http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/7 2026-08-18T22:10:19Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1188 Title: The Impact of Activity-Based Learning in Art Creation Courses on the Creativity of Higher Vocational Students Authors: Gu Qifeng Abstract: Activity-Based Learning (ABL) is a student-centred, task-driven pedagogy that emphasises knowledge construction through authentic practice, collaboration, and reflection. Although ABL has shown promise in general education, empirical evidence on its effectiveness in higher vocational art and design contexts—especially regarding creativity development—remains scarce, and the underlying mechanisms are unclear. This study employed a non-equivalent pretest-posttest quasi-experimental design with 72 first-year Digital Media Art and Design students from Quanzhou Light Industry Vocational College. The experimental group (n=36) received an 8-week ABL intervention, while the control group (n=36) followed traditional demonstration-imitation instruction. Multiple instruments were used: the Torrance Tests of Creative Thinking (TTCT), expert Consensual Assessment (CAT), Creative Self-Efficacy Scale, Learning Engagement Scale, Perceived Classroom Collaboration Climate Scale, and a Satisfaction Questionnaire. Results showed that ABL met the "80/80" efficacy criterion (83.3% of experimental students scored ≥80 on creativity post-test; 86.1% scored ≥80 on satisfaction). ANCOVA revealed a significant large-sized effect of ABL on creativity (F(1,69)=220.15, p<0.001, partial η²=0.761). Serial mediation analysis confirmed a significant indirect pathway: ABL → Collaborative Climate → Learning Engagement → Creative Self-Efficacy → Creativity (Ind7: B=6.05, 95% CI [3.78, 8.86]), with a remaining direct effect indicating partial mediation. Qualitative feedback further highlighted gains in creative confidence, cultural integration, and collaborative problem-solving. The study extends constructivist and social-cognitive theories to vocational art education, opens the "black box" of ABL's influence, and provides practical benchmarks for curriculum reform. Recommendations for teaching, administration, and future research are discussed. Description: บทความ 2569-08-11T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1187 Title: Development of Short Videos to Cultivate Students’ Collaborative Learning Authors: Wang Mengru Abstract: This research aims to develop a set of short instructional videos designed to cultivate collaborative learning abilities among vocational college students and evaluate the intervention's effectiveness and student satisfaction. The study employed a quantitative, quasi-experimental onegroup pretest-posttest design with 30 first-year Industrial Internet Technology majors at Quanzhou Light Industry Vocational College. The intervention consisted of four short videos (3–5 minutes each) integrated into regular classes over four weeks. Instruments included a 15-item observation rubric for collaborative skills (total 75 points) and a 12-item Likert-scale satisfaction questionnaire. Data analysis used paired-sample t-tests and descriptive statistics. The research found that students' collaborative skills significantly increased from pretest (M = 42.36, SD = 6.78) to posttest (M = 58.74, SD = 7.12), t(29) = 17.21, p < 0.001, with a large effect size (Cohen's d = 2.45). All five sub-dimensions (active listening, role division, constructive feedback, conflict negotiation, and group process advancement) showed notable improvement. Students expressed high satisfaction across all dimensions, with mean scores above 4.5 on a 5-point scale. It is recommended that vocational colleges systematically integrate short videos into curriculum design, pairing them with structured classroom activities and encouraging teacher-student co-creation of video resources to deepen collaborative skill development. Description: บทความ 2569-08-04T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1186 Title: Development of Digital Knowledge and Skills for Teachers of Ideological and Political Courses Authors: Zeng Qinglin Abstract: Enhancing the digital literacy of ideological and political education instructors in higher vocational colleges has become a pressing issue amid educational digital transformation. This study employed a single-group pre-post quasi-experimental design with 20 instructors at Quanzhou College of Technology. A specialized training program covering digital technology literacy, smart teaching competencies, and digital ethics was implemented. Results showed post-test scores significantly increased by 15.45 points, with a Teaching Efficiency Index of 0.56, exceeding the high-effectiveness threshold. Satisfaction scores ranged from 4.33 to 4.52 on a 5-point scale, indicating strong teacher recognition. Course content design and instructional practicality emerged as key factors influencing satisfaction. Recommendations are proposed at both individual and institutional levels, and future research directions are identified. Description: บทความ 2569-08-04T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1185 Title: A Practical Study on Integrating Traditional Chinese Etiquette Culture into Ideological and Political Education for Vocational College Students Authors: Li Xuanjun Abstract: The integration of traditional Chinese etiquette culture into higher vocational education has gained policy momentum under China's Moral Education Initiative, yet empirical evidence validating its instructional efficacy remains scarce. This study examines the effectiveness of a structured curriculum intervention designed to cultivate professional competence through traditional etiquette education among vocational college students. A quasi-experimental single-group pre-test-post-test design was employed with 25 students at Quanzhou Light Industry Vocational College. Participants completed an eight-session course (45 minutes per session; six instructional hours) titled “Etiquette Nurtures Craftsmanship: Integrating Traditional Etiquette with Professional Competence,” with data collected via knowledge tests, satisfaction questionnaires, classroom observation, and self-report instruments. Cognitive outcomes demonstrated a substantial gain from pre-test (M = 69.64) to post-test (M = 85.00), representing a 15.36-point increase that was statistically significant, t(24) = 29.54, p < .001, with a very large effect size (Cohen's d = 5.91; 95% CI [14.29, 16.43]). Emotional engagement yielded a mean satisfaction score of M = 4.34 (p < .001, d = 0.83); subscale analyses showed medium-to-large effects for course content (d = 0.62) and learning outcomes (d = 0.81), although teaching methods did not reach significance (p = .075). Classroom observation scores showed no statistically significant behavioral change (t = 1.23, p = .231, d = 0.25); however, 88% of students reported heightened attention to etiquette norms and 92% expressed willingness to continue practicing etiquette behaviors. The Efficiency Index was 0.506, exceeding the 0.50 threshold for high efficiency. The findings provide feasibility evidence, a replicable curriculum framework, and a cognitive-emotional-behavioral evaluation model for culturally grounded vocational moral education. Description: บทความ 2569-08-04T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1184 Title: An Evaluation of the Maritime Silk Road Culture Curriculum's Impact on Student Awareness and Career Readiness Authors: Ma Jian Feng Abstract: The 21st-Century