการสาธารณะของเทศบาลยังไม่สามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนได้อย่างทั่วถึง ได้แก่ งบประมาณที่จำกัด ความล่าช้าในการประสานงาน ข้อจำกัดด้านพื้นที่โดยเฉพาะเขตอุทยานความไม่ครอบคลุมของเทคโนโลยีต่อกลุ่มผู้สูงวัยการขาดแคลนบุคลากรเฉพาะทาง และอิทธิพลของการเมืองท้องถิ่นที่ส่งผลต่อการจัดลำดับโครงการในแผนพัฒนา และความทั่วถึงของการให้การจัดบริการสาธารณะ 3) แนวทางพัฒนาคุณภาพการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน คือ เทศบาลควรมีการพัฒนาคุณภาพการจัดบริการสาธารณะทั้งในเชิงนโยบายและการบริหาร โดยการสรรหางบประมาณและเพิ่มแหล่งรายได้ท้องถิ่น สร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างภาคส่วน การพัฒนาระบบบริการที่เข้าถึงทุกช่วงอายุ พัฒนาศักยภาพบุคลากรให้มีความเชี่ยวชาญ และการส่งเสริมธรรมาภิบาลท้องถิ่นเพื่อให้การจัดลำดับโครงการในแผนพัฒนามีความโปร่งใส และการใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม เพื่อให้การจัดบริการสาธารณะสามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนได้อย่างทั่วถึง มีคุณภาพ เป็นธรรมและยั่งยืน Description: บทความการค้นคว้าอิสระหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-10-06T00:00:00Z ปิยพร จันทร์บัว วาสนา จาตุรัตน์ ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1115 2025-10-10T07:20:50Z 2568-10-10T00:00:00Z

Title: แนวทางการพัฒนาการให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ กรณีศึกษาเทศบาลนครเกาะสมุย Authors: ปิยพร จันทร์บัว; วาสนา จาตุรัตน์; ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย 2) ปัญหา และอุปสรรคในการให้บริการการรับเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย และ 3) แนวทางการพัฒนา การให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึก เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 22 คน ประกอบด้วย ปลัดเทศบาลนครเกาะสมุยจำนวน 1 คน หัวหน้าส่วนราชการจำนวน 2 คน เจ้าหน้าที่การให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุยจำนวน 5 คน สมาชิกสภาเทศบาลนครเกาะสมุยจำนวน 4 คน และประชาชนที่มาใช้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุยจำนวน 10 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย คือ มีเจ้าหน้าที่สำหรับให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ 2 ช่องทาง คือ หนังสือคำร้องทั่วไป และแอปพลิเคชัน Traffy Fondue ซึ่งเป็นช่องทางที่ใช้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์มากที่สุด 2) ปัญหาและอุปสรรคในการให้บริการการรับเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย ได้แก่ มีจำนวนบุคลากรไม่เพียงพอ งบประมาณ ครุภัณฑ์ วัสดุอุปกรณ์ยังไม่เพียงพอต่อ ปริมาณงาน มีสถานที่ไม่เอื้ออำนวยความสะดวกต่อผู้พิการ และมีช่องทางการรับเรื่องราวร้องทุกข์ไม่เพียงพอ และ 3) แนวทางการพัฒนาการให้บริการการรับเรื่องร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุย ควรเพิ่มบุคลากรให้เพียงพอต่อความต้องการ เพิ่มงบประมาณให้เพียงพอในการบริหารจัดการ ปรับปรุงสถานที่ให้เหมาะสมและอำนวยความสะดวกให้กับประชาชนทุกกลุ่ม เพิ่มช่องทางการรับเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ และปรับปรุงระบบเทคโนโลยีสารสนเทศให้มีความทันสมัยและมีประสิทธิภาพ เพื่อพัฒนาการให้บริการเรื่องร้องเรียนร้องทุกข์ของเทศบาลนครเกาะสมุยให้มีประสิทธิ์เพิ่มมากขึ้น Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-10-10T00:00:00Z ละลินดา แดงก่อเกื้อ ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ วาสนา จาตุรัตน์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1114 2025-10-10T07:16:42Z 2568-10-10T00:00:00Z

Title: การขับเคลื่อนการบริหารกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบนฐานพลังอำนาจของชุมชนให้มีประสิทธิภาพ : กรณีศึกษา กลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบ้านปากคู อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ละลินดา แดงก่อเกื้อ; ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบนฐานพลังอำนาจของชุมชนบ้านปากคู 2) วิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคของกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบนฐานพลังอำนาจของชุมชน บ้านปากคู และ3) เสนอแนวทางการขับเคลื่อนการบริหารกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบนฐานพลังอำนาจของชุมชน บ้านปากคู อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์และการสนทนากลุ่มเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 คน ประกอบด้วย ตัวแทนคณะกรรมการกลุ่ม ตัวแทนสมาชิกกลุ่ม ตัวแทนผู้นำในชุมชน ตัวแทนเจ้าหน้าที่องค์กรภาครัฐ และตัวแทนปราชญ์ชุมชน คัดเลือกโดยวิธีแบบเจาะจง และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารของกลุ่มออมทรัพย์บ้านปากคูตั้งอยู่บนหลักการมีส่วนร่วม ความโปร่งใส และการตรวจสอบได้ โดยใช้โครงสร้างการบริหารที่แบ่งหน้าที่ชัดเจน มีระเบียบข้อบังคับที่เป็นธรรม และกิจกรรมร่วมที่เสริมสร้างความสัมพันธ์และพลังชุมชน พร้อมทั้งได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานภายนอกในลักษณะของพี่เลี้ยง และยังมีปัจจัยสนับสนุนจากภายนอกและภายใน เช่น ทุนในชุมชน ความไว้เนื้อเชื่อใจภายในกลุ่มที่เข้มแข็ง และการสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐ 2) ปัญหาและอุปสรรคของกลุ่มออมทรัพย์พบว่า กลุ่มยังขาดการหมุนเวียนผู้นำ ระบบบัญชีไม่ทันสมัย การพัฒนาศักยภาพของคณะกรรมการไม่ต่อเนื่อง และระบบสวัสดิการยังไม่ครอบคลุมทุกกลุ่มเป้าหมาย สมาชิกขาดความเข้าใจด้านการเงินและมีการชำระหนี้ล่าช้า รวมถึงการสื่อสารภายในกลุ่มยังไม่ทั่วถึงและเป็นระบบ และ 3) แนวทางการขับเคลื่อนการบริหารกลุ่มออมทรัพย์ผ่านกรอบแนวคิด SCOBE Model ซึ่งประกอบด้วย (1) การจัดโครงสร้างและกระบวนการทำงานที่ชัดเจนและยืดหยุ่น (2) การบริหารทุนและทรัพยากรด้วยระบบดิจิทัลที่โปร่งใส (3) การพัฒนาศักยภาพองค์กรผ่านกระบวนการ “ชุมชนสอนชุมชน” (4) การขยายบทบาทของกลุ่มให้เป็นกลไกพัฒนาคุณภาพชีวิต และ (5) การเสริมสร้างพลังอำนาจจากภายในให้สมาชิกมีบทบาทอย่างเท่าเทียมและยั่งยืน ทั้งนี้ โมเดลดังกล่าวได้รับการยอมรับจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้องว่าสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาและแก้ไขปัญหาการบริหารกลุ่มออมทรัพย์ได้อย่างเหมาะสมในระดับชุมชน Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-10-10T00:00:00Z ปรียชาติ โชติทอง ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ วาสนา จาตุรัตน์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1106 2025-09-05T03:45:32Z 2568-09-05T00:00:00Z

Title: การพัฒนาการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลของกองทุนสวัสดิการชุมชน เทศบาลนครสุราษฎร์ธานี อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ปรียชาติ โชติทอง; ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลของกองทุนสวัสดิการชุมชน 2) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการบริหารจัดการกองทุนสวัสดิการชุมชน และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลของกองทุนสวัสดิการชุมชนเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี ใช้รูปแบบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน การวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากสมาชิกกองทุนสวัสดิการชุมชน โดยใช้สูตรทาโร่ยามาเน่ จำนวน 380 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบง่าย การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้างกับคณะกรรมการบริหารกองทุนสวัสดิการชุมชน จำนวน 10 คน คณะผู้บริหารและเจ้าหน้าที่จำนวน 4 คน และผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านกองทุนสวัสดิการชุมชนจำนวน 3 คน ใช้วิธีแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์แบบสรุปอุปนัย ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลอยู่ในระดับมาก โดยหลักนิติธรรมอยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือหลักคุณธรรม หลักความคุ้มค่า หลักความโปร่งใส หลักความรับผิดชอบ และหลักการมีส่วนร่วม ตามลำดับ 2) ปัญหาและอุปสรรคพบว่า เกิดความไม่ชัดเจนของข้อระเบียบ การรับสิทธิซ้ำซ้อน การเปิดเผยข้อมูลยังไม่ได้มาตรฐาน การสื่อสารผ่านสื่อออนไลน์มีข้อจำกัดในกลุ่มผู้สูงอายุและกลุ่มเปราะบาง ภาระงานส่วนตัวของคณะกรรมการ และการขาดค่าตอบแทนลดแรงจูงใจ รวมถึงการพึ่งพาเจ้าหน้าที่ในการบริหาร และ 3) แนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลพบว่า จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน การทำงานอย่างเปิดเผย โปร่งใส และตรวจสอบได้ เพื่อให้กองทุนตอบสนองความต้องการของสมาชิกได้อย่างยั่งยืน การปรับปรุงระเบียบข้อบังคับให้ทันสมัย นำเทคโนโลยีมาใช้ในการจัดการข้อมูลและสื่อสาร รวมถึงการสร้างความเข้มแข็งในการพึ่งพาตนเอง และการมีส่วนร่วม ของชุมชนตั้งแต่การวางแผนจนถึงการติดตามงบประมาณ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างความไว้วางใจ นอกจากนี้ การสนับสนุนจากภาครัฐและท้องถิ่นช่วยเสริมศักยภาพในการให้บริการและตอบสนองความต้องการของสมาชิก Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-09-05T00:00:00Z จุฑามาศ กุลทอง จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1105 2025-08-04T08:01:00Z 2568-08-04T00:00:00Z

Title: ปัญหาทางกฎหมายในการควบคุมราคารับซื้อผลิตผลทุเรียนตามมาตรฐานสินค้าเกษตร Authors: จุฑามาศ กุลทอง; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพปัญหา และแนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับการกำกับมาตรฐาน และควบคุมราคาการรับซื้อผลิตผลทุเรียน (2) มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการกำกับมาตรฐานสินค้าเกษตร และการควบคุมราคารับซื้อผลิตผลทุเรียน (3) วิเคราะห์และเสนอแนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมมาตรการกฎหมายในการควบคุมราคารับซื้อผลิตผลทุเรียนตามมาตรฐานสินค้าเกษตร ด้วยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพจากการศึกษาเอกสาร ผลการศึกษาพบว่า พระราชบัญญัติว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ พ.ศ. 2542 มาตรา 29 ได้ให้อำนาจแก่คณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ในการออกประกาศเพื่อควบคุมราคาสินค้าและบริการ ประกอบกับพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. 2551 ให้อำนาจคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรในการรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตร แต่คณะกรรมการดังกล่าวยังไม่ได้ดำเนินการตามกฎหมายดังกล่าว ผู้ศึกษามีข้อเสนอแนะว่า ในเชิงนโยบาย คณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ต้องออกประกาศกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตรทุเรียนมาใช้เป็นฐานในการกำหนดราคารับซื้อผลิตผลทุเรียน สำหรับข้อเสนอแนะในเชิงกฎหมาย คณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ต้องออก “ประกาศคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ว่าด้วย การกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการที่ถือว่าเป็นการทำให้ราคาต่ำเกินสมควร หรือสูงเกินสมควร หรือทำให้เกิดความปั่นป่วนซึ่งราคาของสินค้าทุเรียน ตามมาตรา 29 แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ พ.ศ. 2542 พ.ศ. ....” มาใช้เป็นหลักเกณฑ์ในการกำหนดราคารับซื้อผลิตผลทุเรียนของล้งทุเรียนเพื่อให้เกิดความเป็นธรรมทางการค้า Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-08-04T00:00:00Z ยุภาวดี แสงสุวรรณ์ ธุวพล ทองอินทราช วาสนา จาตุรัตน์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1104 2025-07-04T01:17:28Z 2568-07-01T00:00:00Z

Title: ผลสัมฤทธิ์ของนโยบายการบริหารพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2566 - 2567 กรณีศึกษา หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 45 ตำบลตันหยงมัส อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส Authors: ยุภาวดี แสงสุวรรณ์; ธุวพล ทองอินทราช; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) นโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้2) กระบวนการปฏิบัติตามนโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ 3) ผลสัมฤทธิ์ของนโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2566-2567 กรณีศึกษา หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 45 ตำบลตันหยงมัสอำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกจากข้าราชการและบุคลากรที่ปฏิบัติงานในพื้นที่ของหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 45 จำนวน 8 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและสรุปเชิงพรรณนาเพื่อหาข้อสรุปเกี่ยวกับผลสัมฤทธิ์ของนโยบายการบริหารพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้พ.ศ. 2566 - 2567 ของหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 45ตำบลตันหยงมัส อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส ผลการวิจัยพบว่า 1) นโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ งานควบคุมพื้นที่รักษาความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินและการบังคับใช้กฎหมายความมั่นคงของประชาชนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ เป็นปัจจัยสำคัญลำดับแรกในสถานการณ์ความขัดแย้งในพื้นที่ 2) กระบวนการปฏิบัติตามนโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ งานบูรณาการด้านความมั่นคงทางทหารความมั่นคงเจ้าหน้าที่รัฐ ทั้งพลเรือน ตำรวจ ทหาร ต้องมีขีดความสามารถในการปฏิบัติทางยุทธวิธีเพื่อให้สามารถตอบโต้และต่อต้านการปฏิบัติของกลุ่มผู้ก่อการร้ายได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตลอดจนสามารถป้องกันตนเองและประชาชนให้รอดพ้นจากการก่อเหตุการณ์ 3) ผลสัมฤทธิ์ของนโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ก่อให้เกิดการพัฒนาการบริหารจัดการทั้งบูรณาการการทำงานของรัฐทุกระดับ ทั้งมิติงานด้านความมั่นคงและมิติงานด้านการพัฒนาของการปฏิบัติงานในพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้ Description: การค้นคว้าอิสระหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-07-01T00:00:00Z ชัชวาล ดำคำ ธุวพล ทองอินทราช อมร หวังอัครางกูร http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1103 2025-06-09T03:34:10Z 2568-06-01T00:00:00Z

Title: แนวทางการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำ ขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร Authors: ชัชวาล ดำคำ; ธุวพล ทองอินทราช; อมร หวังอัครางกูร Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการประจำกับข้าราชการการเมืองขององค์การบริหารส่วนตำบล 2) วิเคราะห์ปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำ 3) เสนอแนวทางพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร กำหนดรูปแบบเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการวิจัยจำนวน 20 คน ประกอบด้วยข้าราชการการเมืองจำนวน 10 คน ข้าราชการประจำ จำนวน 10 คน เก็บข้อมูลการสัมภาษณ์เชิงลึกและนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์และสรุปเชิงพรรณนา เพื่อหาข้อสรุปเกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำของ องค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำ ในอำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร มีความสัมพันธ์แบบร่วมมือกันทำงานเพื่อพัฒนาท้องถิ่น โดยข้าราชการการเมืองจะกำหนดทิศทางและนโยบาย ขณะที่ข้าราชการประจำจะช่วยดำเนินงานตามนโยบายเหล่านั้นเพื่อให้เกิดประสิทธิผลสูงสุดในการให้บริการประชาชน 2) ปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำ ได้แก่ ความเข้าใจบทบาทที่ไม่ตรงกัน,การสื่อสารไม่ชัดเจน, ขาดการสนับสนุนทรัพยากร, การเปลี่ยนแปลงนโยบายบ่อย, การแทรกแซงงานประจำ, และการขาดความโปร่งใส ซึ่งส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพในการบริหารงานและการพัฒนาชุมชน และ 3) การพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำในองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอท่าแซะ ควรเน้นการสร้างความเข้าใจในบทบาท, การสื่อสารที่เปิดเผย, การพัฒนาทักษะร่วมกัน, การส่งเสริมการเข้าร่วมของบุคลากร, และการสร้างบรรยากาศการทำงานที่เป็นมิตร เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร Description: การค้นคว้าอิสระหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-06-01T00:00:00Z พันธ์เทพ ดอนพต อมร หวังอัครางกูร ธุวพล ทองอินทราช http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1102 2025-06-07T07:13:32Z 2568-05-31T00:00:00Z

Title: แนวทางการบริหารจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: พันธ์เทพ ดอนพต; อมร หวังอัครางกูร; ธุวพล ทองอินทราช Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาแนวทางการบริหารจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) เพื่อศึกษาความต้องการของประชาชนในการจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี 3) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลวิจัยจำนวน 15 คน เป็นข้าราชการการเมือง จำนวน 2 คน ข้าราชการประจำและรัฐวิสาหกิจ จำนวน 3 คน ภาคเอกชน 5 คน ประธานชุมชน จำนวน 1 คน และกรรมการชุมชุน จำนวน 4 คน โดยกระบวนการเก็บข้อมูลเชิงลึกนำข้อมูลที่ได้มาสรุปเชิงพรรณนาเพื่อหาข้อสรุปเกี่ยวกับแนวทางการบริหารจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ผลการวิจัย พบว่า 1) การบริหารจัดการบริการสาธารณะของเทศบาลเมืองท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ยังขาดการลำดับความสำคัญในการจัดบริการสาธารณะที่ควรมีการเตรียมการล่วงหน้าหรือควรมีการพิจารณาถึงความจำเป็นเร่งด่วน 2) ความต้องการประชาชนต้องการให้เทศบาลเมืองท่าข้าม แก้ไขปัญหาความเดือดร้อนในเรื่องการวางระบบสาธารณูปโภค และแก้ปัญหาระบบการระบายน้ำให้ได้มาตรฐานบริเวณพื้นที่หลายแห่งในเขตเทศบาลเมืองท่าข้าม มีน้ำท่วมขังเมื่อเกิดฝนตกหนักระบบการระบายน้ำยังไม่ดีเท่าที่ควรเนื่องจากเศษขยะมูลฝอยอุดตันท่อระบายน้ำทำให้น้ำไหลไม่สะดวก และการจัดบริการสาธารณะขาดคุณภาพขาดความชัดเจนไม่มีการวางแผนในการทำงาน 3) แนวทางการจัดการบริการสาธารณะในการแก้ไขปัญหาที่สำคัญ คือการไม่เปิดโอกาสให้ประชาชนในท้องถิ่นได้เข้ามามีส่วนร่วมในการเสนอนโยบายเพื่อแก้ปัญหาในพื้นที่อย่างทั่วถึงเกี่ยวกับการดำเนินงานการให้บริการสาธารณะแก่ประชาชน ฉะนั้นเทศบาลเมืองท่าข้ามจึงควรมีการปรับแนวทางการบริหารกิจการสาธารณะในรูปแบบใหม่ ๆให้ทันต่อเหตุการณ์ เพื่อพัฒนาการบริการสาธารณะให้มีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นและเพิ่มขีดความสามารถในการแก้ไขปัญหา เช่น แนวทางการทำงานในลักษณะของเครือข่ายที่เป็นการทำงานร่วมมือกันระหว่างเทศบาลประชาชนและหน่วยงานต่าง ๆ เพื่อการบริการสาธารณะที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลต่อไป Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-05-31T00:00:00Z เบญจมาศ แก้วพรหมดำ อัญชลี แสงอาวุธ สิริสวัสช์ ทองก้านเหลือง http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1101 2025-03-31T09:29:21Z 2568-03-28T00:00:00Z

Title: การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองเพื่อส่งเสริม กระบวนการทางภูมิศาสตร์ เรื่อง ทวีปเอเชีย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเมืองสุราษฎร์ธานี Authors: เบญจมาศ แก้วพรหมดำ; อัญชลี แสงอาวุธ; สิริสวัสช์ ทองก้านเหลือง Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง เรื่อง ทวีปเอเชีย ใหมีประสิทธิภาพ (E1E2) ตามเกณฑมาตรฐานที่กำหนด 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่ใชชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง และการจัดการเรียนรูแบบปกติ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง ทวีปเอเชีย โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง โดยมี 2 กลุ่มทดลอง ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม ทั้งกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง จำนวน 2 ชุด 2) แผนการจัดการเรียนรู้แบบปกติ จำนวน 4 แผน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 30 ข้อ มีค่าความยากและค่าอำนาจจำแนก อยู่ระหว่าง 0.20-0.77 ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.81 4) แบบวัดความพึงพอใจนักเรียนที่เรียนโดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ไดแก่ ค่ารอยละ ค่าเฉลี่ย สวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติที่เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มตัวอย่างสองกลุ่มที่เป็นอิสระจากกัน ผลการวิจัยพบวา 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง มีประสิทธิภาพโดยรวมเท่ากับ 89.83/88.44 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองหลังเรียน (𝜇 = 27.10,  = 2.84) สูงกว่านักเรียนที่เรียนโดยการจัดการเรียนรูแบบปกติ (𝜇 = 18.33,  = 2.29) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่เรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองอยู่ในระดับมาก (𝜇 = 4.51,  = 0.54) Description: การาค้นคว้าอิสระหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-03-28T00:00:00Z ขนิษฐา เหงี่ยมไพศาล สิทธิกร ศักดิ์แสง http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1100 2025-02-24T06:20:23Z 2568-02-21T00:00:00Z

Title: ปัญหาการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นศาลโดยผู้ประนีประนอม: กรณีศึกษาในศาลจังหวัดเกาะสมุย Authors: ขนิษฐา เหงี่ยมไพศาล; สิทธิกร ศักดิ์แสง Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดทฤษฎีและกฎหมายที่เกี่ยวข้องที่มีผลต่อการดำเนินการไกล่เกลี่ยกับข้อพิพาททางแพ่งในศาล 2) ศึกษาวิเคราะห์ปัญหาที่มีผลต่อการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาลโดยผู้ประนีประนอม : กรณีศึกษาในศาลจังหวัดเกาะสมุย และ 3) หาแนวทางในการพัฒนาการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาลโดยผู้ประนีประนอมในศาลจังหวัดเกาะสมุย การศึกษานี้ได้ใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาและการวิเคราะห์เอกสารทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทและจากการสังเกตุ ผลการศึกษาพบว่า สิ่งที่มีปัญหาในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาล คือกฎหมายบางข้อไม่สนับสนุนการไกล่เกลี่ยในศาลอย่างเต็มที่ทำให้การไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาลยังมีปัญหาข้อกฎหมายที่ควรปรับปรุงแก้ไข จำนวนทุนทรัพย์ที่ต้องไกล่เกลี่ยสูงมักไกล่เกลี่ยได้ยาก คู่พิพาทไม่มีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ไม่ทราบวัตถุประสงค์และประโยชน์ของการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทจึงไม่ให้ความยอมรับและความร่วมมือในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทเท่าที่ควร ชาวต่างชาติมักจะระแวงไม่ไว้วางใจและไม่มีความเข้าใจในกระบวนการยุติธรรมของไทยและมีปัญหาเรื่องภาษาที่ทำให้การเจรจาไกล่เกลี่ยเป็นไปได้ด้วยความลำบากและใช้เวลานาน บทบาทของทนายความที่ให้น้ำหนักไปในการว่าความมากกว่าการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ผู้ประนีประนอมยังขาดคุณลักษณะบางประการที่ส่งเสริมการไกล่เกลี่ยให้มีมีประสิทธิภาพได้มากยิ่งขึ้น ข้อเสนอแนะ ควรแก้ไขข้อกำหนดศาลฎีกากับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นศาลให้สนันสนุนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นศาลโดยผู้ประนีประนอม ควรตั้งผู้ประนีประนอมเป็นคณะในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทที่มีทุนทรัพย์สูง ควรส่งเสริมให้ทนายความสนับสนุนการไกล่เลกี่ยข้อพิพาทในศาล ควรมีล่ามที่เชี่ยวชาญในการแปลภาษาที่เกี่ยวกับศัพท์ทางกฎหมาย และควรส่งเสริมให้ผู้ประนีประนอมในศาลได้พัฒนาศักภาพอย่างสม่ำเสมอ เพื่อการพัฒนาการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นศาลโดยผู้ประนีประนอม Description: การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพัฒนากระบวนการยุติธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-02-21T00:00:00Z ณภพร นพสุวรรณ อัคคกร ไชยพงษ์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1099 2025-02-24T06:15:12Z 2568-02-21T00:00:00Z

Title: มาตราการในการป้องกันภัยอาชญากรรมทางเทคโนโลยี กรณีศึกษา การหลอกลวงให้โอนเงินทางออนไลน์ในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ณภพร นพสุวรรณ; อัคคกร ไชยพงษ์ Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบของอาชญากรรมทางเทคโนโลยีในกรณีการหลอกลวงให้โอนเงินออนไลน์ในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) เพื่อศึกษาบทบาทของรัฐในการป้องกันอาชญากรรมทางเทคโนโลยี กรณีศึกษา การหลอกลวงให้โอนเงินทางออนไลน์และ 3) เพื่อศึกษามาตราการในการป้องกันอาชญากรรมทางเทคโนโลยี กรณีศึกษา การหลอกลวงให้โอนเงินทางออนไลน์ การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยวิเคราะห์จากเอกสาร การวิจัยแบบตีความ และการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้เสียหายจากการหลอกลวงออนไลน์ จำนวน 7 ราย ผลการศึกษาพบว่า 1) รูปแบบการหลอกลวงออนไลน์ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการแอบอ้างเป็นเจ้าหน้าที่ธนาคาร ตำรวจ หน่วยงานขนส่ง และบริษัทต่าง ๆ เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ และใช้เทคนิคเร่งรัดหรือข่มขู่เหยื่อให้โอนเงิน รวมถึงการใช้โปรไฟล์ปลอมบนแพลตฟอร์มการลงทุน พบว่า มีรูปแบบการหลอกลวงถึง 12 ประเภท นอกจากนี้ 2) บทบาทของรัฐในการป้องกันอาชญากรรมทางเทคโนโลยีในรูปแบบการหลอกลวงให้โอนเงินออนไลน์ เกี่ยวข้องกับการพัฒนากฎหมายเฉพาะทาง การเสริมทักษะเจ้าหน้าที่ และการสร้างความตระหนักรู้แก่ประชาชน เพื่อป้องกันและลดความเสี่ยงจากอาชญากรรมทางเทคโนโลยี นอกจากนี้ รัฐยังต้องประสานความร่วมมือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวดเพื่อสร้างมาตรการป้องกันที่มีประสิทธิภาพและยั่งยืน ดังนั้น 3) มาตรการป้องกันควรเน้นการสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศ เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและสนับสนุนทางกฎหมาย ช่วยให้การสืบสวนและดำเนินคดีมีประสิทธิภาพ การฝึกอบรมบุคลากร และการให้ข้อมูลผ่านสื่อออนไลน์และสื่อสาธารณะ เพื่อเพิ่มความตระหนักรู้ จะช่วยลดความเสี่ยงของการหลอกลวงทางออนไลน์ได้ การศึกษาครั้งนี้จึงข้อเสนอแนะเชิงนโยบายมี 7 ข้อ ได้แก่ 1) เพิ่มการรณรงค์สร้างความตระหนักรู้แก่ประชาชน 2) จัดตั้งศูนย์ประสานงานท้องถิ่น 3) สนับสนุนการทำงานร่วมกันระหว่างหน่วยงานรัฐ 4) พัฒนาทักษะด้านความปลอดภัยไซเบอร์ของบุคลากร 5) จัดตั้งกองทุนสนับสนุนการวิจัยเครื่องมือป้องกันอาชญากรรมทางเทคโนโลยี 6) ส่งเสริมการรายงานเหตุอาชญากรรมทางออนไลน์ผ่านช่องทางที่เข้าถึงง่าย และ 7) พัฒนาระบบเฝ้าระวังชุมชนผ่านความร่วมมือกับหน่วยงานรัฐและเอกชน Description: การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนากระบวนการยุติธรรม

2568-02-21T00:00:00Z อินทิรา เอื้องาน จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1095 2025-02-20T07:09:47Z 2568-02-14T00:00:00Z