Maritime Silk Road is a core national opening-up strategy of China, and Quanzhou, as a world heritage site of ancient maritime trade, has unique cultural resources for vocational education. This study evaluates the impact of the Maritime Silk Road Culture curriculum on students’ ideological awareness and career readiness. Adopting a one-group pretest-posttest quasiexperimental design, the study recruited 42 senior students from a vocational university in Quanzhou as participants, and collected data via the Ideological and Political Awareness Questionnaire, Industry Skills Test, and Workplace Readiness Questionnaire over an 8-week curriculum intervention. Results show that after the intervention, students achieved extremely significant improvements in ideological and political awareness, industry knowledge mastery, and overall workplace readiness (all P < 0.001, with large effect sizes). No gender difference was found in educational outcomes, while students with cross-border internship experience showed greater growth in professional skills. Based on the findings, optimization strategies are proposed for curriculum reconstruction and teaching improvement, providing empirical reference for coastal vocational colleges to integrate cultural education with ideological and vocational education. Description: บทความ 2569-08-04T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1183 Title: Development of Learning Activity Packages Implementing Cooperative Learning with Think-Pair-Share to Cultivate Cultural Awareness among Vocational College Students Authors: Wu Peiru Abstract: Against the backdrop of global cultural integration and the national strategy of cultural confidence, vocational education shoulders the dual mission of cultivating skilled craftsmen and enhancing students' comprehensive cultural literacy. For fashion and accessories design majors, insufficient cultural awareness has become a prominent bottleneck restricting students' creative ability and international design competitiveness. This study aims to develop a set of standardized Learning Activity Packages (LAP) integrated with cooperative learning and the Think-Pair-Share interactive model, verify its teaching effectiveness in cultivating vocational college students' cultural awareness, and analyze students' learning satisfaction and internal improvement rules of cultural literacy. A one-group pretest-posttest quasi-experimental design was adopted. Thirty sophomore students majoring in Fashion and Accessories Design from Quanzhou College of Technology were selected as research samples to receive an 8-week, 16-class-hour instructional intervention with four core LAP units. Data were processed with descriptive statistics, paired-samples t-test, reliability test and thematic qualitative coding for open-ended feedback. Key findings include: (1) The developed LAP fully meets the 80/80 teaching efficiency standard with a task completion rate of 100% and learning goal attainment rate of 93.33%; (2) The integrated teaching model extremely significantly improves students' cultural cognitive academic achievement with Cohen's d=1.70; (3) Students' comprehensive cultural awareness level achieved statistically significant overall progress with Cohen's d=1.69; (4) Students reported extremely high overall recognition of the teaching mode with an overall satisfaction score of 4.31 on a 5-point Likert scale. This study concludes that the trinity integrated teaching carrier and interactive mechanism constructed in this research can comprehensively boost fashion design majors' cultural cognition, crosscultural sensitivity and cultural innovation confidence, and gain full student recognition. Description: บทความ 2569-08-04T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1182 Title: Development of Dormitory Discipline Training Package to Promote Students' Characteristics Authors: Wang Jin Fa Abstract: This study developed and validated a student-tailored dormitory discipline training package and pilot-tested its effectiveness, feasibility, and applicability. A one-group pretest-posttest quasi experiment was conducted with 30 first-year architectural design students at Quanzhou Light Industry Vocational College, who participated in a four-week intervention (≥8 contact hours). Instruments included a discipline awareness scale, a satisfaction questionnaire, and semi-structured interviews. Data were analyzed using paired-sample t-tests, descriptive statistics, and thematic analysis. Results showed that post-intervention, students’ discipline awareness scores in safety, hygiene, routine, and interpersonal relationships, as well as the total score, significantly improved (p<0.001, Cohen’s d >1.2). Actual disciplinary behaviors (hygiene scores, late returns, and prohibited appliance use) also markedly improved. Overall satisfaction was high (M=4.38). The findings confirm that a participatory training package grounded in student characteristics can effectively promote internalization of discipline awareness and behavioral improvement. Integrating the package into freshman orientation and establishing mechanisms to train dormitory mentors and peer educators are recommended. Description: บทความ 2569-08-04T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1181 Title: A Flipped Classroom Intervention for Fostering Academic Achievement and Learning Motivation for Chinese Higher Vocational Students Authors: Sun Yue Abstract: Against the background of high-quality development of China’s higher vocational education, traditional teacher-centered classrooms generally face problems such as weak practical ability of students, insufficient learning motivation, and disconnection between theory and practice. This study took the course Mental Health Education for College Students as the research carrier, and selected 30 freshmen majoring in Digital Media Art from Quanzhou Light Industry Vocational College as research subjects. Adopting a one-group pretest-posttest quasi-experimental design, this study constructed and implemented a three-stage flipped classroom teaching model of "pre-class micro-lecture foundation laying + in-class situational practice + post-class transfer and application", integrated information technologies including Xuexitong platform, AI teaching assistants and VR scenario simulation, and carried out an 8-week teaching intervention. Quantitative and qualitative data were collected through academic achievement tests, learning motivation scales, satisfaction questionnaires, classroom observations and semi-structured interviews. Statistical analysis showed that after the intervention, students’ scores in theoretical knowledge and practical application improved significantly (p<0.001), with growth rates of 26.1% and 25.4% respectively. Students’ intrinsic learning motivation was effectively activated, and the improvement of underachieving students was more prominent. The overall student satisfaction with the teaching model reached 4.42/5. This study verifies that the flipped classroom adapts to the competency based orientation of higher vocational education, and has significant effects on improving academic performance and stimulating learning motivation of vocational college students, providing empirical evidence and practical paths for the teaching reform of humanities and social science courses in higher vocational colleges. Description: บทความ 2569-08-04T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1180 Title: The Application of Smart Wristbands Driven by Data in