Title: ปัญหาทางกฎหมายในการรอการลงโทษแทนโทษจำคุก Authors: อินทิรา เอื้องาน; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความเป็นมา แนวคิด และกฎหมายเกี่ยวกับการรอการลงโทษ แทนโทษจำคุกทั้งของประเทศไทยและต่างประเทศ และ 2) มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการหักวันคุมขังออกจากโทษในคดีรอการลงโทษ เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ ด้วยการศึกษาค้นคว้าข้อมูลจาก หนังสือ ตำรา บทความวิชาการ พระราชบัญญัติ คำพิพากษาศาลฎีกาและข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ โดยนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ สังเคราะห์ และเปรียบเทียบกับกฎหมายต่างประเทศ ใช้วิธีเรียบเรียงแบบพรรณนาความ ผลการศึกษาพบว่า 1) การรอการลงโทษเป็นหนึ่งในมาตรการทางกฎหมายที่ได้รับการพิจารณาอย่างกว้างขวาง ในหลายประเทศ ได้แก่ สาธารณรัฐฝรั่งเศส ประเทศญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกา เพื่อลดการพึ่งพาการใช้โทษจำคุก โดยเฉพาะในกรณีของผู้กระทำผิดที่ไม่รุนแรง แนวคิดหลักของมาตรการนี้คือ การเลี่ยงการควบคุมตัวในเรือนจำที่อาจส่งผลกระทบเชิงลบและผลกระทบต่อครอบครัวและชุมชน การใช้มาตรการรอการลงโทษยังช่วยลดความแออัดในเรือนจำ และส่งเสริมการฟื้นฟูผู้กระทำผิดให้กลับเข้าสู่สังคมได้อย่างมีคุณภาพ และการรอการลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญาของไทย มีข้อจำกัดในหลายประการ โดยเฉพาะในกรณีที่ผู้กระทำผิดเคยรับโทษจำคุกมาก่อน ซึ่งทำให้จำเลยไม่สามารถได้รับการรอการลงโทษอีกครั้ง แม้จะกลับตัวเป็นคนดีและไม่เคยก่ออาชญากรรมร้ายแรง การจำกัดนี้นำไปสู่ความไม่เป็นธรรมและขาดโอกาสในการแก้ไขพฤติกรรมของผู้กระทำผิดในขณะที่ผู้กระทำผิดที่หลบหนีจนพ้นโทษ หรือผู้ที่ไม่เคยต้องโทษจำคุกยังคงได้รับสิทธิ์ในการรอการลงโทษ นอกจากนี้ การหักวันคุมขังก่อนศาลพิพากษาในคดีที่มีการรอการลงโทษยังคงขาดความชัดเจน ทำให้เกิดปัญหาในการบังคับใช้กฎหมาย เนื่องจากในบางกรณีผู้กระทำผิดอาจได้รับโทษซ้ำซ้อน หรือถูกจำกัดสิทธิเสรีภาพโดยไม่จำเป็น และ 2) มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการหักวันคุมขังของผู้กระทำผิดก่อนการพิพากษาในคดีที่ศาลรอการลงโทษเป็นประเด็นที่ยังคงขาดความชัดเจนในกระบวนการยุติธรรมของประเทศไทย ความไม่ชัดเจนนี้ส่งผลให้เกิดปัญหาด้านการบังคับใช้กฎหมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่ผู้กระทำผิดได้รับการรอการลงโทษ แต่ในระหว่างนั้นอาจเกิดคดีความใหม่ขึ้น ทำให้ต้องบังคับใช้โทษจากคดีก่อนร่วมกับโทษในคดีใหม่ ซึ่งบางครั้งอาจนำไปสู่การลงโทษซ้ำซ้อนและการจำกัดสิทธิเสรีภาพเกินความจำเป็น ผู้ศึกษาจึงมีข้อเสนอแนะให้แก้ประมวลกฎ หมายอาญามาตรา 56 โดยกำหนดเงื่อนไขการรอการลงโทษผู้ที่ได้รับโทษจำคุกมาก่อน โดยมีเงื่อนไขของกำหนดระยะเวลาในการรอการลงโทษไว้ตามประมวลกฎหมายอาญาสาธารณรัฐฝรั่งเศส หรือโทษจำคุกล่วงเลยมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปี ตามประมวลกฎหมายประเทศญี่ปุ่น และควรมีบทบัญญัติที่ชัดเจนเกี่ยวกับการหักวันคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุก เพื่อป้องกันการลงโทษซ้ำซ้อน และสร้างความเป็นธรรมให้แก่ผู้กระทำผิดที่ต้องเผชิญกับกระบวนการยุติธรรม Description: การค้นคว้าอิสระหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-02-14T00:00:00Z พงษ์พิทักษ์ เหล็กชูชาติ อัคคกร ไชยพงษ์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1094 2025-02-20T07:05:22Z 2568-02-14T00:00:00Z

Title: ปัญหาทางกฎหมายว่าด้วยการแจ้งสิทธิและข้อมูลของผู้เสียหายในคดีอาญา Authors: พงษ์พิทักษ์ เหล็กชูชาติ; อัคคกร ไชยพงษ์ Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพปัญหาการคุ้มครองการแจ้งสิทธิและข้อมูลให้กับผู้เสียหายในคดีอาญา 2) กฎหมายต่างประเทศเกี่ยวกับการแจ้งสิทธิและข้อมูลให้กับผู้เสียหายในคดีอาญา 3) เสนอแนะแนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายเพื่อรับรองสิทธิการได้รับแจ้งสิทธิและข้อมูลให้กับผู้เสียหายในคดีอาญา โดยอาศัยวิธีการศึกษาเชิงคุณภาพจากการศึกษาเอกสาร ได้แก่ กฎหมาย หนังสือตำรา บทความวิชาการ และข้อมูลสืบค้นออนไลน์ นำข้อมูลจากการศึกษามาวิเคราะห์อภิปรายผลด้วยวิธีการเรียบเรียงในรูปแบบพรรณนาความ ผลการศึกษาพบว่า 1) ประเทศไทยร่วมลงนามผูกพันปฏิญญาสากลว่าด้วยหลักความยุติธรรมขั้นพื้นฐานสำหรับเหยื่ออาชญากรรมและการใช้อำนาจโดยมิชอบ ค.ศ. 1985 โดยข้อ 6 (เอ) ได้รับรองสิทธิการได้รับการแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบของผู้เสียหายในคดีอาญาไว้ กล่าวคือ การแจ้งให้ผู้เสียหายทราบถึงบทบาทและสิทธิของตน กำหนดเวลา และความคืบหน้าการดำเนินการทางคดี แต่ทว่าในปัจจุบันการอนุวัตสิทธิของประเทศไทยเกี่ยวกับหลักประกันสิทธิของผู้เสียหายในการได้รับแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบในคดีอาญาไม่ปรากฏการรับรองสิทธิไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 คงปรากฏการรับรองการแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบไว้อย่างไม่ครอบคลุมในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเท่านั้น 2) กฎหมายต่างประเทศเกี่ยวกับการแจ้งสิทธิ และข้อมูลให้กับผู้เสียหายในคดีอาญา ประมวลกฎหมายแห่งสหรัฐอเมริกา เรื่องที่ 18 บทบัญญัติที่ 3776 ข้อ (เอ) ได้บัญญัติรับรองเป็นหลักประกันสิทธิให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการยุติธรรมทางอาญาในทุกชั้นกระบวนการ จะต้องแจ้งให้ผู้เสียหายทราบถึงสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบในคดีอาญา อาทิ ในชั้นสอบสวนคดีแจ้งให้ทราบถึงสิทธิของผู้เสียหายที่พึงได้รับจากรัฐ ในชั้นพนักงานอัยการ แจ้งให้ทราบถึงความเป็นไปของคดี ในชั้นศาล แจ้งให้ทราบถึงกระบวนพิจารณาคดีและผลทางคดี ในชั้นบังคับโทษ แจ้งผลการบังคับโทษจำคุกและการปล่อยตัวผู้กระทำผิด เป็นต้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี รับรองสิทธิการแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบของผู้เสียหายไว้เช่นกัน อาทิ ในชั้นสอบสวนคดี กำหนดให้พนักงานสอบสวนต้องแจ้งถึงรายละเอียดแห่งคดี (มาตรา 48) ในชั้นพนักงานอัยการ กำหนดให้แจ้งผลทางคดี กรณีสั่งไม่ฟ้องคดี (มาตรา 171) เป็นต้น 3) แนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายเพื่อรับรองสิทธิการได้รับแจ้งสิทธิและข้อมูลให้กับผู้เสียหายในคดีอาญา ควรนำเอาแบบอย่างความคุ้มครองสิทธิการได้รับแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบของผู้เสียหายตามแบบอย่างกฎหมายของต่างประเทศมาปรับใช้ ดังนี้ (1) แก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 68 วรรคท้าย เป็นว่า “รัฐพึงจัดให้มีการแจ้งสิทธิและขั้นตอนกระบวนการยุติธรรมทางอาญาให้ผู้เสียหายพึงทราบตั้งแต่กระบวนการสอบสวน การสั่งคดี การพิจารณาคดีและการบังคับโทษ ทั้งนี้ วิธีการและรายละเอียดให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ” (2) แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ให้มีการกระบวนการแจ้งสิทธิและข้อมูลอันพึงทราบให้แก่ผู้เสียหายในทุกชั้นกระบวนการ ได้แก่ ชั้นสอบสวนคดี ชั้นสั่งคดี ชั้นพิจารณาคดี และชั้นบังคับโทษ Description: การค้นคว้าอิสระหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-02-14T00:00:00Z ธิดาพันธ์ ซุ้นหิรัญ วรรณวิชณีย์ ทองอินทราช http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1093 2025-02-20T06:52:14Z 2568-02-14T00:00:00Z

Title: ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ซื้อผลิตภัณฑ์ เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพในจังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ธิดาพันธ์ ซุ้นหิรัญ; วรรณวิชณีย์ ทองอินทราช Abstract: การศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ซื้อผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพในจังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 400 คน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามออนไลน์ โดยวิเคราะห์ด้วยสถิติการถดถอยอย่างง่าย (Regression Analysis) ซึ่งพบว่า ผู้บริโภคส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงที่มีอายุระหว่าง 21-29 ปี มีสถานภาพโสด และมีการศึกษาอยู่ในระดับส่วนใหญ่อยู่ในระดับปริญญาตรี ทั้งนี้ผู้บริโภคให้ความสำคัญกับปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 4 ด้านอยู่ในระดับมากที่สุด (𝑥̅=4.28) โดยในด้านผลิตภัณฑ์พบว่าผู้บริโภคให้ความสำคัญกับเรื่องตรารับรองมาตรฐานด้านคุณภาพที่แสดงบนฉลากมากที่สุด (𝑥̅=4.54) ส่วนด้านราคาพบว่าผู้บริโภคให้ความสำคัญกับราคาเหมาะสมกับคุณภาพของเครื่องดื่มมากที่สุด (𝑥̅=4.54) ในด้านช่องทางการจัดจำหน่ายพบว่าผู้บริโภคคำนึกถึงความสะดวกในการสั่งซื้อผ่านหลายช่องทางมากที่สุด (𝑥̅=4.28) และด้านส่งเสริมการตลาดพบว่าผู้บริโภคให้ความสำคัญกับการโฆษณาผ่านสื่อออนไลน์และออฟไลน์ โดยใช้บุคคลที่มีชื่อเสียงมากที่สุด (𝑥̅=4.17) และการทดสอบสมมุติฐานพบว่า ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ ราคา และช่องทางการจัดจำหน่าย ส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ซื้อผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ซึ่งสามารถพยากรณ์ผลได้ร้อยละ 53.30 (Adjusted R Square = 0.533) สามารถเขียนสมการพยากรณ์ได้ดังนี้ Y = 1.232 + 0.180 (X1) + 0.338 (X2) + 0.188 (X3) ซึ่งตัวแปร X1 คือ ด้านผลิตภัณฑ์ X2 คือ ด้านราคา และ X3 คือ ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ส่วนการส่งเสริมทางการตลาดไม่ส่งผลต่อการรับรู้ของผู้ซื้อ Description: กาค้นคว้าอิสระหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-02-14T00:00:00Z จิรัชย์ พูนเอียด ยกสมน เจ๊ะเฮง http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1092 2025-02-20T06:49:12Z 2568-02-14T00:00:00Z

Title: ส่วนประสมทางการตลาดของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ด ในอำเภอเกาะสมุย ภายใต้สถานการณ์ความปกติใหม่ Authors: จิรัชย์ พูนเอียด; ยกสมน เจ๊ะเฮง Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาลักษณะส่วนบุคคลและพฤติกรรมผู้บริโภค ธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ดในอำเภอเกาะสมุย ภายใต้สถานการความปกติใหม่ 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบกลยุทธ์ส่วนประสมทางด้านการตลาด 7Ps ของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ดในอำเภอเกาะสมุย ภายใต้สถานการความปกติใหม่ จำแนกตามลักษณะส่วนบุคคล 3) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบกลยุทธ์ส่วนประสมทางด้านการตลาด 7P’s ของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ดในอำเภอเกาะสมุย ภายใต้สถานการความปกติใหม่ จำแนกตามพฤติกรรมผู้บริโภค การศึกษาได้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยเก็บข้อมูลจากผู้ประกอบการธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ดจำนวน 400 ตัวอย่าง โดยการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก (Convenience Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม (Questionnaire) และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ใช้ ค่าสถิติ t (t-test) และ ค่าสถิติ F (F-test) ผลการวิจัยพบว่าปัจจัยด้านส่วนประสมทางการตลาด 7P’s มีความสำคัญอย่างมากต่อความอยู่รอดของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ด โดยเฉพาะปัจจัยด้านบุคคล (People) ราคา (Price) และการจัดจำหน่าย (Place) ที่ได้รับการตอบรับในเชิงบวกจากผู้บริโภค นอกจากนี้ การเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลของผู้บริโภค เช่น เพศและอายุ ยังพบว่ามีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคและความอยู่รอดของธุรกิจ โดยเพศหญิงมีแนวโน้มให้ความสำคัญกับคุณภาพและราคา ในขณะที่กลุ่มอายุที่แตกต่างกันมีผลต่อความพึงพอใจต่อผลิตภัณฑ์ ทั้งนี้ผลการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการปรับกลยุทธ์การตลาดให้สอดคล้องกับความต้องการและพฤติกรรมของผู้บริโภค เพื่อเสริมสร้างความอยู่รอดของธุรกิจอาหารสตรีทฟู้ดในสถานการณ์ที่ท้าทาย ซึ่งสามารถเป็นแนวทางในการพัฒนาธุรกิจให้มีความยั่งยืนในอนาคต Description: การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-02-14T00:00:00Z วีรยุทธ สังข์สกุล ไชยวัฒน์ เผือกคง วาสนา จาตุรัตน์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1089 2025-01-03T02:54:36Z 2568-01-03T00:00:00Z

Title: การพัฒนาประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านในเขตพื้นที่ อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: วีรยุทธ สังข์สกุล; ไชยวัฒน์ เผือกคง; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน 2) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน และ 3) หาแนวทางในการพัฒนาประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน ในเขตพื้นที่อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี กำหนดรูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชนในพื้นที่อำเภอดอนสักจำนวน 400 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้วิธีการสนทนากลุ่มจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 40 คน ประกอบด้วย เจ้าหน้าที่ปกครอง 10 คน อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน 10 คน ปราชญ์ชาวบ้าน 5 คน แกนนำชาวบ้าน 10 คน และนักวิชาการ 5 คน เพื่อหาแนวทางในการพัฒนาประสิทธิผลในการปฏิบัติงานตามอำนาจหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและสร้างข้อสรุป ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อยดังนี้ ด้านคุณลักษณะความเป็นผู้นำและด้านการทรงงานในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ด้านความพึงพอใจต่อพฤติกรรมในฐานะผู้ช่วยเหลือนายอำเภอและหัวหน้าราษฎร และด้านการปฏิบัติหน้าที่ตามนโยบายสำคัญของรัฐบาล 2) ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อยดังนี้ ด้านการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ ด้านการมีส่วนร่วมในการดำเนินการ ด้านการมีส่วนร่วมในการรับผลประโยชน์ และด้านการมีส่วนร่วมในการประเมินผล และ 3) แนวทางในการพัฒนาประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านมีดังนี้ ควรเพิ่มระยะเวลาในการอบรมหลักสูตรกำนันผู้ใหญ่บ้านมากกว่า 12 วัน มีการติดตามประเมินผลการปฏิบัติงานของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านอย่างสม่ำเสมอ ควรจัดโครงการพัฒนาศักยภาพการเป็นผู้นำ ยึดหลักการ “เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา” นำไปสู่การ “บำบัดทุกข์ บำรุงสุข” ให้กับประชาชน กำนันผู้ใหญ่บ้านต้องมีความซื่อสัตย์สุจริต และมีการพัฒนาตนเองอยู่เสมอ มีสัมพันธ์ที่ดีกับส่วนราชการต่าง ๆ และกำนันผู้ใหญ่บ้านจะต้องนำหลัก “ครองตน ครองคน ครองงาน” ซึ่งเป็นหัวใจหลักของนักปกครองมาใช้ในการปฏิบัติหน้าที่เพื่อให้งานประสบผลสำเร็จ Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-03T00:00:00Z ธนาธิป แซ่เตียว อมร หวังอัครางกูร ไชยวัฒน์ เผือกคง http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1088 2025-01-02T03:26:44Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: การเปลี่ยนผ่านระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ กรณีศึกษา ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: ธนาธิป แซ่เตียว; อมร หวังอัครางกูร; ไชยวัฒน์ เผือกคง Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับความสําเร็จของการใช้ระบบ ปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ 2) ระดับความพึงพอใจของผู้ปฏิบัติงานต่อการเปลี่ยนผ่านระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ 3) แนวทางการพัฒนาการใช้งานระบบปฏิบัติการทางด้านดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ กรณีศึกษา : ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยแบบผสมใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี จํานวน 58 คน โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์กึ่งมีโครงสร้างเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี จํานวน 5 คน วิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยโดยการสังเคราะห์และตีความหาข้อสรุปเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับความสําเร็จของการใช้ระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ โดยรวมอยู่ในระดับมาก ด้านการบริหารจัดการองค์กร มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ด้านทัศนคติ ด้านโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีดิจิทัลในองค์กร และด้านบุคลากร ตามลําดับ 2) ความพึงพอใจของผู้ปฏิบัติงานต่อการเปลี่ยนผ่านระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ โดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลําดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ (1) ประโยชน์ที่ได้รับจากเทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ขององค์กร (2) การให้ความสนับสนุน ช่วยเหลือ ของเพื่อนร่วมงานในการใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ภายในองค์กร (3) เทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ขององค์กรที่ช่วยอํานวยความสะดวก (4) ความน่าเชื่อถือของเทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ที่ใช้งานภายในองค์กร (5) คุณภาพของเทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ภายในองค์กร (6) ความปลอดภัยเกี่ยวกับข้อมูลส่วนตัวต่าง ๆ เมื่อทํางานผ่านระบบขององค์กร (7) ปริมาณงานหลังจากที่ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ขององค์กร และ (8) เทคโนโลยีดิจิทัลและระบบต่าง ๆ ภายในองค์กร ตามลําดับ 3) แนวทางการพัฒนาการใช้งานระบบปฏิบัติการทางด้านดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ คือ (1) ควรให้ความสําคัญในการปลูกฝังวัฒนธรรมการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลให้กับบุคลากรทุกระดับ สื่อสารให้บุคลากรรับทราบวัตถุประสงค์และความสําคัญของการนําเทคโนโลยีดิจิทัลมาประยุกต์ใช้ในการทํางาน (2) สร้างความรู้ความเข้าใจและทัศนคติที่ดี เพื่อช่วยลดปัญหาการต่อต้านการเปลี่ยนแปลงและเตรียมความพร้อมสําหรับการเปลี่ยนผ่านระบบปฏิบัติการทางดิจิทัลขององค์กร (3) ควรมีบุคลากรในสาขาวิชาชีพด้านดิจิทัลและสารสนเทศที่มีคุณภาพและมีปริมาณเพียงพอต่อการให้คําชี้แนะกับบุคลากรทุกภาคส่วน Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z สุกัญญา วัชรมูสิก อมร หวังอัครางกูร วาสนา จาตุรัตน์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1087 2025-01-02T03:22:27Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: บทบาทการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: สุกัญญา วัชรมูสิก; อมร หวังอัครางกูร; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรม 2) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรม และ 3) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาบทบาทการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรม เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากสมาชิกสภาเด็กและเยาวชนเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรการคำนวณตามหลักการของทาโรยามาเน่ จำนวน 394 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ คณะบริหารสภาเด็กและเยาวชนเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี ประธานสภาเด็กและเยาวชนจังหวัดสุราษฎร์ธานี ผู้บริหารเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี ข้าราชการ และเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงาน รวมจำนวน 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้รูปแบบการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรมในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า การรับประโยชน์จากกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ การดำเนินกิจกรรม การติดตามและประเมินผลและการวางแผนและตัดสินใจ ตามลำดับ 2) ปัญหาและอุปสรรคของสภาเด็ก และเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรมคือนโยบายและกิจกรรมของสภาเด็กและเยาวชนถูกกำหนดโดยผู้บริหารและข้าราชการ ทำให้เด็กและเยาวชนขาดบทบาทในการแสดงความคิดเห็น ความหลากหลายของสมาชิก ขาดตัวแทนจากกลุ่มนอกระบบหรือกลุ่มเปราะบาง และขาดพื้นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้และทักษะการพัฒนาสนับสนุนให้เกิดนวัตกรรม ทางสังคม และ 3) ข้อเสนอแนะและแนวทางในการพัฒนาบทบาทการมีส่วนร่วมของสภาเด็กและเยาวชนในการขับเคลื่อนกิจกรรมคือ ต้องเปิดโอกาสให้เด็กและเยาวชนมีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายและกิจกรรมที่ตอบสนองต่อความต้องการของสมาชิก รวมถึง การคัดเลือกสมาชิกที่หลากหลาย การสนับสนุนการคิดเชิงนวัตกรรม และการสร้างบรรยากาศที่เปิดกว้างในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นการสร้างเครือข่ายสนับสนุนจากผู้บริหาร ครู และผู้ปกครอง เพื่อสนับสนุนงบประมาณและทรัพยากร ทั้งนี้ สามารถสังเคราะห์ข้อมูลได้เป็นองค์ความรู้ใหม่ คือ กลไกการพัฒนาบทบาทการมีส่วนร่วมจำเป็นต้องคำนึงถึงการมีส่วนร่วมของสมาชิก ความพร้อมของทรัพยากร และการบูรณาการความร่วมมือระหว่างเด็กและเยาวชน ภาคีเครือข่าย และเทศบาล นำไปสู่การสร้างพื้นที่ปลอดภัย การส่งเสริมทักษะการบริหารจัดการ และการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน และพัฒนาศักยภาพการเป็นผู้นำของเด็กและเยาวชนเพื่อสร้างประโยชน์ให้กับสังคมได้อย่างยั่งยืน Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z สุจิรา กุลศิริ วาสนา จาตุรัตน์ สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1086 2025-01-02T03:18:20Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: แนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการประชาชน ขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: สุจิรา กุลศิริ; วาสนา จาตุรัตน์; สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา 2) เปรียบเทียบคุณภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) หาแนวทางการพัฒนาคุณภาพในการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา กำหนดรูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชนในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา จำนวน 378 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ สถิติทดสอบที และการวิเคราะห์ความแปรปวนทางเดียว การวิจัยเชิงคุณภาพใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบเจาะจงจากผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล หัวหน้าสำนักงานปลัด ผู้อำนวยการกองคลัง และผู้อำนวยการกองช่าง จำนวนทั้งสิ้น 5 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและสร้างข้อสรุป ผลการศึกษาพบว่า 1) คุณภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา ภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านความรวดเร็ว ด้านขั้นตอน ด้านบุคลากร ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก และด้านเทคโนโลยีและอุปกรณ์ 2) ผลการเปรียบเทียบคุณภาพการให้บริการประชาชนจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลพบว่า เพศและอายุที่แตกต่างกันมีความคิดเห็นต่อคุณภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) แนวทางการพัฒนาคุณภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลเคียนซา ประกอบด้วย (1) ด้านความรวดเร็ว กำหนดมาตรฐานเวลาการให้บริการ การให้บริการผ่านช่องทางออนไลน์ จัดตั้งแพลตฟอร์มออนไลน์ที่มีความหลากหลาย (2) ด้านขั้นตอน การรวมขั้นตอนการยื่นเอกสารหลาย ๆ ส่วนไว้ในจุดเดียว (3) ด้านบุคลากร ฝึกอบรมอย่างสม่ำเสมอเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสาร การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า และการบริการด้วยใจ (4) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก จัดสถานที่รอคอยที่สะดวกสบาย มีป้ายบอกทางชัดเจนและเข้าใจง่ายเพื่อลดความสับสน และปรับปรุงพื้นที่ให้บริการให้ทันสมัย และ (5) ด้านเทคโนโลยีและอุปกรณ์ การนำระบบเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้เพื่อเพิ่มความสะดวกและลดขั้นตอน การนำเครื่องมืออัตโนมัติมาใช้เพื่อลดความแออัดของผู้ใช้บริการ Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z สุดาพร ย่องแก้ว ธุวพล ทองอินทราช สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1085 2025-01-02T03:14:03Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: ภาวะผู้นำที่มีบทบาทต่อการพัฒนาชุมชนของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลตำบลวัดประดู่ อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: สุดาพร ย่องแก้ว; ธุวพล ทองอินทราช; สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อความคิดเห็นเกี่ยวกับภาวะผู้นำที่มีบทบาทต่อการพัฒนาชุมชนของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2) เปรียบเทียบปัญหาและอุปสรรคที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำที่มีบทบาทต่อการพัฒนาชุมชนของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เพื่อเป็นแนวทางในการบริหารงานของผู้นำที่มีบทบาทต่อการพัฒนาชุมชนของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลตำบลวัดประดู่ อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชนในเขตเทศบาลตำบลวัดประดู่ จำนวน 393 ราย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที และการวิเคราะห์ความแปรปรวน การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบเจาะจงจากนายกเทศมนตรี ประธานสภา รองปลัดเทศบาล กำนันตำบลวัดประดู่ จำนวนทั้งสิ้น 5 ราย วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและสร้างข้อสรุป ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อความคิดเห็นเกี่ยวกับภาวะผู้นำที่มีบทบาทต่อการพัฒนาชุมชนของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เรียงลำดับจากมากไปหาน้อยดังนี้ ด้านการกระตุ้นความสามารถ ด้านการมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ ด้านลักษณะทางกายภาพ และด้านการสร้าง แรงจูงใจ 2) ผลการ เปรียบเทียบปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำที่มีบทบาทต่อการพัฒนาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า อายุ การศึกษา รายได้ อาชีพ สถานะภาพการสมรส และพื้นที่อยู่อาศัยที่แตกต่างกัน มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) แนวทางในการบริหารงานของผู้นำที่มีบทบาทต่อการพัฒนาชุมชนของผู้บริหาร องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลตำบลวัดประดู่ อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีดังนี้ ด้านการกระตุ้น ความสามารถ ผู้บริหารต้องมีการพัฒนาตนเองทั้งด้านการแสวงหาข้อมูล คิดริเริ่มนำเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาช่วยในการ ปฏิบัติงานเพื่อการแก้ไขปัญหาได้อย่างรวดเร็ว ด้านการมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ มีวิสัยทัศน์นักพัฒนามองการไกลและ สามารถขับเคลื่อนชุมชนไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน ด้านลักษณะทางกายภาพ ผู้บริหารมีความเป็นกันเองสามารถเข้าถึงได้ง่าย มีการเพิ่มช่องทางในการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนเพื่อใช้ประกอบการพัฒนาท้องถิ่น และด้านการสร้างแรงจูงใจ ผู้บริหารมีความเสียสละเพื่อให้การบริหารเป็นผลสำเร็จ ให้ลำดับความสำคัญของงานโดยไม่คำนึงถึงประโยชน์ส่วนตน Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z เกศรินทร์ นามวัชระโสพิศ วาสนา จาตุรัตน์ สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1084 2025-01-02T03:08:52Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: การพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรปฏิบัติงานประจำสำนักงานเทศบาลเมืองนาสาร ในยุคราชการ 4.0 Authors: เกศรินทร์ นามวัชระโสพิศ; วาสนา จาตุรัตน์; สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับทักษะการใช้ดิจิทัลของบุคลากรปฏิบัติงานประจำสำนักงานเทศบาลเมืองนาสาร 2) เปรียบเทียบทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรปฏิบัติงานประจำสำนักงานเทศบาลเมืองนาสาร จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรปฏิบัติงานประจำสำนักงานเทศบาลเมืองนาสารในยุคราชการ 4.0 เป็นการวิจัยแบบผสมผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ เก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรที่ปฏิบัติงานประจำสำนักงานเทศบาลเมืองนาสาร จำนวน 89 คน สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ สถิติทดสอบที และการวิเคราะห์ความแปรปรวน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกด้วยวิธีเจาะจงจากรองนายกเทศมนตรี ปลัดเทศบาลเมืองนาสาร หัวหน้าสำนักปลัด ผู้อำนวยการ กองยุทธศาสตร์และงบประมาณ นักทรัพยากรบุคคล และนักวิชาการคอมพิวเตอร์ จำนวน 6 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า 1) ทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรปฏิบัติงานประจำสำนักงานเทศบาลเมืองนาสารในยุคราชการ 4.0 ภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงตามลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านการใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัล ด้านการขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงด้านดิจิทัล ด้านการพัฒนานวัตกรรมเพื่อการบริการ ด้านการปฏิบัติตามและใช้กฎหมายด้านดิจิทัล และด้านการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อการพัฒนางาน 2) ผลการเปรียบเทียบทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลพบว่า อายุและระดับการศึกษาสูงสุดที่แตกต่างกันมีการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรปฏิบัติงานประจำสำนักงานเทศบาลเมืองนาสารในยุคราชการ 4.0 แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) แนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลของบุคลากรปฏิบัติงานประจำ สำนักงานเทศบาลเมืองนาสารในยุคราชการ 4.0 คือ การปรับทัศนะคติ การหมุนเวียนงาน จัดอบรมทั้งด้านทฤษฎีและทางปฏิบัติ จัดสรรระยะเวลาอบรมด้านเทคโนโลยีดิจิทัลให้เหมาะสม และเพิ่มจำนวนนักวิชาการคอมพิวเตอร์ Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z กนกวรรณ ศรีวิเศษ อมร หวังอัครางกูร วาสนา จาตุรัตน์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1083 2025-01-02T03:04:05Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: การรับรู้และการแสดงออกทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ของเยาวชนใน จังหวัดสุราษฎร์ธานี กรณีศึกษาความเคลื่อนไหวทางการเมือง ระหว่างปี พ.ศ. 2564-2566 Authors: กนกวรรณ ศรีวิเศษ; อมร หวังอัครางกูร; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการรับรู้และการแสดงออกทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ของเยาวชนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) ศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการรับรู้และการแสดงออกทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ของเยาวชนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี และ 3) นำเสนอแนวทางในการพัฒนาการรับรู้และการแสดงออกทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ของเยาวชนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ภายใต้กรณีศึกษาความเคลื่อนไหวทางการเมืองระหว่างปี พ.ศ. 2564 - 2566 เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นเยาวชนในจังหวัดสุราษฎร์ธานีจำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามการรับรู้และการแสดงออกทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ของเยาวชนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานผลการวิจัยพบว่า 1) การรับรู้และการแสดงออกทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ของเยาวชนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ในภาพรวมอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยด้านการแสดงออกทางการเมือง เป็นด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด เนื่องจากเยาวชนส่วนใหญ่นิยมใช้สื่อออนไลน์เป็นช่องทางในการติดตามข่าวสารและแสดงความคิดเห็นในประเด็นทางการเมือง 2) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการรับรู้และการแสดงออกทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ของเยาวชนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ในภาพรวมอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยด้านกลุ่มเพื่อนเป็นด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด เนื่องจากกลุ่มเพื่อนมีอิทธิพลต่อการติดตามข่าวส ารและแสดงความคิดเห็นในประเด็นทางการเมือง ส่วนด้านสถาบันเป็นด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด เนื่องจากสถาบันการศึกษาหรือสถานที่ทำงานส่วนใหญ่มีการกำหนดขอบเขตหรือควบคุมการแสดงออกทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ 3) แนวทางในการพัฒนาการรับรู้และการแสด งออกทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ของเยาวชนในจังหวัดราษฎร์ธานี มี 3 ประเด็น ได้แก่ 1. แนวทางพัฒนาในการเปิดกว้างในการเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร 2. แนวทางพัฒนาสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น 3.แนวทางพัฒนาในการส่งเสริมความรู้ในการใช้สื่อ ซึ่งแนวทางพัฒนาทั้ง 3 จะทำงานร่วมการเพื่อเป็นแนวทางการรับรู้และการแสดงออกทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ของเยาวชนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ในรูปแบบ OFD MODEL Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z จิราภา เดชวิเศษ สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม วาสนา จาตุรัตน์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1082 2025-01-02T02:58:24Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพในการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วน ตำบลทุ่งระยะ อำเภอสวี จังหวัดชุมพร Authors: จิราภา เดชวิเศษ; สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม; วาสนา จาตุรัตน์ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิภาพในการให้บริการประชาชน 2) เปรียบเทียบประสิทธิภาพในการให้บริการประชาชนจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพในการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งระยะ อำเภอสวี จังหวัดชุมพร เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชนในเขตพื้นที่ตำบลทุ่งระยะ อำเภอสวี จังหวัดชุมพร จำนวน 400 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้แบบสัมภาษณ์ เป็นเครื่องมือเก็บข้อมูล จากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ประกอบด้วยผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งระยะและข้าราชการที่มีอายุงาน 3 ปีขึ้นไป จำนวน 10 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาแล้วนำมาสร้างข้อสรุปผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพในการให้บริการประชาชนอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านสถานที่สิ่งอำนวยความสะดวก ด้านเจ้าหน้าที่ผู้ให้บริการ ด้านกระบวนการและขั้นตอน และด้านช่องทางการให้บริการ 2) ผลการเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการให้บริการประชาชนจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลพบว่า อายุและระดับการศึกษาที่แตกต่างกันมีความคิดเห็นต่อประสิทธิภาพการให้บริการประชาชนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งระยะอำเภอสวี จังหวัดชุมพร ด้านกระบวนการ ต้องใช้ภาษาหรือการสื่อสารที่เกิดความเข้าใจง่ายและไขข้อสงสัยของประชาชน ด้านช่องทางการให้บริการ ต้องมีรูปแบบการติดต่อที่เข้าใจง่าย สามารถเข้าถึงบริการได้อย่างทั่วถึง ด้านเจ้าหน้าที่ผู้ให้บริการ ต้องมีวิธีการสื่อสารและการแสดงออก ที่ดี เพื่อที่จะช่วยเหลือและเข้าใจความต้องการของประชาชนผู้มาติดต่อได้อย่างถูกต้อง และด้านสถานที่ สิ่งอำนวยความสะดวก ต้องมีภูมิทัศน์ที่สะดวกสบายและปลอดภัย ประชาชนสามารถเข้าถึงได้ง่าย Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z จิรนันท์ แสงสุวรรณ์ ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ เพ็ญนภา สวนทอง http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1081 2025-01-02T02:53:54Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: แนวทางการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน กรณีศึกษา ชุมชนมะขามเตี้ย อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: จิรนันท์ แสงสุวรรณ์; ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ; เพ็ญนภา สวนทอง Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทของชุมชนและปัญหาอุปสรรคต่อการส่งเสริม ความเข้มแข็งของชุมชน 2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความเข้มแข็งของชุมชน และ 3) เสนอแนวทางการ ส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชนมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัย เชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 30 คน ได้แก่ นายกองค์การบริหาร ส่วนตำบลและสมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบล 6 คน ผู้ใหญ่บ้าน 4 คน ตัวแทนองค์กรในชุมชน 10 คน ประชาชน 4 คน นักวิชาการ 3 คน และภาคีเครือข่าย 3 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการตีความและพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุมชนมะขามเตี้ย เป็นชุมชนกึ่งเมืองกึ่งชนบท และชุมชนพหุวัฒนธรรม เศรษฐกิจอยู่ในสภาวะตกต่ำ สมาชิกส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ในบริบทด้านความเข้มแข็ง มีภาคีเครือข่ายมากมายตั้งอยู่ในพื้นที่ ซึ่งชุมชนมีความพยายามในการยกระดับคุณภาพชีวิต ของสมาชิกในทุกมิติ สิ่งที่เป็นปัญหาอุปสรรคต่อการส่งเสริมความเข้มแข็ง โดยหลักคืองบประมาณ ที่ไม่เพียงพอต่อการดำเนินการต่าง ๆ ในชุมชน 2) ปัจจัยที่มีผลต่อการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน มะขามเตี้ย เรียงลำดับ ดังนี้ 1) ผู้นำ 2) ภาคีเครือข่าย 3) การพึ่งพาตนเองของชุมชน 4) การจัดการ ตนเองของชุมชน 5) การมีส่วนร่วม 6) สังคม 7) ทุน และ 8) ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตามลำดับ และ 3) แนวทางการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชนมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ชุมชนมีแนวทางการส่งเสริมความเข้มแข็งภายใต้แนวคิด “มะขามเตี้ยแห่ง ความสุข” โดยการทำงานร่วมกันของทุกภาคส่วนและอาศัยหลักการเรียนรู้ร่วมกัน ซึ่งมุ่งพัฒนา 4 ด้าน ได้แก่ (1) ส่งเสริมด้านอาชีพและรายได้ (2) การจัดการสิ่งแวดล้อม ชุมชนปลอดขยะ (3) ส่งเสริม การสร้างพื้นที่กลางในชุมชน และ (4) การส่งเสริมด้านสุขภาพร่างกายและจิตใจ เพื่อให้ชุมชน ได้แสดงออกถึงศักยภาพของตนเอง และสามารถจัดการตนเองได้ในทุกมิติอย่างยั่งยืน Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z จิราภรณ์ รู้จัก จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1080 2025-01-02T02:31:41Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: ปัญหาทางกฎหมายในกระบวนพิจารณาการปรับเป็นพินัยของเจ้าพนักงานท้องถิ่น Authors: จิราภรณ์ รู้จัก; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) หลักการใช้ดุลพินิจที่ได้สัดส่วนในการกำหนดฐานความผิดของโทษปรับเป็นพินัย (2) หลักเกณฑ์มาตรฐานกลางเกี่ยวกับการใช้ดุลพินิจเพื่อกำหนดโทษปรับเป็นพินัย ด้วยวิธีวิจัยเชิงคุณภาพจากเอกสาร จากการศึกษาพบว่า กรณีของการกระทำความผิดที่เกลื่อนกลืนกันทั้งความผิดทางอาญาและความผิดทางพินัย อันเป็นลักษณะ “กรรมเดียวเป็นความผิดทั้งทางอาญาและทางพินัย” พระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. 2565 มาตรา 16 (1) ได้รับรองให้เป็นอำนาจดุลพินิจของเจ้าหน้าที่รัฐในการใช้มาตรการหลีกเลี่ยงการบังคับโทษทางอาญาให้ได้สัดส่วนกับความผิด แต่กฎหมายมิได้กำหนดกรอบหลักเกณฑ์การใช้ดุลพินิจของเจ้าหน้าที่ของรัฐสำหรับการนี้ไว้แต่อย่างใด จึงไม่อาจแสวงหาได้ถึงบรรทัดฐานกลางภายใต้หลักความได้สัดส่วนเพื่อการบังคับโทษปรับทางอาญา หรือปรับเป็นพินัยจาการกระทำความผิดครั้งนั้นได้ ผู้ศึกษาจึงมีข้อเสนอแนะว่า ควรนำเอาแนวทางความเห็นของคณะอนุกรรมการดำเนินการศึกษาและปรับปรุงกฎหมาย และคณะกรรมการพัฒนากฎหมาย ที่ได้เสนอหลักเกณฑ์เพื่อการพิจารณาถึงเหตุที่รัฐสามารถกำหนดโทษอาญามาปรับใช้ โดยให้สำนักนายกรัฐมนตรี ตราเป็น “ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยหลักเกณฑ์การพิจารณาเปรียบเทียบปรับจากการกระทำความผิดกรรมเดียวเป็นทั้งความผิดทางพินัยและความผิดอาญา ตามมาตรา 16 (1) แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. 2565 พ.ศ. ....” ขึ้นใช้บังคับ Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z วิไลภรณ์ มีคำ จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1079 2025-01-02T02:27:45Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: การใช้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากชู้ ศึกษากรณีผู้มีความหลากหลายทางเพศ Authors: วิไลภรณ์ มีคำ; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การใช้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากผู้ซึ่งล่วงเกินสามีหรือภริยาในทำนองชู้สาว และ 2) ขอบเขตของกฎหมายเกี่ยวกับสภาพบังคับและบริบทของการล่วงเกินหรือพฤติกรรมทำนองชู้สาว โดยอาศัยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพจากการศึกษาเอกสาร ได้แก่ กฎหมาย หนังสือตำรา บทความวิชาการ คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญ และข้อมูลสืบค้นทางอิเล็กทรอนิกส์ โดยนำข้อมูลจากการศึกษามาวิเคราะห์ สังเคราะห์ และเรียบเรียงในรูปแบบพรรณนาความเพื่อเสนอแนะแนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากเหตุเป็นชู้หรือมีชู้ของผู้มีความหลากหลายทางเพศ ผลการศึกษาพบว่า 1) การเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากผู้ซึ่งล่วงเกินสามีหรือภริยานั้นจะต้องเป็นกรณีที่เกิดจากการกระทำต่อบุคคลที่เป็นเพศตรงข้าม โดยคำว่า “ชู้” ตามพจนานุกรมและแนวคำพิพากษาศาลฎีกาหมายถึง เพศตรงข้าม และ 2) ขอบเขตของกฎหมายเกี่ยวกับสภาพบังคับและบริบทของการล่วงเกินหรือพฤติกรรมชู้สาว หากเป็นกรณีของฝ่ายภรรยาจะสามารถเรียกร้องค่าทดแทนได้เฉพาะจากเพศหญิง เนื่องจากกฎหมายใช้คำว่า “ทำนองชู้สาว” ในขณะที่ฝ่ายสามีสามารถใช้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนได้กับบุคคลทุกเพศ โดยกฎหมายใช้คำว่า “ผู้ซึ่งล่วงเกินภรรยา” เห็นได้ว่า การเรียกค่าทดแทนจากชู้มีความไม่เท่าเทียมกันระหว่างหญิงและชาย ซึ่งขัดต่อหลักความเสมอภาคทางกฎหมาย ผู้ศึกษาได้เสนอแนะว่า ควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1523 วรรคสอง โดยบัญญัติข้อความใหม่ให้ชัดเจนว่า “คู่สมรส จะเรียกค่าทดแทนจากบุคคลผู้ซึ่งล่วงเกินคู่สมรสของตนไปในทำนองชู้สาวหรือจากบุคคลผู้ซึ่งแสดงว่าตนมีความสัมพันธ์กับคู่สมรสของตนในทำนองชู้สาวก็ได้” เพื่อรับรองว่าการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากเหตุเป็นชู้หรือมีชู้ของบุคคลผู้มีความหลากหลายทางเพศ Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z จักรพงษ์ บัวขันธ์ จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1078 2025-01-02T02:23:46Z 2568-01-02T00:00:00Z