a Personalized Physical Training Program within Vocational Education Curriculum Authors: Li kunlin Abstract: Against the background of vocational education curriculum reform and the popularization of intelligent wearable devices, traditional unified physical training modes fail to match vocational students’ differentiated physical conditions and career fitness demands. This study constructs a data-driven personalized physical training program with smart wristbands as the core carrier, and adopts a mixed research method combining experimental and control groups to explore its effects on three core indicators: students’ physical health knowledge (Y1), training performance (Y2), and learning satisfaction (Y3). The research subjects were 200 architecture majors from Quanzhou Light Industry College, divided into an experimental group receiving 16 weeks of smart wristband-assisted personalized training and a control group adopting conventional unified physical training. Research instruments included physical health knowledge questionnaires, national student physical fitness test indicators, student satisfaction scales, and teacher-student semi-structured interview outlines. SPSS was used for quantitative analysis such as paired t-test and ANCOVA, while NVivo was adopted for thematic coding of interview qualitative data. The research results predict that the experimental group will achieve significantly higher scores in health knowledge, physical fitness indicators and training satisfaction than the control group. The implementation effect of the program is mainly restricted by four key factors: data accuracy of smart wristbands, teachers’ data analysis and curriculum design ability, students’ training participation, and school hardware and curriculum support. This study enriches the theoretical system of personalized physical education under vocational education, and provides operable curriculum reform schemes for vocational colleges and physical education teachers. The research has limitations such as single-school sample and short intervention cycle, and multi-school longitudinal tracking research can be carried out in the future. Description: บทความ 2569-08-03T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1179 Title: The Integration of Nanyin ("Three Thousand Taels of Gold") into Family Music Education: A Curriculum and Instructional Perspective Authors: Chen Jiafang Abstract: This study developed and evaluated a family music education program that integrates Quanzhou Nanyin, particularly the traditional piece "Three Thousand Taels of Gold," into parent-child learning. The research addressed two persistent problems in family music education: the dominance of Western and popular musical materials and parents' limited access to practical, non-specialist teaching methods. A qualitative-led sequential design was employed, supplemented by descriptive quantitative data. A preliminary online survey obtained 120 valid responses from parents of primary school children in Quanzhou, Fujian Province. On the basis of the needs analysis, three volunteer families were purposively selected for an approximately six-to-eight-hour Nanyin program designed through the ADDIE process and informed by Tyler's and Taba's curriculum models, Gordon's music learning theory, Heathcote's drama pedagogy, and Shuter-Dyson's account of children's musical development. Data were collected through a family music education questionnaire, a 14-item parental attitude scale (used descriptively), structured observation records, semi-structured interviews, and a satisfaction survey. Quantitative data were summarized with descriptive statistics; qualitative evidence was analyzed thematically and triangulated across observations, interviews, and artifacts. Among the six participating parents, the overall attitude mean increased from 3.19 to 4.50 on a five-point scale. Observation and interview evidence indicated stronger parent-child cooperation, higher musical engagement, improved knowledge of Nanyin, and greater willingness to continue traditional music activities at home. The findings support the feasibility of transforming intangible cultural heritage into structured, playful, and age-responsive family learning, while the small sample and short intervention require cautious interpretation and further validation. Description: บทความ 2569-08-03T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1178 Title: Innovation and Application of Artificial Intelligence in Basic Art Courses in Vocational College Authors: Chen Jishang Abstract: In the context of the deep integration of digitalization and artificial intelligence technology into higher education, basic art courses in universities are facing an urgent need for innovative teaching models. This study focuses on 30 first-year art students from Quanzhou Light Industry Vocational College. Adopting a quasi experimental research design, combined with pre-test and post test comparisons, questionnaire surveys, interviews, and action research methods, the aim is to explore the application effect of artificial intelligence assisted teaching in basic art courses in universities. The study conducted empirical analysis around the three core dimensions of students' academic performance, practical operation ability, and learning satisfaction. The results showed that AI assisted teaching can significantly improve students' academic performance in art basic courses, with an average score increase of 7.13 points, especially in the dimension of creative uniqueness; Students' practical skills such as dynamic capture and proportional structure have significantly improved; Students' overall satisfaction with AI assisted learning reached 4.25 points (on a 5-point scale), recognizing its value in skill enhancement and creative efficiency optimization. At the same time, research has found that AI tools have high operational complexity and some students have a tendency towards technology dependence. Based on this, this study proposes suggestions such as establishing a "technology+ humanities" collaborative evaluation mechanism and avoiding technology dependence. This study validates the effectiveness of combining artificial intelligence with basic art courses in universities, providing practical reference and theoretical support for the digital transformation of vocational art education. Description: บทความ 2569-08-03T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1177 Title: A Study of Project-Based Learning on Student Achievement and Practical Skill in Film and Animation Authors: Su Kaini Abstract: The purpose of this study is to explore the effect of project-based learning on the academic performance and practical skills of students majoring in film and animation in higher vocational colleges. The research adopts a single group of pre-test and post test quasi experimental design, with 30 sophomores majoring in film and television animation in Quanzhou Light Industry Vocational College as the research object, and implements the project-based teaching intervention of animation short film creation for two weeks and eight class hours. The data were collected through academic achievement test, practical skills assessment scale and student satisfaction questionnaire, and analyzed by paired sample t-test, Cohen's D effect analysis and descriptive statistics. The results showed that: after the intervention of project-based teaching, the students' academic performance increased from 72.36 points to 81.52 points (p<0.001, d=1.25), and