Title: ปัญหาทางกฎหมายในการกำหนดลักษณะความผิดร้ายแรง ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 Authors: จักรพงษ์ บัวขันธ์; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) แนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับการดำเนินคดีทุจริต และลักษณะความผิดอาญาร้ายแรง (2) หลักเกณฑ์กฎหมายในการดำเนินคดีทุจริตของคณะกรรมการ ป.ป.ช. กรณีเป็นความผิดอาญาร้ายแรง ด้วยวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ จากการศึกษาพบว่า พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 มาตรา 61 และมาตรา 63 รับรองอำนาจให้คณะกรรมการ ป.ป.ช. สามารถมอบหมายให้พนักงานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาดำเนินคดีกับเจ้าหน้าที่ของรัฐได้ หากพิจารณาเห็นว่าเรื่องที่ได้รับมานั้นเป็นเรื่องไม่ร้ายแรง แต่กฎหมายมิได้กำหนดไว้ซึ่งหลักเกณฑ์การพิจารณาว่ากรณีเช่นไรจึงจะถือว่าเป็นความผิดลักษณะร้ายแรง หรือไม่ร้ายแรง คงปรากฏเพียงแนวปฏิบัติภายในตามคำสั่งคณะกรรมการ ป.ป.ช. ที่ 1239/2561 เรื่อง แนวทางในการพิจารณาเรื่องกล่าวหาที่มีลักษณะเป็นความผิดร้ายแรง ลงวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ.2561 และคำสั่งคณะกรรมการ ป.ป.ช. ที่ 1240/2561 เรื่อง กำหนดตำแหน่งเจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่อำนวยการระดับสูงหรือเทียบเท่าลงมาและลักษณะความผิดที่คณะกรรมการ ป.ป.ช. สมควรดำเนินการ ลงวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เท่านั้น โดยพิจารณาจาก 2 หลักเกณฑ์ด้วยกัน คือ หลักเกณฑ์การพิจารณาจากพฤติการณ์ทางคดี และหลักเกณฑ์การพิจารณาจากตำแหน่งหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ของรัฐ ซึ่งหลักเกณฑ์ดังกล่าวคณะกรรมการ ป.ป.ช. ได้นำมาถือปฏิบัติอยู่ในปัจจุบัน ผู้ศึกษาจึงมีข้อเสนอแนะว่า ควรนำเอาหลักเกณฑ์การพิจารณาลักษณะความผิดร้ายแรงตามคำสั่งของคณะกรรมการ ป.ป.ช. มาปรับใช้ โดยการตราเป็นอนุบัญญัติ “ระเบียบคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ว่าด้วยเรื่องกล่าวหาที่มีลักษณะเป็นความผิดร้ายแรง พ.ศ. ....” เพื่อใช้บังคับเป็นกรอบหลักเกณฑ์โดยกฎหมายในการพิจารณาถึงลักษณะความผิดร้ายแรงอย่างเป็นระบบ Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2568-01-02T00:00:00Z สิฐินันท์ พรหมมณี จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1077 2024-12-19T03:22:20Z 2567-12-09T00:00:00Z

Title: ปัญหาทางกฎหมายในการเพิกถอนคำสั่งทางปกครองในการอนุญาตให้เข้าทำประโยชน์ในที่ดิน ในเขตปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม Authors: สิฐินันท์ พรหมมณี; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) หลักการ แนวคิด และกฎหมายเกี่ยวกับการเพิกถอนคำสั่งทางปกครอง 2) หน้าที่และอำนาจของเจ้าหน้าที่ในการออกคำสั่งทางปกครองเพื่ออนุญาตเกษตรกรเข้าทำประโยชน์ในที่ดิน ในเขตปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม 3) อำนาจของเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจเพิกถอนคำสั่งอนุญาตดังกล่าว โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ รวบรวมศึกษาข้อมูลจากกฎหมาย หนังสือ บทความวิชาการ เรียบเรียงด้วยวิธีการพรรณนาความ ผลการศึกษาพบว่า 1) แนวคิดการปฏิรูปที่ดินมีขึ้นเพื่อนำที่ดินกรรมสิทธิ์หรืออยู่ในครอบครองของรัฐไปจัดสรรให้แก่เกษตรกรใช้ประกอบเกษตรกรรม 2) คณะกรรมการปฏิรูปที่ดินจังหวัดเป็นผู้มีอำนาจออกคำสั่งอนุญาตเกษตรกรเข้าทำประโยชน์ในที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมนับตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 จนถึงวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 และนับตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 เป็นต้นมา ผู้มีอำนาจดังกล่าว ได้เปลี่ยนเป็นเลขาธิการสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม 3) พระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2518 ไม่ได้กำหนดการเพิกถอนคำสั่งดังกล่าว จึงต้องใช้บังคับตามพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทาง ปกครอง พ.ศ. 2539 ซึ่งตามความเห็นของคณะกรรมการวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง เรื่องเสร็จที่ 34/2565 ได้วินิจฉัยให้ผู้มีอำนาจอนุญาตคนปัจจุบันเป็นผู้มีอำนาจเพิกถอนมติของคณะกรรมการปฏิรูปที่ดินจังหวัดได้ ซึ่งไม่สอดคล้องกับพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 แนวคำวินิจฉัยของสภาแห่งรัฐของสาธารณรัฐฝรั่งเศส และรัฐบัญญัติว่าด้วยวิธีพิจารณาทางปกครอง ค.ศ. 1976 ของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี จึงมีข้อเสนอแนะให้แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2518 และระเบียบคณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม ฉบับปัจจุบัน โดยกำหนดให้คณะกรรมการปฏิรูปที่ดินจังหวัดเป็นผู้มีอำนาจออกและเพิกถอนคำสั่งดังกล่าว Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-12-09T00:00:00Z ณัฐวดี เสนขำ อมร หวังอัครางกูร ธุวพล ทองอินทราช http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1076 2024-09-19T06:45:24Z 2567-09-19T00:00:00Z

Title: ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ กรณีศึกษา ประชาชนในอ าเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ Authors: ณัฐวดี เสนขำ; อมร หวังอัครางกูร; ธุวพล ทองอินทราช Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยทีมีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ 2) เปรียบเทียนปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เสนอแนะเชิงยุทธศาสตร์ในการพาเสียงเลือกตั้งของผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ที่ลอดลดล้องกับความต้องการของประชาชนในอำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ เป็นการวิจัยเชิงบริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชนในเขตอำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ จำนวน 398 คน สถิติที่ใช้ในการวิเศราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที่ วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ของประชาชนในอำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ โดยรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านความรู้ ความสามารถและประสบการณ์ของผู้สมัคร รองลงลงมาด้านนโยบายของผู้สมัครรับเลือกตั้ง และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ด้านพรรคการเมืองที่สังกัด 2) ผลการเปรียบเทียบปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ อายุ การศึกษา อาชีพ และรายได้ มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ ในด้านพรรคการเมืองที่สังกัด ด้านโยบายของผู้สมัครด้านความรู้ความสามารถและประสบการณ์ของผู้สมัคร ด้านการรณรงค์หาเสียงของผู้สมัคร และด้านปัจจัยสื่อบุคคลที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) ข้อเสนอแนะเชิงกลยุทธ์ในการหาเสียงเลือกตั้งของผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ ได้แก่ การรับฟังปัญหาของประชาชนในพื้นที่ การทำประโยชน์ให้กับพื้นที่ เพื่อสร้างการมีส่วนร่วมทางการเมือง และการสร้างความไว้วางใจอันจะนำไปสู่การได้รับคะแนนเสียงเลือกตั้ง Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

2567-09-19T00:00:00Z โศภิชา ลิ้มสุวรรณ วาสนา จาตุรัตน์ สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1075 2024-09-19T06:39:10Z 2567-09-19T00:00:00Z

Title: การพัฒนาประสิทธิภาพการให้บริการงานทะเบียนราษฎร ของสำนักทะเบียนท้องถิ่น เทศบาลตำบลท้องเนียน อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช Authors: โศภิชา ลิ้มสุวรรณ; วาสนา จาตุรัตน์; สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิภาพการให้บริการงานทะเบียนราษฎร 2) วิเคราะห์องค์ประกอบประสิทธิภาพการให้บริการงานทะเบียนราษฎร และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการให้บริการงานทะเบียนราษฎรของสำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลตำบลท้องเนียน อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช กำหนดรูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสมผสาน การวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล กำหนดกลุ่มตัวอย่างจากประชาชนในเขตเทศบาลตำบลท้องเนียนโดยใช้สูตรทาโร่ยามาเน่จำนวน 375 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์องค์ประกอบ การวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้บริหาร เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงาน และตัวแทนประชาชน จำนวน 8 คน วิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยโดยการสังเคราะห์และตีความหาข้อสรุปเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพการให้บริการงานทะเบียนราษฎรอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ ด้านการตอบสนองความต้องการและความรวดเร็ว ด้านความคุ้มค่า ด้านความเสมอภาคและเป็นธรรม และด้านความทั่วถึง 2) การวิเคราะห์องค์ประกอบประสิทธิภาพการให้บริการงานทะเบียนราษฎรพบว่า ความเหมาะสมของกลุ่มตัวอย่าง KMO=0.849 และค่า Bartlett’s Test มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 หมายความว่าตัวแปรนำไปวิเคราะห์องค์ประกอบได้ และสามารถสังเคราะห์ออกมาเป็น 5 องค์ประกอบ ดังนี้ ด้านบุคลากรและการให้บริการ ด้านเทคโนโลยีและความรู้ ด้านความชัดเจนและการบริหารงาน ด้านการพัฒนาและปรับปรุง และด้านการตอบสนองและการรับฟัง และ 3) แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการให้บริการงานทะเบียนราษฎร ได้ค้นพบองค์ความรู้ใหม่ที่สอดคล้องกับองค์ประกอบประสิทธิภาพการให้บริการงานทะเบียนราษฎรประกอบด้วย การจัดทำขั้นตอนและคู่มือในการให้บริการ การพัฒนาเทคโนโลยีเข้ามาช่วยในกระบวนการทำงาน การสร้างจิตสำนึกและมีความรับผิดชอบ ในการให้บริการ การประเมินความพึงพอใจและปรับปรุงกระบวนการให้บริการ การอบรมพัฒนาความรู้และทักษะที่เกี่ยวข้องกับงานทะเบียน การอำนวยความสะดวกและสถานที่บริการที่เหมาะสมเพื่อนำไปสู่การยกระดับการให้บริการ ที่มีความทันสมัย ไม่เกิดความซับซ้อนการให้บริการแบบเบ็ดเสร็จและตอบสนองความต้องการของประชาชน Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

2567-09-19T00:00:00Z สิทธิพร ขันธ์พระแสง อัคคกร ไชยพงษ์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1074 2024-09-19T06:34:08Z 2567-09-19T00:00:00Z

Title: มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองผู้แจ้งเบาะแสในคดียาเสพติด Authors: สิทธิพร ขันธ์พระแสง; อัคคกร ไชยพงษ์ Abstract: การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพปัญหาการคุ้มครองผู้แจ้งเบาะแสในคดียาเสพติด (2) วิเคราะห์มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองผู้เบาะแสในคดียาเสพติด และ (3) เสนอแนวทางในการกำหนดมาตรการกฎหมายเพื่อคุ้มครองผู้แจ้งเบาะแสในคดียาเสพติด ด้วยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพในรูปแบบพรรณนาความ ผลการศึกษาพบว่า ประมวลกฎหมายยาเสพติด ไม่ได้รับรองมาตรการกฎหมายเพื่อการคุ้มครองผู้แจ้งเบาะแสคดียาเสพติด และไม่อาจนำเอาพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ.2546 มาใช้กับกรณีผู้แจ้งเบาะแสได้ เนื่องจากกฎหมายไม่เปิดช่อง ซึ่งแตกต่างไปจากกฎหมายคุ้มครองผู้แจ้งเบาะแสของสหราชอาณาจักร คือ พระราชบัญญัติการแจ้งข้อมูลข่าวสารประโยชน์สาธารณะ ค.ศ. 1998 ที่ได้ให้ความคุ้มครองให้กับผู้แจ้งเบาะแสโดยเฉพาะ และกฎหมายยังได้กำหนดเงินรางวัลให้แก่บุคคลที่ช่วยในการค้นพบหรือจับผิดการกระทำความผิดนั้นอีกด้วย อันสอดคล้องกับนโยบายของกระทรวงยุติธรรมของประเทศไทย ที่มีนโยบายให้รางวัลนำจับแก่ผู้แจ้งเบาะแสในอัตราร้อยละ 5 จากมูลค่าของการยึดทรัพย์สินในครั้งนั้น ผู้ศึกษาจึงเกิดข้อเสนอแนะ ดังนี้ ก) ควรแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายยาเสพติด ภาค 1 ว่าด้วยการปองกันปราบปรามและควบคุมยาเสพติด โดยเพิ่มเติมหมวดว่าด้วยการคุ้มครองผู้แจ้งเบาะแสอาชญากรรมยาเสพติดขึ้นเป็นการเฉพาะ ข) ควรรับรองมาตรการกฎหมายเพื่อคุ้มครองผู้แจ้งเบาะแส โดยนำเอามาตรการการคุ้มครองพยานในคดีอาญามาใช้บังคับโดยอนุโลม และ ค) ควรรับรองสิทธิ์การได้รับเงินรางวัลจากการแจ้งเบาะแสคดียาเสพติด Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-09-19T00:00:00Z ฤทธิชัย เศวตพันธิกุล อัคคกร ไชยพงษ์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1073 2024-09-19T06:31:02Z 2567-09-19T00:00:00Z

Title: การพัฒนาสิทธิการมีทนายความในคดีอาญา กรณีศึกษาทนายความแห่งรัฐ Authors: ฤทธิชัย เศวตพันธิกุล; อัคคกร ไชยพงษ์ Abstract: การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับสิทธิการมีทนายความในคดีอาญาโดยรัฐจัดหาให้ (2) ศึกษามาตรการกฎหมายและวิเคราะห์เกี่ยวกับสิทธิการมีทนายความในคดีอาญาโดยรัฐจัดหาให้ โดยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ผลการศึกษาพบว่า (1) สิทธิการมีทนายความโดยรัฐจัดหาให้ เป็นหลักประกันสิทธิขั้นต่ำของผู้ต้องหาและจำเลยในคดีอาญา ที่มีผลมาจากหลักสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ หลักประธานในคดี และหลักอาวุธที่เท่าเทียม (2) ทนายความที่รัฐจัดหาให้ตามกฎหมายของประเทศไทยดำรงอยู่ในฐานะทนายความขอแรง ในสังกัดสภาทนายความในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยได้รับค่าตอบแทนในระบบเหมาจ่ายเป็นรายคดี ไม่ได้มีฐานะเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐตามระบบทนายความแห่งรัฐแต่อย่างใด อันแตกต่างไปจากระบบทนายความของสหราชอาณาจักร กล่าวคือ กฎหมายจัดระบบทนายความที่รัฐจัดหาให้ออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ (1) ประเภททนายความแห่งรัฐที่มีฐานะเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ และผ่านการอบรมจากเนติบัณฑิตยสภา โดยจะได้รับสิทธิสวัสดิการค่าตอบแทนในลักษณะเช่นเดียวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจพนักงานอัยการ และผู้พิพากษา (2) ประเภททนายความวิชาชีพอิสระ สังกัดสำนักงานทนายความเอกชน ซึ่งรัฐจะอาศัยการว่าจ้างตามสัญญาเพื่อรับผิดชอบเป็นทนายความตามกรณีคดีไป (3) ผู้ศึกษามีข้อเสนอแนะ ดังนี้ ก) การรับรองสิทธิการมีทนายความโดยรัฐจัดหาให้ให้เป็นไปในระบบบังคับ ข) การตราพระราชบัญญัติการจัดหาทนายความให้แก่ผู้ต้องหาและจำเลยในคดีอาญาโดยรัฐ พ.ศ. 2567 ค) ให้มีคณะกรรมการจัดหาทนายความให้แก่ผู้ต้องหาและจำเลยในคดีอาญา และ ง) ให้มีระบบทนายความแห่งรัฐและระบบทนายความประจำคดี Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-09-19T00:00:00Z ขวัญฤดี วัฒนกุล อัคคกร ไชยพงษ์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1072 2024-09-19T06:27:35Z 2567-09-19T00:00:00Z

Title: ปัญหากฎหมายว่าด้วยการป้องกันบังคับสูญหายจากการควบคุมตัวบุคคลไว้ในอำนาจรัฐ ในความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด Authors: ขวัญฤดี วัฒนกุล; อัคคกร ไชยพงษ์ Abstract: การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ปัญหาการป้องกันบังคับสูญหายจากการควบคุมตัวบุคคลไว้ในอำนาจรัฐในความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด (2) มาตรการกฎหมายของประเทศไทย และต่างประเทศ ในการควบคุมบุคคลตัวไว้ในอำนาจรัฐและการป้องกันบังคับสูญหาย (3) เสนอแนะแนวทางป้องกันการบังคับสูญหายจากเหตุการควบคุมตัวบุคคลไว้ในอำนาจรัฐในความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด ทั้งนี้ ด้วยวิธีวิจัยเชิงคุณภาพจากการศึกษาเอกสาร ผลการศึกษาพบว่า กติกาสากลระหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง ค.ศ. 1966 ข้อ 9 วรรคสามรับรองให้บุคคลที่ถูกควบคุมตัวไว้ในอำนาจรัฐจะต้องถูกนำตัวไปยังศาลโดยพลันภายในไม่เกิน 48 ชั่วโมง แต่ทว่าพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2564 มาตรา 11/6 วรรคหนึ่งกำหนดให้เจ้าพนักงาน ป.ป.ส. สามารถควบคุมตัวบุคคลไว้ในอำนาจรัฐในความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติดไว้ ณ ที่ใดก็ได้เป็นเวลาถึง 72 ชั่วโมง โดยไม่ต้องนำตัวผู้ถูกควบคุมไปปรากฏตัวและขออนุญาตจากศาล อันแตกต่างไปจากวิธีการของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 706-73 ของสาธารณรัฐฝรั่งเศส ที่แม้กฎหมายจะกำหนดให้เจ้าพนักงานสามารถควบคุมตัวบุคคลไว้ในอำนาจรัฐได้ยาวนานถึง 96 ชั่วโมง แต่จะต้องปฏิบัติภายใต้เงื่อนไข 4 ประการ ได้แก่ (1) จะต้องควบคุมตัวไว้ ณ สถานีตำรวจ (2) ต้องนำตัวผู้ถูกควบคุมตัวมาปรากฏตัวต่อหน้าพนักงานอัยการ หรือผู้พิพากษาไต่สวน (3) ต้องได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากพนักงานอัยการ หรือผู้พิพากษาไต่สวน และ (4) ต้องบันทึกการดำเนินการตั้งแต่เริ่มการควบคุมเพื่อป้องกันการบังคับสูญหาย ผู้ศึกษาจึงมีข้อเสนอแนะโดยการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2564 มาตรา 11/6 วรรคหนึ่ง ตามแบบอย่างของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 706-73 ของสาธารณรัฐฝรั่งเศสใน 2 ประเด็น ได้แก่ การกำหนดให้ศาลเข้ามาเป็นผู้ใช้ดุลยพินิจในการอนุญาตให้เจ้าพนักงาน ป.ป.ส. ควบคุมตัวบุคคลในคดีความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด และการกำหนดให้นำเอามาตรการป้องกันการบังคับสูญหายตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. 2565 มาตรา 22 มาใช้บังคับกับการควบคุมตัว บุคคลในความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด Description: การค้นตว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-09-19T00:00:00Z ณปภัช ลอยชูศักดิ์ สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม อัศว์ศิริ ลาปีอี http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1071 2024-07-17T07:00:42Z 2567-07-17T00:00:00Z