their practical skills increased from 68.75 points to 83.42 points (p<0.001, d=1.73); The average score of students' overall satisfaction is 4.23 (the full score is 5), and they have high recognition of project-based teaching. The research conclusion shows that project based learning can significantly improve the theoretical academic performance and practical skills of students majoring in film and television animation, especially in problem-solving ability, whole process control and creative expression, which is suitable for the ability based teaching reform of Art Majors in higher vocational colleges. Description: บทความ 2569-08-03T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1176 Title: The Development of Teaching Activity Packages for Culinary Education: Enhancing Students' Professional Skills and Culinary Cultural Literacy under Existing Conditions Authors: Liu Jinyu Abstract: In the new era of enhancing vocational education quality and value-added development, culinary programs in higher vocational institutions serve as core platforms for cultivating high-caliber technical professionals for the catering industry. The traditional single-focused skills-oriented training model can no longer meet the demands of modern catering industry transformation. Today's industry prioritizes not only culinary expertise but also practitioners' cultural literacy, professional competence, innovation capabilities, and service ethos. This study examines the curriculum framework of culinary programs in higher vocational colleges, employing literature review, questionnaire surveys, interviews, and case analysis to systematically investigate the integration status, existing challenges, and improvement pathways between skills courses and cultural literacy courses. Findings reveal significant imbalances in current curricula-overemphasis on practical training at expense of cultural cultivation; disconnection between skills and cultural courses; insufficient relevance of cultural literacy content; limited teaching integration methods; inadequate faculty competencies; and incomplete evaluation systems. Grounded in preserving craftsmanship traditions, promoting Chinese culinary culture, and meeting vocational education objectives, this study proposes a comprehensive curriculum integration framework characterized by "skill-based foundations, cultural empowerment, competency enhancement, and innovative development." It suggests optimization strategies including modular curriculum restructuring, immersive teaching innovations, dual-qualified instructor training, diversified assessment mechanisms, and school-enterprise collaboration, aiming to address the persistent challenge of cultivating culinary professionals with technical proficiency but lacking cultural depth and passion. These findings provide theoretical insights and practical recommendations for curriculum reform and high-quality talent development in culinary education. Description: บทความ 2569-07-24T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1175 Title: The Impact of Al-Powered Tools on Fostering Students' Creative Writing Authors: Huang Jia Hui Abstract: The advent of generative AI tools such as ChatGPT has transformed educational practices, particularly in creative writing instruction. This study investigates the impact of ChatGPT on university students' creative writing performance using a one-group pre-test/post-test experimental design involving 30 participants from Quanzhou Collegeof Technology. Each student completed two creative writing tasks - one without and one with ChatGPT assistance. Human raters and AI-based tools evaluated originality, elaboration, and stylistic voice. Post-intervention surveys captured students' perceptions of ChatGPT's usefulness, engagement, and authenticity. Results from paired-samples t-tests revealed significant improvements in elaboration after the ChatGPT intervention, while gains in originality and stylistic uniqueness were modest. Survey data indicated high learning satisfaction and engagement, though some students expressed concerns about authenticity and overreliance. These findings suggest that ChatGPT can effectively support idea development and narrative expansion while posing challenges to sustaining individual creative voice. The study offers empirical evidence and pedagogical implications for integrating AI responsibly into creative writing instruction to enhance writing outcomes and learner satisfaction. Description: บทความ 2569-07-21T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1174 Title: Effects of a Digital Literacy Package on Knowledge and Technology Skills Among Students with Overload Anxiety Authors: Liu Siyi Abstract: Against the backdrop of China's comprehensive education digitalization strategy, digital literacy has become an indispensable core competency for higher vocational college students. However, these students commonly face a dual predicament of weak digital skills and digital task overload anxiety, which mutually reinforce each other and form a vicious cycle. Existing interventions tend to separate skills training from psychological support, yielding limited effectiveness. This study aims to develop and validate a systematic "Digital Literacy Package" that integrates skills cultivation with anxiety management, and to examine its effects on vocational college students' digital knowledge, technical skills, and overload anxiety levels. A one-group pretest-posttest quasi-experimental design was adopted. Using simple random sampling, 30 third-year computer science majors from Quanzhou Light Industry Vocational College were selected as participants. A structured two-week course (totaling 8 hours) was implemented. Self-developed instruments, including a Digital Literacy Self-Efficacy Scale, a Digital Task Overload Anxiety Questionnaire, and a Course Satisfaction Survey, were administered before and after the intervention, supplemented by qualitative analysis of open-ended questions. Results showed that after the intervention, students' digital literacy self-efficacy scores significantly increased from 57.20 to 82.80 (t=28.47, p<0.001, Cohen's d=3.21); technical skills scores rose from 53.73 to 84.27 (t=28.93, p<0.001, d=3.89); digital task overload anxiety scores dropped from 78.80 to 52.20 (t=-35.47, p<0.001, d=4.12); and overall course satisfaction reached a mean of 4.62 out of 5, with 97% of students expressing satisfaction. Qualitative feedback further confirmed the effectiveness and acceptability of the "skills-psychology integration" instructional design. The findings indicate that this Digital Literacy Package can significantly enhance vocational students' digital knowledge and skills, substantially alleviate their overload anxiety, and receive high student approval, providing a replicable, lightweight intervention model for higher vocational institutions. Description: บทความ 2569-08-03T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1101 Title: การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองเพื่อส่งเสริม กระบวนการทางภูมิศาสตร์ เรื่อง ทวีปเอเชีย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเมืองสุราษฎร์ธานี Authors: เบญจมาศ แก้วพรหมดำ; อัญชลี แสงอาวุธ; สิริสวัสช์ ทองก้านเหลือง Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง เรื่อง ทวีปเอเชีย ใหมีประสิทธิภาพ (E1E2) ตามเกณฑมาตรฐานที่กำหนด 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่ใชชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง และการจัดการเรียนรูแบบปกติ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง ทวีปเอเชีย โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง โดยมี 2 กลุ่มทดลอง ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม ทั้งกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง จำนวน 2 ชุด 2) แผนการจัดการเรียนรู้แบบปกติ จำนวน 4 แผน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 30 ข้อ มีค่าความยากและค่าอำนาจจำแนก อยู่ระหว่าง 0.20-0.77 ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.81 4) แบบวัดความพึงพอใจนักเรียนที่เรียนโดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ไดแก่ ค่ารอยละ ค่าเฉลี่ย สวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติที่เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มตัวอย่างสองกลุ่มที่เป็นอิสระจากกัน ผลการวิจัยพบวา 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมอง มีประสิทธิภาพโดยรวมเท่ากับ 89.83/88.44 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองหลังเรียน (𝜇 = 27.10,  = 2.84) สูงกว่านักเรียนที่เรียนโดยการจัดการเรียนรูแบบปกติ (𝜇 = 18.33,  = 2.29) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่เรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบระดมพลังสมองอยู่ในระดับมาก (𝜇 = 4.51,  = 0.54) Description: การาค้นคว้าอิสระหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี 2568-03-28T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1064 Title: การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทยเรื่องคำและชนิดของคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยการใช้เทคนิค TAI ผสานกับการเขียนแผนผังความคิด Authors: จันทนารัตน์ ไทยเกิด; อัญชลี แสงอาวุธ; กฤษณี สงสวัสดิ์ Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยเรื่องคำและชนิดของคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้เทคนิค TAI ผสานกับการเขียนแผนผังความคิด 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังจัดการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยเรื่องคำและชนิดของคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้เทคนิค TAI ผสานกับการเขียนแผนผังความคิด และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้เทคนิค TAI ผสานกับการเขียน แผนผังความคิดทดลองแบบกลุ่มเดียว ประชากร คือนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านอู่ตะเภา เก็บข้อมูลภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผน การจัดการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้เทคนิค TAI ผสานกับการเขียนแผนผังความคิด 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องคำและชนิดของคำ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้เทคนิค TAI ผสานกับการเขียนแผนผังความคิด สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน รูปแบบที่ใช้ ในการวิจัย ได้แก่ การวิจัยแบบกลุ่มเดียว ทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยเรื่องคำและชนิดของคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้เทคนิค TAI ผสานกับการเขียนแผนผังความคิด มีประสิทธิภาพ 80.30/80.43 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังจัดการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยเรื่องคำและชนิดของคำ โดยใช้เทคนิค TAI ผสานกับการเขียนแผนผังความคิด หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนและมีความก้าวหน้าเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 13 คะแนน และ 3) ความพึงพอใจต่อกิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยโดยใช้เทคนิค TAI ผสานกับการสอนการเขียนแผนผังความคิดส่งเสริมทักษะการใช้ภาษามีคะแนนเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 4.60 Description: การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี 2567-04-22T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1061 Title: การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ การพูดเพื่อการสื่อสารภาษาจีน รายวิชาภาษาจีน โดยใช้รูแบบบีสลิมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนดรุโณทัย พุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: พนัชกร เทียบทัน; กฤษณี สงสวัสดิ์; มัทนียา พงศ์สุวรรณ Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ การพูดเพื่อการสื่อสารภาษาจีน โดยการเรียนรู้การพูดเพื่อการสื่อสารตามรูปแบบบีสลิม ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบความสามารถด้านการพูดเพื่อการสื่อสารภาษาจีนก่อนและหลังเรียน ด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้การพูดเพื่อการสื่อสารตามรูปแบบบีสลิม และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้การพูดเพื่อการสื่อสารภาษาจีน โดยการเรียนรู้ตามรูปแบบบีสลิม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปที ี่ 6 โรงเรียน ดรุโณทัยพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/1 จำนวน 30 คน ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 ได้มาโดยการสุ่มแบบเป็นกลุ่ม โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ แบบทดสอบความสามารถด้านการพูดเพื่อการสื่อสารภาษาจีน แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่เรียนโดยใช้รูปแบบบีสลิม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ การพูดเพื่อการสื่อสารภาษาจีน โดยการเรียนรู้การพูดเพื่อการสื่อสารตามรูปแบบบีสลิมมีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 81.43/80.50 ซึ่งมีค่าสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 2) ความสามารถด้านการพูดเพื่อการสื่อสารภาษาจีนคะแนนก่อนเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 11.83 คะแนนหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 17.07 พบว่าคะแนนหลังเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้การพูดเพื่อการสื่อสารภาษาจีนมีค่าเฉลี่ย 4.14 คิดเป็นร้อยละ 82.80 ซึ่งอยู่ในระดับมาก Description: การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี 2567-03-18T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1018 Title: การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษ โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที.เอ.ไอ. ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 Authors: ปิยธิดา ทองด้วง; กฤษณี สงสวัสดิ์; มัทนียา พงศ์สุวรรณ Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที.เอ.ไอ. ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ 2) เปรียบเทียบทักษะการอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที.เอ.ไอ. ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที.เอ.ไอ. ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีรูปแบบการวิจัยแบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านคลองสูบ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 12 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที.เอ.ไอ. ร่วมกับเกมฝึกคำ ศัพท์ จำนวน 5 แผน โดยภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน มีค่าความยากง่าย เท่ากับ 0.53 - 0.77 ค่าอำนาจจำแนก เท่ากับ 0.20 – 0.47 แบบประเมินทักษะการอ่านภาษาอังกฤษ มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างจุดประสงค์และเนื้อหา เท่ากับ 0.80 – 1.00 และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที. เอ.ไอ. ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างจุดประสงค์และเนื้อหา เท่ากับ 0.80 – 1.00 วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที.เอ.ไอ.ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ มีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยมีคะแนนความก้าวหน้าเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 12.00 คะแนน หรือคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้น ร้อยละ40 2) ผลการเปรียบเทียบทักษะการอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียนที่เรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที.เอ.ไอ.ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ มีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 3) ความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที.เอ.ไอ.ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ หลังเรียนโดยรวมอยู่ในระดับมาก Description: การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏุสุราษฎร์ธานี 2566-04-10T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1014 Title: การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต ด้วยการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดโพธิ์นิมิต อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: กมลรัตน์ หวังรังสิมากุล; สิริสวัสช์ ทองก้านเหลือง; กฤษณี สงสวัสดิ์ Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) วิชาวิทยาศาสตร์เรื่อง ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) และ 3) ศึกษาระดับความพึงใจของนักเรียนต่อกิจกรรมการเรียนการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงทดลองกลุ่มเดียวที่มีการทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดโพธิ์นิมิต ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 24 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) จำนวน 8 แผนเริ่มทดลองใช้ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2566 และสิ้นสุดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2566 แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 30 ข้อ มีค่าความยากง่าย 0.58-0.83 ค่าอำนาจจำแนก 0.20-0.61 และค่าความเชื่อมั่น 0.71 และแบบวัดความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อกิจกรรมการ เรียนการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) 10 ข้อ มีค่าอำนาจจำแนก 0.33-0.93 และมีค่าความเชื่อมั่น 0.93 รวมทั้งวิเคราะห์ ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) กิจกรรมการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์เรื่อง ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต มีความเหมาะสมโดยรวมมีค่าเฉลี่ย 4.44 อยู่ในระดับมาก 2) นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนมีค่าเฉลี่ย 11.71 สูงกว่าก่อนเรียนมีค่าเฉลี่ย 21.88 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) โดยรวมมีค่าเฉลี่ย 4.46 อยู่ในระดับมาก Description: การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี 2566-03-24T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1013 Title: การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การคูณ ด้วยวิธีการสอนแบบเปิด (Open Approach) เพื่อเพิ่มทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุราษฎร์ธานี ๒ (บ้านดอนเกลี้ยง) อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี Authors: นุชนาถ โอภาสะ; อัญชลี แสงอาวุธ; สิริสวัสซ์ ทองก้านเหลือง Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ด้วยวิธีการสอนแบบเปิด เรื่อง การคูณ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนเรื่อง การคูณ ระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน 3) เปรียบเทียบทักษะการคิดวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน และ 4) ศึกษาเจตคติของนักเรียนต่อกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ด้วยวิธีการสอนแบบเปิด โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงทดลองกลุ่มเดียวที่มีการทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2/1 โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุราษฎร์ธานี ๒ (บ้านดอนเกลี้ยง) ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 27 คน ซึ่งได้มาโดยสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ด้วยวิธีการแบบเปิด 9 แผน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 20 ข้อ มีค่าความยากง่าย 0.67-0.81 ค่าอำนาจจำแนก 0.21-0.46 และค่าความเชื่อมั่น 0.70 แบบวัดทักษะการคิดวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ 2 ข้อ มีค่าอำนาจจำแนก 0.59-0.89 และค่าความเชื่อมั่น 0.71 และแบบวัดเจตคติต่อกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ 10 ข้อ มีค่าอำนาจจำแนก 0.25-0.68 และค่าความเชื่อมั่น 0.82 และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ การหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบที ผลการวิจัยพบว่า 1) กิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ด้วยวิธีการสอนแบบเปิด มีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 84.93/82.77 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนมีค่าเฉลี่ย 15.41 สูงกว่าก่อนเรียนมีค่าเฉลี่ย 9.30 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ทักษะการคิดวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์หลังเรียนมีค่าเฉลี่ย 14.70 สูงกว่าก่อนเรียนมีค่าเฉลี่ย 7.85 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) เจตคติของนักเรียนต่อกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ด้วยวิธีการสอนแบบเปิดอยู่ในระดับมากมีค่าเฉลี่ย 4.41 Description: การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิขาหลักสูตรและการเรียนการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี 2566-03-24T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1008 Title: การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง พลังงาน โดยใช้กระบวนการสืบเสาะหาความรู้ 5E ร่วมกับผังกราฟิก เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านสามแยกจำปา Authors: พรนิภา ทองแท้; อัญชลี แสงอาวุธ; กฤษณี สงสวัสดิ์ Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5E ร่วมกับผังกราฟิก 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5E ร่วมกับผังกราฟิก 3) เปรียบเทียบทักษะการคิดวิเคราะห์ ก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5E ร่วมกับผังกราฟิก และ 4) ศึกษาเจตคติของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5E ร่วมกับผังกราฟิก ประชากร คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านสามแยก ปีการศึกษา 2564 จำนวน 20 คน เครื่องมือการวิจัยได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 3) แบบวัดทักษะการคิดวิเคราะห์ และ 4) แบบวัดเจตคติการวิเคราะห์ข้อมูลการวิจัย โดยการหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่า 1) ผลการประเมินแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5E ร่วมกับผังกราฟิก โดยรวมมีระดับความเหมาะสมมากที่สุด 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนมีค่าคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าก่อนเรียนและมีความก้าวหน้าเฉลี่ยเพิ่มขึ้น13.65 คิดเป็นร้อยละ 45.50 3) ผลการเปรียบเทียบทักษะการคิดวิเคราะห์หลังเรียนมีค่าคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าก่อนเรียนและมีความก้าวหน้าเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 10.50 คิดเป็นร้อยละ 35.00 และ 4) เจตคติของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมาก Description: การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี 2566-03-02T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/1007 Title: การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ โดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TAI สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนอนุบาลสวี (บ้านนาโพธิ์) Authors: อภิญญา ทองเสนา; อัญชลี แสงอาวุธ; มัทนียา พงศ์สุวรรณ Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์ 1) เพื่อสร้างและพัฒนาชุดกิจกรรมการเรยี นรู้เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ โดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TAI สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการสอนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TAI ก่อนเรียนและหลังเรียน 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ โดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TAI ประชากร คือนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนอนุบาลสวี (บ้านนาโพธิ์) ปีการศึกษา 2564 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ (1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ (2) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค TAI เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ (3) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ เป็นแบบปรนัย 4 ตัวเลือก (4) แบบวัดความพึงพอใจ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ โดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคTAI โรงเรียนอนุบาลสวี (บ้านนาโพธิ์) ผลการศึกษาพบว่า (1) ประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ โดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TAI คือ E1/ E2 = 85.83 / 80.33 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 (2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่เรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TAI พบว่า มีความก้าวหน้าเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 10.65 และคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน (3) ความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่อง การบวก ลบ คูณ หารจำนวนนับ โดยใช้การเรียนรู้แบบ ร่วมมือเทคนิค TAI อยู่ในระดับมาก Description: การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี 2566-03-02T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/999 Title: การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาสังคมศึกษา เรื่อง การจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยใช้การจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคการคิดแบบหมวก 6 ใบ ร่วมกับแผนผังความคิด สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดพระยาสุเรนทร์ (บุญมีอนุกูล) กรุงเทพมหานคร Authors: ชลธิชา เกิดปากแพรก; มัทนียา พงศ์สุวรรณ; กฤษณี สงสวัสดิ์ 2564-01-01T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/930 Title: การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้การสอนแบบเปิด(Open Approach) เพื่อเสริมทักษะในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านบางเนียง Authors: พรรณพร สุขเกษม; อัญชลี แสงอาวุธ; สิริสวัสช์ ทองก้านเหลือง Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้การสอนแบบเปิด (Open Approach) ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2. เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนโดยใช้การสอนแบบเปิด (Open Approach) ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ 3.เพื่อศึกษาทักษะการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการ เรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้การสอนแบบเปิด (Open Approach) 4. เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อกิจกรรมการเรียนรู้ คณิตศาสตร์โดยใช้การสอนแบบเปิด (Open Approach) ประชากรที่ศึกษา คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านบาง เนียง ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 25 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ 1. แผนการจัดการเรียนรู้โดยวิธีการสอนแบบเปิด (Open Approach) ที่เน้นทักษะการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่อง โจทย์ปัญหาบวก ลบ คูณ และหาร จำนวนนับ 2. แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนเรื่อง โจทย์ปัญหาบวก ลบ คูณ และหาร เป็นแบบทดสอบปรนัย จำนวน 30 ข้อ 3. แบบวัดทักษะการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่อง โจทย์ปัญหาบวก ลบ คูณ และหาร 4. แบบวัดความพึงพอใจต่อ การจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้การสอนแบบเปิด (Open Approach) เพื่อเสริมทักษะในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ ผลการศึกษาพบว่า 1. ประสิทธิภาพของกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบเปิดเพื่อเพิ่มทักษะการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียน คือ E1/E2 = 84.11/80.40 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนก 80/80 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบเปิดเพื่อเพิ่มทักษะการแก้ปัญหา คณิตศาสตร์ พบว่า มีความก้าวหน้าเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 11.08 คะแนน หรือร้อยละ 36.93 และคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 3. การเปรียบเทียบทักษะการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่เรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ด้วยวิธีเปิด พบว่า มีความก้าวหน้าเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 4.22 คะแนน หรือร้อยละ 35.17 และคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 4. ความพึงพอใจโดยรวมต่อกิจกรรมการเรียนคณิตศาสตร์แบบเปิดเพื่อเสริมทักษะการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียน อยู่ในระดับมาก Description: บทความ, การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฎสุราษฎร์ธานี 2565-03-28T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/929 Title: การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยโดยใช้เทคนิค CIRC ร่วมกับการเขียนแผนผังความคิดที่ส่งเสริมทักษะการเขียน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านบางเนียง Authors: นภสร ศรีรักษา; อัญชลี แสงอาวุธ; มัทนียา พงศ์สุวรรณ Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยโดยใช้เทคนิค CIRC ร่วมกับการเขียนแผนผังความคิด ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการเขียนของนักเรียนที่จัดกิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยโดยใช้เทคนิค CIRC ร่วมกับการเขียนแผนผังความคิด 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 6 ก่อนและหลังจัดกิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยโดยใช้เทคนิค CIRC ร่วมกับการเขียนแผนผังความคิด 4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อกิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยโดยใช้เทคนิค CIRC ร่วมกับการเขียนแผนผังความคิด ประชากร คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านบางเนียงจานวน 30 คน ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค CIRC ร่วมกับการเขียนแผนผังความคิด จานวน 10 แผน 2) แบบวัดทักษะการเขียน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ เรื่อง การเขียนเป็นแบบปรนัยจานวน 30 ข้อ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าประสิทธิภาพ ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค CIRC ร่วมกับการเขียนแผนผังความคิดที่ส่งเสริมทักษะการเขียนของนักเรียน มีค่าประสิทธิภาพ E1/E2 80.30/80.43 2) ทักษะการเขียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่จัดการเรียนการสอนโดยใช้เทคนิค CIRC ร่วมกับการเขียนแผนผังความคิด หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่าง มีนัยสาคัญที่ .01 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่จัดการเรียนการสอนโดยใช้เทคนิค CIRC ร่วมกับการเขียนแผนผังความคิด หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสาคัญที่ .01 4) ความพึงพอใจต่อกิจกรรมการเรียนการสอนโดยใช้เทคนิค CIRC ร่วมกับการเขียนแผนผังความคิดที่ส่งเสริมทักษะการเขียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 อยู่ในระดับ มากที่สุด Description: การค้นคว้าอิสระครุศทาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฎสุราษฎร์ธานี 2565-03-28T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/909 Title: การพัฒนาชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์ เรื่อง อัตราส่วนและสัดส่วนโดยการจัดการเรียนรู้แบบ กลุ่มร่วมมือเทคนิค STADเพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สำหรับ นักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ กศน.อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี Authors: อุมาพร คงเพชรกุล; มัทนียา พงศ์สุวรรณ; กฤษณี สงสวัสดิ์ Abstract: การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์เรื่องอัตราส่วนและ สัดส่วน โดยการจัดการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือเทคนิค STAD ของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ 2) เพื่อเปรียบเทียบการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ของนักเรียนระดับ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ โดยชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์เรื่องอัตราส่วนและสัดส่วน โดยการจัดการเรียนรู้ แบบกลุ่มร่วมมือเทคนิค STAD ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนใช้วิธีเลือกแบบการสุ่มแบบกลุ่มกลุ่ม ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้นักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ กศน.อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี ภาค เรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1) ชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์เรื่อง อัตราส่วนและสัดส่วน โดยการจัดการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือเทคนิค STAD 2) แบบวัดการคิดวิเคราะห์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 3) แผนการจัดการเรียนรู้สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน ค่าประสิทธิภาพ และค่าสถิติ ผลวิจัยพบว่า 1)ชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์เรื่องอัตราส่วนและสัดส่วน โดยการจัดการเรียนรู้แบบ กลุ่มร่วมมือเทคนิค STAD ของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ มีค่าประสิทธิภาพตามเกณฑ์2)การ คิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ หลังเรียนด้วยชุดฝึก ทักษะคณิตศาสตร์เรื่องอัตราส่วนและสัดส่วน โดยการจัดการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือเทคนิค STAD สูงกว่า ก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 Description: การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฎสุราษฎร์ธานี 2565-02-28T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/670 Title: การศึกษาการบริหารงานลูกเสือสามัญในโรงเรียน สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 Authors: วันใหม่ สืบชนะ Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการบริหารงานลูกเสือสามัญในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 ประชากร ได้แก่ สถานศึกษา จำนวน 189 โรงเรียน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ สถานศึกษา จำนวน 127 โรงเรียน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย กำหนด ผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา และครูหัวหน้ากิจกรรมลูกเสือ จำนวน 254 คน โดยใช้ แบบสอบถาม ค่าความเชื่อมั่น 0.96 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน และสถิติทดสอบ ได้แก่ สถิติทดสอบที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า การบริหารงานลูกเสือสามัญในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 โดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับดังนี้ การจัดการเรียนการสอน การจัดบุคลากร การวางแผน งบประมาณและวัสดุอุปกรณ์ และการประเมินผล เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า การจัดการเรียนการสอน โรงเรียนจัดกิจกรรมสร้างความตระหนักในคุณค่าและมีความสุขกับการ เป็นลูกเสือ มีค่าเฉลี่ยสูงสุด การจัดบุคลากร โรงเรียนจัดตั้งหมู่ลูกเสืออย่างเป็นระบบชัดเจน มีค่าเฉลี่ยสูงสุด การวางแผน โรงเรียนจัดกิจกรรมทุกกิจกรรมอยู่ในดุลยพินิจของผู้บังคับบัญชาลูกเสือ มีค่าเฉลี่ยสูงสุด งบประมาณและวัสดุ อุปกรณ์ โรงเรียนมีการใช้สื่อการเรียนการสอนที่เหมาะสมกับเนื้อหา จุดหมายการเรียน รูปแบบการเรียนการสอน ผู้เรียนและสภาพแวดล้อม มีค่าเฉลี่ยสูงสุด และการประเมินผล โรงเรียนได้นำผล การประเมินไปปรับปรุงพัฒนา มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ผลการเปรียบเทียบการบริหารงานลูกเสือสามัญในโรงเรียน ตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษาและครูหัวหน้ากิจกรรมลูกเสือ จำแนกตามเพศ วุฒิทางลูกเสือ และประสบการณ์ในการปฏิบัติงานด้านลูกเสือ พบว่า ไม่แตกต่างกัน 2561-01-01T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/661 Title: การจัดระบบสารสนเทศในสถานศึกษา ตามการรับรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 3 Authors: กฤษณา คลิ้งเคล้า Abstract: การดำเนินงานระบบสารสนเทศ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3 มีข้อบกพร่องและมีปัญหาเกี่ยวกับระบบการจัดเก็บและการนำไปใช้ส่งผลกระทบต่อระบบ สารสนเทศโดยรวม การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการจัดระบบสารสนเทศ ในสถานศึกษาตามการรับรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3 ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ครูผู้สอนจำนวน 1,649 คน กลุ่มตัวอย่างได้มาโดยการสุ่ม อย่างง่าย จำนวน 320 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.895 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติทดสอบ ได้แก่การทดสอบค่าทีการทดสอบค่าเอฟ ผลการวิจัยพบว่า ศึกษาการจัดระบบสารสนเทศในสถานศึกษาตามการรับรู้ของครู สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 3 โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เรียงจากมากไปหาน้อยได้ดังนี้ การนำข้อมูลไปใช้ การเก็บรวบรวมข้อมูล การตรวจสอบข้อมูล การประมวลข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลและการจัดเก็บข้อมูล ตามลำดับ ผลการเปรียบเทียบการจัดระบบ สารสนเทศในสถานศึกษาจำแนกตามวุฒิการศึกษา ประสบการณ์การทำงานไม่แตกต่างกัน จำแนกตาม ขนาดสถานศึกษาโดยรวมพบว่าแตกต่างกัน และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่าด้านการตรวจสอบ ข้อมูลแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 จากผลการวิจัยนี้ ผู้บริหารโรงเรียนควรวางแผนและ จัดทำโครงการพัฒนาบุคลากร ในการจัดระบบสารสนเทศทางการศึกษาในสถานศึกษา โดยรูปแบบและ วิธีการที่หลากหลาย 2561-01-01T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/636 Title: ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา กับผลการดำเนินการนิเทศภายในของสถานศึกษา ตามการรับรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงา Authors: ภัททิยา ชื่นวิเศษ Abstract: จากการสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางเรียนระดับชาติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 แนวโน้มค่าเฉลี่ยต่ำลง การวิจัยเรื่องจึงนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะผู้นำ ทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา เพื่อศึกษาผลการดำเนินการนิเทศภายในของสถานศึกษา และ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับผลการดำเนินการนิเทศ ภายในของสถานศึกษา ตามการรับรู้ของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงา ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูจำนวน 1,245 คน กลุ่มตัวอย่างได้มาโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย จำนวน 291 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามภาวะผู้นำทางวิชาการ และผลการดำเนินการ นิเทศภายในของสถานศึกษา มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.91 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบ เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า ภาวะผู้นำการทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมและรายด้าน มีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยมากไปหาน้อย ได้ดังนี้ ด้านการพัฒนาสื่อ การเรียนรู้ ด้านการนิเทศการศึกษา ด้านการบริหารจัดการหลักสูตร ด้านการจัดการเรียนรู้ ด้านวัดประเมินผลและวิจัย การพัฒนาระบบประกันคุณภาพภายในและด้านการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ ตามลำดับ ผลการดำเนินการนิเทศภายในของสถานศึกษา โดยภาพรวมและรายข้อด้าน มีการปฏิบัติ อยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อยได้ดังนี้ พบว่า ด้านการศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาและความต้องการ ด้านการประเมินผลและรายงานผลการนิเทศ ด้านการสร้างสื่อและเครื่องมือ ในการนิเทศ ด้านการวางแผนการนิเทศและกำหนดทางเลือก และด้านการปฏิบัติการนิเทศ ตามลำดับ ค และความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับผลการดำเนินการนิเทศ ภายในโรงเรียน ตามการรับรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงา อยู่ในระดับสูง (r =0.575) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ดังนั้นผู้บริหารควรดำเนินการหารูปแบบการนิเทศติดตาม การนำหลักสูตรไปใช้และจัดหา เอกสารประกอบหลักสูตร เพื่อการจัดการเรียนรู้ 2561-01-01T00:00:00Z http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/634 Title: การจัดระบบสารสนเทศในสถานศึกษา ตามการรับรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 3 Authors: กฤษณา คลิ้งเคล้า Abstract: การดำเนินงานระบบสารสนเทศ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3 มีข้อบกพร่องและมีปัญหาเกี่ยวกับระบบการจัดเก็บและการนำไปใช้ส่งผลกระทบต่อระบบ สารสนเทศโดยรวม การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการจัดระบบสารสนเทศ ในสถานศึกษาตามการรับรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3 ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ครูผู้สอนจำนวน 1,649 คน กลุ่มตัวอย่างได้มาโดยการสุ่ม อย่างง่าย จำนวน 320 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.895 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติทดสอบ ได้แก่การทดสอบค่าทีการทดสอบค่าเอฟ ผลการวิจัยพบว่า ศึกษาการจัดระบบสารสนเทศในสถานศึกษาตามการรับรู้ของครู สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 3 โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เรียงจากมากไปหาน้อยได้ดังนี้ การนำข้อมูลไปใช้ การเก็บรวบรวมข้อมูล การตรวจสอบข้อมูล การประมวลข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลและการจัดเก็บข้อมูล ตามลำดับ ผลการเปรียบเทียบการจัดระบบ สารสนเทศในสถานศึกษาจำแนกตามวุฒิการศึกษา ประสบการณ์การทำงานไม่แตกต่างกัน จำแนกตาม ขนาดสถานศึกษาโดยรวมพบว่าแตกต่างกัน และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่าด้านการตรวจสอบ ข้อมูลแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 จากผลการวิจัยนี้ ผู้บริหารโรงเรียนควรวางแผนและ จัดทำโครงการพัฒนาบุคลากร ในการจัดระบบสารสนเทศทางการศึกษาในสถานศึกษา โดยรูปแบบและ วิธีการที่หลากหลาย ค 2561-01-01T00:00:00Z