Title: พฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารต่อทัศนคติด้านการเมืองของประชาชน ในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี Authors: ณปภัช ลอยชูศักดิ์; สุพัฒพงศ์ แย้มอิ่ม; อัศว์ศิริ ลาปีอี Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารของประชาชน 2) ทัศนคติด้านการเมืองปัจจุบันของประชาชน 3) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อทัศนคติด้านการเมืองปัจจุบันของประชาชน และ 4) ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารกับทัศนคติด้านการเมืองปัจจุบันของประชาชนในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณ กำหนดกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่ายจากประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี จำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติที สถิติเอฟ และทำการทดสอบด้วย LSD วิเคราะห์ความสัมพันธ์แบบเพียร์สัน การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลหลักด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจงจากนักการเมืองท้องถิ่น นักวิชาการ สื่อมวลชน ผู้จัดทำเว็บไซต์และเพจในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี ผู้ปฏิบัติงานด้านประชาสัมพันธ์ของภาครัฐ จำนวน 6 คน วิเคราะห์เนื้อหาโดยการตีความสร้างข้อสรุป ผลการวิจัยพบว่า 1) พฤติกรรมการเปิดรับข้อมูลข่าวสารของประชาชนในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานีโดยรวมอยู่ในระดับน้อย เรียงลำดับจากมากไปหาน้อยคือ เปิดรับข่าวการเมืองจากสรยุทธ สุทัศนจินดา เรื่องเล่าเช้านี้ เว็บไซต์/เพจ/ทวิตเตอร์มติชนออนไลน์ และเว็บไซต์/เพจ/ทวิตเตอร์ไทยโพสต์ และจากหฤทัย ม่วงบุญศรี/อุ๊หฤทัย ม่วงบุญศรีแฟนคลับ 2) ทัศนคติด้านการเมืองปัจจุบันโดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อยคือ การแสดงความคิดเห็น วิพากษ์ วิจารณ์ สถาบันพระมหากษัตริย์สามารถทำได้อย่างเปิดเผยและสร้างสรรค์ และการแสดงความคิดเห็น วิพากษ์ วิจารณ์การเมืองสามารถทำได้อย่างเปิดเผย การเลือกตั้งควรใช้บัตรใบเดียวในการเลือกตั้ง ส.ส. แบบแบ่งเขตและแบบบัญชีรายชื่อ และนายกรัฐมนตรีไม่จำเป็นต้องมาจากการเลือกตั้งหากมีคุณสมบัติเหมาะสม และรัฐสภาลงมติแต่งตั้งด้วยเสียงส่วนใหญ่ 3) ปัจจัยส่วนบุคคลด้านอายุ อาชีพ และระดับการศึกษาที่ต่างกันมีผลต่อทัศนคติด้านการเมืองปัจจุบันแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 และ 4) ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารกับทัศนคติด้านการเมืองปัจจุบัน พบว่า พฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารไม่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติด้านการเมืองปัจจุบันของประชาชนในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานีที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ทั้งนี้ในการเปิดรับข่าวสารทางการเมืองและทัศนคติด้านการเมืองนั้น ประชาชนยึดหลักเหตุและผล มีความเข้าใจการตีความทางกฎหมาย ความถูกต้องชอบธรรม ตลอดจนผู้ที่ได้รับประโยชน์หรือเสียประโยชน์จากประเด็นทางการเมือง โดยจะเห็นได้ว่าในปัจจุบันการรับรู้ความคิดเห็นทางการเมืองของประชาชนเปิดกว้างมากขึ้น ประชาชนสามารถติดตามตรวจสอบการทำงานของภาครัฐผ่านสื่อต่าง ๆ ที่ตรงกับความต้องการของตน รัฐบาลจึงจำเป็นต้องใช้สื่อในการนำเสนอข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อประชาชนและส่วนรวม ลดการนำเสนอความคิดเห็นที่แตกต่าง เพื่อหลีกเลี่ยงความแตกแยกและสร้างจิตสำนึกที่ดี เข้าใจถึงประโยชน์ส่วนรวมเป็นหลัก Description: การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-07-17T00:00:00Z ไพฑูรย์ ขำเอี่ยม อัคคกร ไชยพงษ์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1070 2024-06-10T03:11:11Z 2567-06-10T00:00:00Z

Title: ปัญหาทางกฎหมายในการกำหนดชั้นของนักโทษเด็ดขาดประเภทคดีอุกฉกรรจ์ Authors: ไพฑูรย์ ขำเอี่ยม; อัคคกร ไชยพงษ์ Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปัญหาการกำหนดชั้นนักโทษของนักโทษเด็ดขาดในคดีอุกฉกรรจ์รับเข้าใหม่ของประเทศไทย 2) แนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับการแก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำผิดและการคุ้มครองสิทธิของนักโทษเด็ดขาด 3) มาตรการการจัดชั้นนักโทษเด็ดขาดรับเข้าใหม่จากกฎหมายของประเทศไทย กฎหมายระหว่างประเทศ และกฎหมายของต่างประเทศ และ 4) เสนอแนะแนวทางการพัฒนาการกำหนดชั้นของนักโทษเด็ดขาดในคดีอุกฉกรรจ์รับเข้าใหม่ของประเทศไทย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการศึกษาค้นคว้าข้อมูลจากกฎหมาย หนังสือ ตำรา บทความวิชาการ คำพิพากษาของศาล โดยนำข้อมูลจากการศึกษามาวิเคราะห์สังเคราะห์ และเรียบเรียงในรูปแบบพรรณนาความ ผลการศึกษาพบว่า 1) พระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. 2560 มาตรา 40 ประกอบกฎกระทรวงกำหนดประโยชน์ของนักโทษเด็ดขาดและเงื่อนไขที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกหรือการพักการลงโทษและได้รับการปล่อยตัวต้องปฏิบัติ พ.ศ. 2562 ข้อ 3 กำหนดแบ่งชั้นนักโทษเด็ดขาดออกเป็น 6 ชั้น ได้แก่ (1) ชั้นเยี่ยม (2) ชั้นดีมาก (3) ชั้นดี (4) ชั้นกลาง (5) ชั้นต้องปรับปรุง และ (6) ชั้นต้องปรับปรุงมาก โดยกระบวนการจัดชั้นนักโทษเด็ดขาดกรณีนักโทษเด็ดขาดรับเข้าใหม่ในคดีอุกฉกรรจ์ อาทิ นักโทษเด็ดขาดในความผิดเกี่ยวกับเพศ ความผิดเกี่ยวกับชีวิต ร่างกาย หรือการกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติดที่ศาลถึงที่สุดให้จำคุกตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไป เป็นต้น กฎกระทรวงกำหนดให้จัดอยู่ในนักโทษชั้นต้องปรับปรุงมากทั้งสิ้น อันเป็นการจัดชั้นนักโทษด้วยระบบเหมารวมตามที่กฎหมายกำหนด โดยไม่มีการศึกษาถึงประวัติภูมิหลังแต่อย่างใด ซึ่งมีผลกระทบต่อสิทธิมนุษยชนในการได้รับการเลื่อนชั้นนักโทษเด็ดขาด 2) ทฤษฎีการแก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำความผิด มีวัตถุประสงค์เพื่อแก้ไขพฤตินิสัยของผู้กระทำผิด โดยกำหนดหลักการให้อาศัยกระบวนการตรวจสอบสาเหตุปัญหา และวิเคราะห์ข้อมูลที่นำไปสู่การกระทำความผิด เพื่อจำแนกผู้กระทำความผิดให้เข้าสู่กระบวนการแก้ไขฟื้นฟูตามลักษณะของการกระทำผิดอย่างเหมาะสม 3) กระบวนการในการจำแนกหรือจัดชั้นผู้ต้องขังนั้น ข้อกำหนดแมนเดลลา ข้อ 51 ได้ระบุกำหนดไว้อย่างชัดแจ้งให้งานราชทัณฑ์มีการนำเอาประวัติด้านอาชญากรรมและรวมถึงเหตุผลในทางคดีที่นำมาสู่การต้องโทษจำคุกมาใช้ประกอบการพิจารณาจำแนกผู้ต้องขัง ซึ่งวิธีการจัดชั้นนักโทษเด็ดขาดรับเข้าใหม่ของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยประมวลกฎหมายแห่งมลรัฐแคลิฟอร์เนีย มาตรา 3375 กำหนด ให้กรมราชทัณฑ์ โดยศูนย์ทวนสอบประวัติ จะต้องนำระบบการศึกษาผู้ต้องขังเป็นรายบุคคลด้วยวิธีการประเมินผลคะแนนนักโทษเด็ดขาดรับเข้าใหม่ในการจัดชั้นนักโทษเด็ดขาดอย่างเป็นระบบ ทำให้นักโทษเด็ดขาดรับเข้าใหม่ จะได้รับการจัดชั้นนักโทษเด็ดขาดตามผลการประเมินเป็นสำคัญ และ 4) ผู้ศึกษาจึงมีข้อเสนอแนะให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงกำหนดประโยชน์ของนักโทษเด็ดขาดและเงื่อนไขที่นักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกหรือการพักการลงโทษและได้รับการปล่อยตัวต้องปฏิบัติ พ.ศ. 2562 ข้อ 3 ให้นำเอาระบบการศึกษาผู้ต้องขังเป็นรายบุคคลมาใช้ในการจำแนกและจัดชั้นนักโทษเด็ดขาดรับเข้าใหม่ ด้วยวิธีการประเมินระดับคะแนนนักโทษเด็ดขาดโดยศูนย์ทวนสอบประวัติตามแบบอย่างที่ใช้บังคับอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา มลรัฐแคลิฟอร์เนีย Description: บทความ, การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-06-10T00:00:00Z แดนสยาม มูสิกะพันธ์ จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1069 2024-05-01T11:15:06Z 2567-04-22T00:00:00Z

Title: ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์โดยเทศบาลตำบล Authors: แดนสยาม มูสิกะพันธ์; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) อำนาจและหน้าที่ของเทศบาลตำบลในการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ และ 2) มาตราทางกฎหมายการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์โดยเทศบาลตำบล โดยวิธีการศึกษาเชิงคุณภาพจากการศึกษาข้อมูลเอกสาร ได้แก่ กฎหมาย หนังสือ ตำรา บทความวิชาการ คำพิพากษาศาลฎีกา และข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์และเรียบเรียงเป็นบทศึกษาต่าง ๆ ด้วยวิธีการพรรณนาความ เพื่อให้ได้แนวทางในการปรับปรุงแก้ไขกฎหมายเกี่ยวกับการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์โดยเทศบาลตำบล ผลการศึกษาพบว่า 1) กฎหมายที่ให้อำนาจและหน้าที่ในการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์โดยเทศบาลตำบลนั้น ยังไม่สอดคล้องในการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์อย่างเหมาะสม ปัจจุบันมีประเทศต่าง ๆ ได้ออกกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ ในขณะที่ประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายเกี่ยวกับการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ เป็นการเฉพาะ มีเพียงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 ที่กำหนดให้องค์ปกครองส่วนท้องถิ่นมีหน้าที่ การกำจัดขยะมูลฝอย ตามมาตรา 18 และ 19 แต่ไม่ได้ให้อำนาจในการจัดเก็บ ควบคุม ขน หรือกำจัดขยะอิเล็กทรอนิกส์ในเขตของส่วนท้องถิ่นแต่อย่างใด และ 2) มาตราทางกฎหมายการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์โดยเทศบาลตำบลตามพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 และพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. 2535 ที่ให้แนวปฏิบัติแก่เทศบาลตำบลในการจัดการขยะมูลฝอย สิ่งปฏิกูล ขยะมูลฝอยติดเชื้อ แต่มาตราทางกฎหมายไม่ให้อำนาจเทศบาลตำบลในการดำเนินการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์แต่อย่างใด ผู้ศึกษาจึงมีข้อเสนอแนะเชิงกฎหมายว่าควรจัดทำร่างพระราชบัญญัติการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ตามแนวทางของประเทศญี่ปุ่น และข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย ควรจัดตั้งศูนย์จัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ในชุมชน และสร้างระบบเครือข่ายของศูนย์รับซื้อคืนและศูนย์รับแลกซื้อ กำหนดแนวทางและมาตรฐานการบริหารจัดการขยะที่ถูกต้องตามหลักวิชาการ Description: กาค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-04-22T00:00:00Z วรพงษ์ ทองตะกุก อัคคกร ไชยพงษ์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1068 2024-05-01T11:12:35Z 2567-04-22T00:00:00Z

Title: ความได้สัดส่วนในการกำหนดอัตราระวางโทษ : กรณีศึกษาความผิดฐานยักยอก Authors: วรพงษ์ ทองตะกุก; อัคคกร ไชยพงษ์ Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอัตราระวางโทษทางอาญาในกฎหมายไทยกับกฎหมายต่างประเทศเกี่ยวกับความผิดอาญาฐานยักยอก และศึกษามาตรการกำหนดอัตราระวางโทษฐานยักยอกตามหลักความได้สัดส่วนในเชิงนิติเศรษฐศาสตร์ โดยวิธีการศึกษาเชิงคุณภาพ จากการศึกษาพบว่า ประมวลกฎหมายอาญาของประเทศไทยได้กำหนดอัตราระวางโทษความผิดฐานยักยอกไว้ตามมาตรา 352 ระวางโทษไม่เกิน 3 ปี มาตรา 355 ระวางโทษไม่เกิน 3 ปี มาตรา 354 ระวางโทษ ไม่เกิน 5 ปี และมาตรา 355 ระวางโทษไม่เกิน 1 ปี เมื่อศึกษาการกระทำความผิดในกรณีทรัพย์ที่ถูกยักยอกมีมูลค่าสูง เช่น คดียักยอกจากสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่น จำกัด ซึ่งความเสียหายของทรัพย์สินที่ยักยอกมีมูลค่าตั้งแต่หนึ่งล้านบาทขึ้นไป มีอัตราคงที่ จะมีความแตกต่างกับกฎหมายของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ที่มีการกำหนดอัตราระวางโทษเพิ่มขึ้นตามมูลค่าความเสียหายและจำนวนผู้เสียหาย ซึ่งมีผลกระทบต่อระบบเศรษฐกิจและสังคม หรือประเทศสหรัฐอเมริกาที่มีการกำหนดอัตราระวางโทษในความผิดฐานยักยอกกรณีจัดเป็นความผิดอาญาอุกฉกรรจ์จำคุกไม่เกินสิบปี หรือโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันห้าร้อยเหรียญ ดังนั้น อัตราระวางโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดฐานยักยอกของไทยไม่ได้กำหนดจากมูลค่าทรัพย์สินที่ถูกยักยอก อัตราระวางโทษความผิดฐานยักยอกที่กำหนดไว้จึงไม่ได้สัดส่วนกับความร้ายแรงของการกระทำความผิด ทำให้ไม่สามารถชดเชยความเสียหาย รวมทั้งไม่สามารถป้องกันมิให้เกิดการกระทำผิดได้ และ 2) มาตรการ กำหนดอัตราระวางโทษฐานยักยอกตามหลักความได้สัดส่วนในเชิงนิติเศรษฐศาสตร์ ควรกำหนดอัตราระวางโทษความผิดฐานยักยอกให้ได้สัดส่วนกับผลกระทบต่อสังคมในเชิงนิติเศรษฐศาสตร์ โดยการนำอัตราโทษตามประมวลกฎหมายของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี มาเป็นแนวทางในการบัญญัติบทลงโทษความผิดฐานยักยอกตามประมวลกฎหมายอาญาของไทย โดยกำหนดให้ความผิดฐานยักยอกทั่วไป ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือโทษปรับ กรณีผู้กระทำผิดได้รับมอบหมายให้จัดการทรัพย์สิน ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือโทษปรับ และหากเป็นการกระทำผิดที่มีมูลค่าทรัพย์สินสูงหรือเป็นการกระทำที่ก่อให้เกิดความสูญเสียทางการเงินจำนวนมาก อัตราระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือน ถึง 10 ปี หรือโทษปรับ และควรมีการกำหนดเป็นความผิดอาญาแผ่นดิน ซึ่งจะทำให้การบังคับใช้กฎหมายมีประสิทธิภาพมากขึ้น อันจะเป็นประโยชน์ต่อการยับยั้งการกระทำผิดที่มีมูลค่าความเสียหายสูงและมีผลกระทบต่อระบบเศรษฐกิจและสังคม Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-04-22T00:00:00Z ฐาปนี อภิชาตุบตร จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1067 2024-05-01T11:09:12Z 2567-04-22T00:00:00Z

Title: มาตรการทางกฎหมายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบังคับใช้โทษปรับทางอาญา ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก Authors: ฐาปนี อภิชาตุบตร; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความเหมาะสมในการบังคับใช้พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 และ 2) บทลงโทษผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 โดยวิธีการศึกษา เชิงคุณภาพจากการศึกษาข้อมูลเอกสาร ได้แก่ กฎหมาย หนังสือ ตำรา บทความวิชาการ คำพิพากษาศาลฎีกา และข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์และเรียบเรียงเป็นบทศึกษาต่าง ๆ ด้วยวิธีการพรรณนาความ เพื่อให้ได้มาซึ่งมาตรการทางกฎหมายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบังคับใช้พระราชบัญญัติจราจรทางบก ผลการศึกษาพบว่า 1) พระราชบัญญัติจราจร พ.ศ. 2522 อยู่ภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัยพ.ศ. 2565 อันมีผลให้เปลี่ยนความผิดอาญาที่มีโทษปรับสถานเดียวตามพระราชบัญญัติจราจร พ.ศ. 2522 เป็นความผิดทางพินัย และให้ถือว่าอัตราโทษปรับอาญาที่บัญญัติไว้ในกฎหมายดังกล่าวเป็นอัตราค่าปรับเป็นพินัยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. 2565 เจ้าพนักงานจราจรจึงไม่มีอำนาจเปรียบเทียบปรับตามกฎหมายจราจรซึ่งเป็นโทษทางอาญาได้อีกต่อไป ทำให้เจ้าพนักงานจราจรบังคับใช้โทษที่เหมาะสมกับการกระทำผิด และผู้ถูกกล่าวหาสามารถชี้แจงหรือแก้ข้อกล่าวหาได้อันเป็นการคุ้มครองสิทธิในเบื้องต้น และ 2) เจ้าพนักงานจราจรต้องมีวิธีการขั้นตอน ในการแสวงหาข้อเท็จจริง รวบรวมพยานหลักฐาน การแจ้งข้อกล่าวหาและแจ้งให้ผู้ถูกกล่าวหาชี้แจงข้อเท็จจริงหรือแก้ข้อกล่าวหา กรณีเมื่อมีเหตุอันควรสงสัย หรือมีการกล่าวหา หรือเจ้าหน้าที่ของรัฐพบเห็นว่าความผิดทางพินัยแล้วนั้น ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐดำเนินการแสวงหาข้อเท็จจริงและรวบรวมพยานหลักฐาน แจ้งข้อกล่าวหา และต้องให้โอกาส ผู้ถูกกล่าวหาได้ชี้แจงหรือแก้ข้อกล่าวหานั้น หากผู้ถูกกล่าวหาไม่ชี้แจงหรือแก้ข้อกล่าวหาภายในระยะเวลา เจ้าหน้าที่ของรัฐจะดำเนินการออกคำสั่งปรับเป็นพินัยแจ้งไปยังผู้ถูกกล่าวหา หากผู้ถูกกล่าวหาไม่ชำระค่าปรับ ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐรวบรวมหลักฐานทำสำนวนส่งอัยการฟ้องต่อศาล ผู้ศึกษาจึงเสนอมาตรการทางกฎหมายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบังคับใช้พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 โดยแก้ไขเพิ่มเติมในมาตรา 140 ให้เจ้าพนักงานจราจรรวบรวมพยานหลักฐานการแจ้งข้อกล่าวหาและแจ้งให้ผู้ถูกกล่าวหาชี้แจงข้อเท็จจริงหรือแก้ข้อกล่าวหา กรณีเมื่อ มีเหตุอันควรสงสัย หากมีเหตุผู้ต้องสงสัยได้กระทำความผิด ให้เจ้าพนักงานจราจรแจ้งเจ้าหน้าที่ของรัฐดำเนินการออกคำสั่งปรับเป็นพินัยได้โดยไม่ต้องมีการว่ากล่าวตักเตือน และเมื่อมีการชำระค่าปรับคดีจะสิ้นสุด หากไม่ชำระ ให้เจ้าพนักงานจราจรรายงานทะเบียนรถเข้าสู่ระบบสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เมื่อเจ้าพนักงานจราจรพบรถที่กระทำความผิดก็มีอำนาจในการล็อกล้อและยกรถไปเก็บ โดยผู้กระทำความผิดต้องเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด หากผู้ถูกกล่าวหายังไม่ชำระค่าปรับ ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐรวบรวมหลักฐานทำสำนวนส่งอัยการฟ้องต่อศาล Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-04-22T00:00:00Z วรพจน์ ทองตะกุก อัคคกร ไชยพงษ์ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1066 2024-05-01T11:06:22Z 2567-04-22T00:00:00Z

Title: ปัญหาทางกฎหมายในการยึดหรืออายัดทรัพย์สิน กรณีศึกษาเหตุอันควรเชื่อตามกฎหมายฟอกเงิน Authors: วรพจน์ ทองตะกุก; อัคคกร ไชยพงษ์ Abstract: การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพปัญหาและแนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับการยึดอายัดทรัพย์สิน ตามกฎหมายฟอกเงิน (2) กฎหมายของประเทศไทยและกฎหมายต่างประเทศที่เกี่ยวกับการยึดอายัดทรัพย์สิน ตามกฎหมายฟอกเงิน (3) แสวงหาแนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมมาตรการกฎหมายในการยึดหรืออายัดทรัพย์สิน ตามกฎหมายฟอกเงิน ด้วยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพในรูปแบบพรรณนาความ ผลการศึกษาพบว่า มาตรการกฎหมายในการยึดอายัดทรัพย์สินตามกฎหมายฟอกเงิน มาตรา 48 วรรคหนึ่ง เป็นการดำเนินการที่ขัดกับหลักสิทธิมนุษยชนว่าด้วย สิทธิในทรัพย์สินของบุคคล เนื่องจากกฎหมายอาศัยแต่เพียง “เหตุอันควรเชื่อ” โดยไม่ต้องอาศัยพยานหลักฐาน ตามสมควรมาประกอบการพิจารณาแต่อย่างใด อันแตกต่างไปจากความคุ้มครองสิทธิโดยรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1787 ฉบับแก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 4 ที่กำหนดหลักประกันสิทธิว่ารัฐจะไม่สามารถยึดทรัพย์สินโดยไม่มีเหตุผลเพียงพอ กล่าวคือ จะต้องมีเหตุอันควรเชื่อประกอบเข้ากับพยานหลักฐานตามสมควร และภายใต้วิธีการของพระราชบัญญัติรายงานธุรกรรมทางการเงิน ค.ศ. 1988 มาตรา 32 ของเครือรัฐออสเตรเลีย ได้บัญญัติรับรองในการถ่วงดุลอำนาจ โดยมอบให้ศาลเป็นผู้มีคำสั่งยึดหรืออายัดทรัพย์สินตามกฎหมายฟอกเงิน มิใช่การมีคำสั่งยึดหรืออายัดทรัพย์สิน โดยเจ้าพนักงานดังเช่นกฎหมายการฟอกเงินของประเทศไทย จากผลการศึกษาได้ค้นพบจึงควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 มาตรา 48 วรรคหนึ่ง ใน 2 กรณี ได้แก่ ก) การกำหนด ให้มีการอาศัยการพิสูจน์ตามสมควรที่จะต้องมีพยานหลักฐานมาสนับสนุนในการมีคำสั่งยึดหรืออายัดทรัพย์สิน และ ข) การกำหนดให้เกิดการถ่วงดุลของผู้ใช้อำนาจ โดยให้ศาลเป็นผู้ใช้ดุลพินิจดังกล่าวแทนที่คณะกรรมการธุรกรรม Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-04-22T00:00:00Z ตติยา เทพพันธ์ จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1065 2024-05-01T11:03:19Z 2567-04-22T00:00:00Z

Title: ปัญหาทางกฎหมายการกำหนดตัวผู้กระทำความผิดจากกล้องจับความเร็ว Authors: ตติยา เทพพันธ์; จิตรดารมย์ รัตนวุฒิ Abstract: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับการกำหนดตัวผู้กระทำความผิดในคดีอาญา 2) กฎหมายของประเทศไทยในการออกใบสั่งจราจรจากกล้องตรวจจับความเร็ว และ 3) การกำหนดตัวบุคคลผู้กระทำความผิดตามกฎหมายจราจรจากกล้องตรวจจับความเร็ว เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการศึกษาค้นคว้าข้อมูลจากหนังสือ ตำรา บทความวิชาการ กฎหมาย สื่อทางอิเล็กทรอนิกส์ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง โดยนำข้อมูลจากการศึกษามาวิเคราะห์ สังเคราะห์ และเรียบเรียงในรูปแบบพรรณนาความเพื่อให้ได้มาซึ่งแนวทางของกฎหมายในการกำหนดตัวผู้กระทำความผิดจากกล้องตรวจจับความเร็ว ผลจากการศึกษาพบว่า 1) ในการพิสูจน์ข้อเท็จจริงในคดีอาญาต่อศาลนั้น โดยทั่วไปโจทก์มีภาระการพิสูจน์หรือมีหน้าที่ในการนำพยานหลักฐานเข้าพิสูจน์ความผิดของจำเลยจนกว่าศาลจะเชื่อโดยปราศจากข้อสงสัยว่าจำเลยได้กระทำความผิดจริง หากโจทก์ไม่สามารถหาพยานหลักฐานมาพิสูจน์จนปราศจากข้อสงสัยได้ว่าจำเลยกระทำความผิดจริง ศาลก็ต้องพิพากษายกฟ้อง จึงอาจกล่าวได้ว่าโดยทั่วไปแล้วในคดีอาญา โจทก์จะมีหน้าที่ทำทุกวิถีทางเพื่อแสวงหาพยานหลักฐานมาพิสูจน์ความผิดของจำเลย หรือที่เรียกว่า โจทก์ในคดีอาญามีภาระการพิสูจน์ 2) กฎหมายของประเทศไทย การออกใบสั่งจราจรจากกล้องตรวจจับความเร็วตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 140 ได้ให้อำนาจแก่เจ้าพนักงานจราจรในการออกใบสั่ง ในกรณีที่เจ้าพนักงานจราจรพบว่าผู้ขับขี่ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก หรือตามกฎหมายอื่นอันเกี่ยวกับรถหรือการใช้ทางที่เป็นความผิด ที่มีโทษปรับสถานเดียวหรือมีโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนและมีโทษปรับ เจ้าพนักงานจราจรจะว่ากล่าวตักเตือน หรือออกใบสั่งให้ผู้ขับขี่นั้นชำระค่าปรับตามที่เปรียบเทียบก็ได้ และ 3) การกำหนดตัวบุคคลผู้กระทำความผิดตามกฎหมายจราจรจากกล้องตรวจจับความเร็ว ซึ่งตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 140/1 บัญญัติไว้ว่า ในกรณีที่ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าเจ้าของรถหรือผู้ครอบครองรถเป็นผู้กระทำความผิด เว้นแต่สามารถพิสูจน์ได้ว่าผู้อื่นเป็นผู้ขับขี่ ขัดต่อกฎหมายอาญาและรัฐธรรมนูญ โดยการลงโทษทางอาญานั้น รัฐต้องตีความกฎหมายโดยเคร่งครัดตามหลักการสันนิษฐานไว้ก่อนว่า บุคคลเป็นผู้บริสุทธิ์ จนว่าศาลจะพิพากษาว่ามีความผิด โดยหลักกฎหมายนี้มีค่าบังคับเช่นเดียวกับกฎหมายรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 มาตรา 29 เมื่อพิสูจน์ไม่ได้ว่าความผิดที่ผู้ขับขี่กระทำลงไปนั้นเป็นการกระทำของเจ้าของรถหรือผู้ครอบครองรถก็จะลงโทษเจ้าของรถหรือผู้ครอบครองรถไม่ได้ เพราะไม่ใช่ผู้กระทำความผิด ผู้ศึกษาจึงมีข้อเสนอแนะดังนี้ 1) ข้อเสนอแนะเชิงกฎหมาย ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 140/1 ในส่วนที่ให้สันนิษฐานว่าเจ้าของรถหรือผู้ครอบครองรถนั้นเป็นผู้กระทําความผิดตามที่ระบุในใบสั่ง 2) ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย การแก้ไขเพิ่มเติมข้อความในแบบพิมพ์ใบสั่งใหม่ให้สอดคล้องกับหลักกฎหมายจราจร พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 Description: การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

2567-04-22T00:00:00Z